وضعیت آب و هوا

مصرف قرص های ویتامینی در ورزشکاران

ابهامات مصرف قرص های ویتامینی در ورزشکاران زیادی در رابطه با مصرف قرص های ویتامینی در ورزشکاران وجود دارد و اغلب ورزشکاران بر این باورند که باید روزانه چندین نوع قرص یا آمپول ویتامینی دریافت نمایند. در این مقاله سعی کرده ایم پاسخ برخی از سوالات را پیرامون ویتامین ها و مصرف آنها در اختیارتان قرار دهیم.

ویتامین چیست؟

ویتامین عبارت است از عنصر ضروری برای فعالیت مناسب بدن و عامل حیاتی که اغلب در مواد گیاهی و حیوانی یافت می شود.

هر یک از ویتامین ها به نوعی به شکل کاتالیزورهای لازم برای ایجاد واکنش های مورد نیاز بدن و پدیده تولید نسل نظیر تکثیر، رشد، گسترش و حفظ فعالیت های حیاتی و غیره به کار می روند.

ویتامین ها به دو گروه دسته بندی می شوند که عبارتند از:

1- ویتامین های محلول در چربی : شامل ویتامین های

A ، D ، E و K است . ذخیره این گروه از ویتامین ها در بدن انسان برای چندین ماه قابل نگهداری و استفاده می باشد.

2- ویتامین های محلول در آب : که عبارتند از

ویتامین C (اسید اسکوربیک)، B1 (تیامین)، B2 (ریبوفلاوین)، B3 (نیاسین)، B6 ( پیریدوکسین )، B12 (سیانوکوبالامین)، اسید فولیک ، بیوتین و پانتوتنیک اسید.

بدن انسان قادر به ذخیره و استفاده از برخی ویتامین های محلول در آب برای چندین هفته می باشد.
بهترین منبع برای به دست آوردن ویتامین ها غذاها هستند
اغلب مردم در صورت داشتن تغذیه درست و اصولی قادرند ویتامین های مورد نیاز روزانه شان را از طریق دریافت 1200تا 1500 کیلو کالری به دست آورند. البته ورزشکارانی که روزانه به 2500 تا 4000 کیلو کالری نیاز دارند به راحتی می توانند با مصرف دو یا سه لیوان آب پرتقال ، ویتامین C مورد نیاز خود را تامین کنند.

برای به دست آوردن ویتامین ها از طریق غذا باید روزانه از انواع مختلف غذاها استفاده کنیم.
فکر نکنید با مصرف قرص های ویتامینی بدنی سالم خواهید داشت ، بلکه سعی کنید با پیروی از یک برنامه غذایی متعادل و مناسب ، به خصوص مصرف میوه ها و سبزی ها ، ویتامین های مورد نیاز خود را تامین کنید.
سبزیجات و میوه جات برای این کار بسیار مناسب هستند؛ چون علاوه بر ویتامین های مورد نیاز بدن ، دارای فیبر غذایی و سایر عناصر ضروری که برای حفظ سلامت انسان مفید و ضروری هستند، می باشند. اگر شما از برنامه غذایی متعادل و مناسب که شامل شیر و

لبنیات ، سبزی و میوه، نان و غلات، گوشت و مقدار کمی چربی و قند می باشد به صورت روزانه استفاده کنید ، نیازی به مصرف قرص های ویتامینی نخواهید داست. اغلب موارد استفاده از قرص های ویتامینی، به علت مصرف نکردن مقادیر مناسب میوه و سبزی است.

ادامه مطلب..

موضوع : مقالات ورزشی | | ادامه مطلب

چگونه در هوای سرد بدون خطر ورزش کنیم

فصل زمستان به معنی در پیش گرفتن ملاحظات خاص به هنگام ورزش در هوای آزاد است. قرار گرفتن در معرض هوای سرد می تواند فعالیت خارج از خانه را برای کسی که آمادگی هوای بسیار سرد را ندارد نامطلوب یا حتی خطرناک سازد. آگاهی از علائم هشدار دهنده اولیه قرار گرفتن در معرض سرما و نحوه پیشگیری  از مشکلات مهم می باشد.

لرزیدن معمولا اولین نشانه قرار گرفتن در معرض سرما است ، چون بدن تلاش می کند گرمای خود را از طریق انقباض غیر ارادی ماهیچه ها تولید کند. این می تواند اولین هشدار باشد که بدنبال جستجوی یک پناهگاه باشید.

دو تا از خطرناک ترین مواردی که می تواند ناشی از قرار گرفتن در معرض هوای سرد باشد یخ زدگی و سرما زدگی می باشند.

یخ زدگی انجماد بافت های سطحی صورت ، گوش ها ، انگشتان دست و پا است.

*علائم یخ زدگی عبارتند از :

· درد

· سوختگی

· بیحسی

· حس  سوزش

· سفت و سفید شدن پوست

· پوست اندازی یا تاول زدن پوست

· خارش پوست

· پوست سفت ، درخشان و زرد متمایل به خاکستری می شود.

*درمان

برای کمک به بیمار یخ زده ، فرد را به جای گرم و خشک ببرید و لباس هایی را که فشار می آورند در بیاورید. ناحیه آسیب دیده را بالا ببرید و از کمپرس های گرم و مرطوب استفاده کنید. از مالیدن یا بکارگیری حرارت مستقیم  در ناحیه یخ زده خود داری کنید.

سرما زدگی  پاسخ شدید تر به قرار گیری در معرض هوای سرد می باشد که به صورت افت شدید در درجه حرارت قسمت مرکزی بدن تعریف می شود.

*علائم سرما زدگی عبارتند از :

· لرزیدن

· احساس سرما ، سردرگمی ، بیحسی

· لرز شدید ، فقدان هماهنگی ، کندی

· لرز بسیار شدید ، مشکل در صحبت کردن ، سردرگمی ذهنی ، تلو تلو خوردن ، افسردگی

· سفتی عضلات ،صحبت های نامفهوم  ، مشکل در دید

· بیهوشی

*درمان

با مشاهده اولین علامت سرما زدگی فرد را به مکانی خشک و گرم ببرید یا بیمار را با پتو ، لباس اضافه خشک یا با گرمای بدن خود گرم کنید.

*پیشگیری

اولین دفاع  در مقابل سرما پوشیدن لباس مناسب با شرایط آب و هوا است. عوامل دیگری که می تواند تاثیر منفی بر توانایی مقابله با درجه حرارت های سرد داشته باشد شامل این موارد هستند : تغذیه نامناسب ، از دست دادن آب بدن، مصرف الکل ، برخی داروها و بیماری ها نظیر دیابت و بیماری قلبی که به طور قابل توجهی می تواند توانایی فرد را برای ورزش در هوای سرد کاهش دهد.

برای بهبود راحتی و ایمنی تان به هنگام ورزش در سرما ، دانشکده پزشکی ورزش آمریکا موارد زیر را توصیه می کند :

·   پوشش لایه ای

چند لایه نازک گرمتر از یک لایه ضخیم است. اضافه و کم کردن لایه ها هم آسان است و از این رو درجه حرارت مرکزی تان را بهتر تنظیم می کند.

·  سر خود را بپوشانید

به هنگام ورزش در هوای سرد باید سرتان را بپوشانید ، چون اتلاف گرما از سر و گردن می تواند به اندازه 50 درصد کل حرارت تلف شده بدن تان باشد.

·  دهان تان را بپوشانید

برای گرم کردن هوا قبل از تنفس ، از شال یا ماسک استفاده کنید. این کار را بویژه زمانی انجام دهید که اگر هوای سرد باعث آنژین ( درد سینه ) می شود یا اگر مستعد ابتلا به مشکلات تنفسی هستید.

·   پوشش خود را خشک نگهدارید

لباس خیس و مرطوب ، چه بر اثر تعریق یا بارندگی ، به طور قابل توجهی اتلاف حرارت بدن را افزایش می دهد.

·  پاهای خود را خشک نگهدارید

از جنسی استفاده کنید که عرق را از پوست دور کند. پارچه های پلی پروپیلن ، پشمی یا پارچه های دیگر که رطوبت را از پوست دور می کند و خواص عایق کردن را  حفظ می کنند بدن را به هنگام خیس بودن گرم نگاه می دارند.

·  آب بخورید

کمبود آب  بدن بر توانایی بدن جهت تنظیم حرارت بدن تاثیر می گذارد و خطر دچار شدن به یخ زدگی را افزایش می دهد. اهمیت  مایعات ، به ویژه آب ، در هوای سرد به همان اندازه اهمیت آنها در هوای گرم مهم می باشد. از مصرف الکل یا نوشیدنی های حاوی کافئین اجتناب کنید ، چون تلف کننده آب هستند.

·   از مصرف الکل اجتناب کنید

الکل رگ های خونی را گشاد می کند و اتلاف حرارت را افزایش می دهد در نتیجه احتمال دچار شدن به سرما زدگی بالا می رود. الکل قضاوت را مختل می کند تا حدی که شما ممکن است  نتوانید بهترین تصمیم ها را در موارد اضطراری هوای سرد بگیرید.

موضوع : مقالات ورزشی |

هیچ غذای جادویی در تغذیه ورزشی وجود ندارد.هیچ گروه غذایی به تنهایی باعث افزایش کارایی ورزشکار نمی شود. جادو را تنها در یک برنامه غذایی متناسب و متنوع جستجو کنید. در برنامه غذایی خود ویتامین ها ومواد معدنی را فراموش نکنید دقت کنیدباتوجه به رشد جسمی کودکان ونوجوانان میزان نیاز به مواد مغذی در این گروه سنی افزایش می یابد. یک برنامه غذایی باید متناسب با میزان فعالیت وشدت تمرینات ورزشکار باشد.عدم تناسب میان میزان فعالیت ورزشکار می تواند به چاقی یا کمبود مواد غذایی منجر گردد.در تغذیه ورزشی یک برنامه واحد برای ورزشکار وجود ندارد. .هر ورزشکار باید بصورت اختصاصی مورد بررسی قرار به گیردو بر اساس مشخصات جسمی ,رشته ورزشی ونوع وشدت تمرینات برنامه غذایی تنظیم گردد

1-تغذیه شما باید شامل تمام گروهای غذایی باشد

هیچ گروه غذایی را از برنامه حذف نکنید.

در یک برنامه صحیح هیچ گروه غذایی نمی تواند جایگزین گروه دیگری شود .

پس خوردن لبنیات میوه جات سبزیجات را فراموش نکنید.

2-تا می توانید از غذا ها با رنگهای طبیعی بهره بگیرید

استفاده از غذای های رنگی (به خصوص میوه جات وسبزیجات تازه) برابر است با

ویتامین بیشتر رادیکال های آزاد کمتر

آنتی اکسیدان بیشتر تجدید منابع بیشتر(ریکاوری بهتر)

مواد معدنی بیشتر سلامتی بیشتر

کربوهیدرات بیشتر

3-دقت کنید باید به تناوب (دفعات زیاد) , مقادیر مناسب و زمان مناسب غذا مصرف شود ( برای مثال بهترین زمان برای تجدید منابع انژری بعد از تمرین در دقایق وساعات اولیه بعد ازتمرین است)

دفعات کمتر( سه بار در روز) و میزان بیشتر غذا باعث افزایش شدید ویک باره انسولین می گردد.دفعات بیشتر(شش بار در روز ) ومیزان کمتر غذا باعث یک ثبات در میزان انسولین می گردد.

4-نوشیدن مایعات را فراموش نکنید.

مایعات نیز باید در دفعات زیاد خورده شود این نکته بسیار مهم است.دقت کنید از دست دادن تنها دو درصد ازمایعات بدن باعث کاهش عملکردورزشی می شود.به صورت معمول تشنگی با میزان بیشتری از اتلاف آب تحریک می گردد پس برای نوشیدن مایعات نیازی به احساس تشنگی نیست .

موضوع : مقالات ورزشی |

کنترل تمرین از طریق اندازه گيري ضربان قلب

يك مربی همواره باید برنامه های تمرینی خود را از نظر اجرا تحت کنترل داشته باشد ، تا بتواند يك ارزیابی صحیح از برنامه های داده شده به عمل آورد و چنانچه لازم باشد اصلاحات مورد نیاز را در برنامه تمرینی خود به عمل آورد.
لذا باید در سه مرحله تمرینی يعني : گرم کردن، تمرینات هوازی وتمرینات غير هوازی ورزشکار را تحت کنترل داشته باشد تا دریابد آیا آنچه هدف برنامه تمرینی بوده است رسیده است یا خبر؟ با چند روش مي توان ورزشکار را کنترل نمود كه آیا به آن دامنه كار تعریف شده رسیده است یا خبر ؟ براي مثال وقتي به تيم دستور گرم كردن مي دهد بايد كنترل كند كه آيا واقعا بدن وي گرم گرديده است يا خير؟ يا آيا در تمرينات هوازي ورزشكار در همان حد خواسته شده كار كرده است يا نه ، زیرا ممكن است ورزشكار فراتر از خواسته مربي شدت كار را بالا برده و يا بر عكس، در آن شدت ، كار نكرده باشد.

يكي از اين روش ها اندازه گيري اسيد لاكتيك خون ورزشكار است زيرا ميدانيم در فعاليت هاي مختلف با شدت هاي گوناگون ، مقدار تجمع اسيد لاكتيك در بدن متفاوت مي باشد. اما چگونه يك مربي مي تواند در وسط تمرين اسيد لاكتيك را اندازه گيري كند ؟ پس راه آسانتري را بايد جستجو نمود.

 ساده ترين راه، اندازه گيري ضربان قلب ورزشكار است ، يعني با اندازه گيري ضربان قلب ورزشكار با پارامتر هاي از پيش تعيين شده مثل سن و ضربان قلب ورزشكار در حالت سكون مي توان به اين هدف رسيد. وقتي مربي به ورزشكاري دستور گرم كردن (warm up ) مي دهد بايد ضربان قلب وي برابر فرمول زير محاسبه كند و ضربان قلب كه به اين محدوده رسيد نشان مي دهد كه بدن گرم شده است و آماده تمرين مي باشد.
ماكزيمم ضربان مجاز قلب ورزشکار = سن ورزشکار – 220
ضربان قلب كاري = ضربان قلب ورزشکار در حالت سكون – ماكزيمم ضربان قلب ورزشکار
ضربان قلب در حالت گرم كردن= ضربان قلب در حالت سكون + (4/0×ضربان قلب كاري)
 
براي مثال اين محاسبه براي يك ورزشکار 30 ساله كه ضربان قلب وی در حالت سكون 70 ضربه در دقيقه مي باشد به شرح زير است
ماكزيمم ضربان مجاز قلب 190=30-220
ضربان قلب كاري 120=70-190
ضربان قلب مجاز براي گرم كردن 118=70+48 70+(4/×120)
 
محدوده ضربان قلب ورزشكاري كه استقامتي هوازي كار مي كند به شرح زير است:
ضربان قلب در حالت سكون + (6/0×ضربان قلب كاري)
و اگر ورزشكار در آستانه غير هوازي كار مي كند يعني بين مرز هوازي و غير هوازي كار وتمرين مي نمايد ضربان قلب وي به شرح زير محاسبه ميگردد:
ضربان قلب در حالت سكون + 7/0 ×ضربان قلب كاري

براي مثال يك ورزشكار 30 ساله كه ضربان قلب وي در حالت سكون 60 است
محدوده ضربان قلب وي در حالت آستانه غير هوازي به شرح زير مي باشد:
ماكزيمم ضربان قلب 190=30-220
ضربان قلب كاري 130=60-190
151=60+91=60+(7/0×130)

ضربان قلب يك ورزشكار با مشخصات ذكر شده فوق وقتي كه در آستانه غير هوازي كار مي كند .
اما محاسبه ضربان قلب همان ورزشكار 30 ساله كه ضربان قلب وي در حالت آرامش و سكون 60 است در زمانيكه در آستانه اسید لاكتيك يعني غير هوازي كار مي كند به شرح زير است.
ضربان قلب ورزشكار در حالت سكون +9/0×ضربان قلب كاري
ضربان قلب كاري 130 =60-190 àماكزيمم ضربان قلب 190 =30-220
177 =(60+117) =60+(9/0×130)
 
ضربان قلب ورزشكاري كه در سيستم اسيد لاكتيك يا غير هوازي كار مي كند
پس با توجه به ويژگي هر ورزشكار مي توان از روي ضربان قلب وي مشخص نمود.

موضوع : مقالات ورزشی |

ماساژ برای حفظ شرایط آمادگی ورزشکار
انجام یک برنامه موثر ماساژ توسط یک فرد آموزش دیده و آشنا به آناتومی عضلات و عملکرد اندامها درکنار استفاده از دانش تخصصی شناخت عضلات مهم و درگیر در ورزشهای مختلف و میزان آسیب پذیری عضلات در ورزشهای گوناگون  می تواند  به ورزشکاران در امر  بهبود دامنه حرکات ، انعطاف پذیری بیشتر و آسیب دیدگی کمتر کمک کند .
این برنامه به حفظ قابلیت های ورزشی ورزشکار در دوره های بین رقابتها و حتی افزایش کارایی آنها کمک شایانی خواهد نمود .

ماساژ در رقابتهای ورزشی
• ماساژ قبل از رقابت های ورزشی : انجام ماساژ به مدت 10 – 15 دقیقه و حدود4 ساعت قبل از شروع  مسابقه با تقویت جریان خون و کاهش فشارهای عضلانی و عصبی می تواند منجر به افزایش بازده وزشکارو کاهش میزان مصدومیت های ورزشی گردد . در ماساژ قبل از رخدادهای ورزشی تاکید بر روی عضلات درگیر در آن ورزش خاص است .
• ماساژ در خلال رقابتهای ورزشی : این ماساژ در خلال  رقابتهای ورزشی و در زمانهای استراحت یا تایم اوت به ورزشکار داده می شود . این ماساژ زمان کوتاهی دارد و به طور خاص بر روی  عضلانی متمرکز است که بیشتر تحت استرس قرار داشته اند و خسته شده اند . این ماساژ بازیابی توان از دست رفته و آماده شدن بهتر برای ادامه رقابت را سبب خواهد شد .
• ماساژ بعد از رقابتهای ورزشی : این ماساژ بعد از پایان رقابتها انجام می گیرد و اساسا" به منظور ریکاوری و بازیابی توان از دست رفته انجام می شود. این ماساژ به مدت 15 5/1 ساعت انجام می گیرد و در آن با ماساژ گروههای عضلانی درگیر بازسازی عضلانی ، دفع مواد زائد حاصل ...... و آرامش روحی به ورزشکار خواهد شد .
• ماساژ به منظور توانبخشی : ماساژ می تواند به افزایش سرعت بهبودی پس از آسیب دیدگی های ورزشی و کاهش ناتوانی و ناراحتی به دنبال آسیب ها را سبب شود . ماساژ درمانی میتواند هم برای آسیب های حاد ورزشی و کاهش ناتوانی و ناراحتی به دنبال مزمن ورزشی استفاده شود . به عنوان مثال انجام ماساژ لنفاتیک در طول فاز حاد آسیب دیدگی می تواند منجر به کاهش عدم و و تورم و کاهش کمبود اکسیژن بافت صدمه دیده و تسریع دفع مواد سمی از بافت آسیب دیده شود ، ماساژ نقاط کلیدی می تواند منجر به  کاهش  اسپاسم و درد در عضلات صدمه دیده و عضلات مجاور نقطه صدمه دیده که کارعضله صدمه دیده  را بر عهده گرفته اند شود ، ماساژ فیبرهای متقاطع هم چنانچه در فاز تحت حاد (( subacute انجام شود سبب بهبود شکل گیری و عملکرد یافتهای در حال ترمیم خواهد شد که این امر سبب می شود فرد پس از ترمیم صدمات ورزشی دچار محودیت حرکتی ، درد ، سفتی و ناتوانی نشود .

موضوع : مقالات ورزشی |

فواید دوچرخه سواری

وقتی به کم کردن وزن نگاه می کنیم ، خیلی کم پیش می آید که برنامه غذایی به طور دراز مدت جواب بدهد ، اما ورزش منظم همیشه جواب می دهد. هر نوع ورزش منظم دارای فایده است ، اما دوچرخه سواری مخصوصا خوب می باشد چون آسیب های کمتری در نتیجه انجام آن روی می دهد.

دوچرخه سواری سوزاننده کالری عالی هم می باشد که فواید مختلفی دارد. طبق گفته بنیاد قلب بریتانیا ، دوچرخه سواری  حداقل 20 مایل در هفته خطر ابتلا به بیماری قلبی کرونری را به کمتر از نصف در مقایسه با غیر دوچرخه سوارها کاهش می دهد. دوچرخه سواری  با سرعت آرام 12 مایل در ساعت در جاده ای صاف 450 کیلو کالری در ساعت مصرف می کند. احساس جوانی هم در شما ایجاد می کند و استرس را می کاهد. همچنین ادعا می شود که دوچرخه سواری  سرعت متابولیسم تان را تا ساعت ها پس از آن بالا می برد ، در نتیجه بدن تان حتی پس از ورزش هم به سوزاندن کالری ها ادامه می دهد.

دوچرخه سواری  عمدتا فعالیتی آئروبیک  یا هوازی ( بجز زمانیکه از شیبی بالا می روید ) است.  این امر برای  ریه ها  که برای ارسال بیشترین میزان اکسیژن به داخل بدن منبسط می شوند ، و قلب که برای انتقال این اکسیژن به تمام بدن ضربان سریع تری پیدا می کند ، مفید است. قلب و ریه هایی قوی اساس تناسب اندام عمومی می باشد.

حتی با تنها چند مایل  دوچرخه سواری  ، ماهیچه هایتان از فواید آن بهره مند می شوند. عضلات اصلی که به هنگام دوچرخه سواری  استفاده می شوند عضلات قسمت بالای ران ، عضلات پشتی و عضلات ساق پا هستند.

انجام ورزش مواد معروف به اندروفین ها را به داخل جریان خون رها می کند.این مواد حس رضایت و خوشحالی را ایجاد می کنند ، در نتیجه به کاهش استرس کمک می کنند. به طور طبیعی اگر در محیطی مطبوع و دلپسند دوچرخه سواری  کنید سطح رضایت شما حتی بیشتر هم خواهد شد.

موضوع : مقالات ورزشی |

پیش زمینه

تحقیقات نشان داده است که نوشابه های ورزشی حاوی 8-6%  مواد قندی ( شکر ) به سرعت  جذب بدن می شوند و می توانند انرژی مورد نیاز عضلات را تا حد زیادی تامین کنند و به بازده ورزشی فرد بیافزایند. انرژی کسب شده از این مایعات ورزشی حاوی قند سبب تاخیر در خستگی عضلات و افزایش توان آن ها  می شوند که این امر زمانی بیشتر مشهود می شود که ورزش بیش از یک ساعت به طول انجامد. مایعات ورزشی که کمتر از 5% قند دارند نمی توانند انرژی کافی را برای کارکرد عضله تامین کنند لذا ورزش کارانی باید  اقدام به رقیق کردن این نوشیدنی ها  کنند ( در نتیجه قند آنها زیر 5% است ) که  نیاز به انرژی کسب شده از این محل ندارد و خود ذخایر کافی بدنی  دارند. نوشیدنی های ورزشی حاوی بیش از 10% قند مثل آب میوه ها نباید قبل یا حین ورزش استفاده شوند چرا که دارای اثرات منفی روی عملکرد فرد می باشند و می توانند منجر به ناراحتی گوارشی ،  اسهال ، درد شکم و تهوع در فرد شوند. لذا بهترین نوع مایعات ورزشی نوعی هستند که حدود 8-6% قند دارند. البته در صورت عدم دسترسی به این نوع مایعات ورزشی آب بهترین نوشیدنی است که باید خیلی سرد نباشد تا منجر به ناراحتی گوارشی ورزشکار نشود.

نقش سدیم در مایعات ورزشی
سدیم یک ماده الکترولیت است که در حفظ تعادل یونی مایعات بدن نقش مهمی دارد. سدیم کمک می کند بدن آب بیشتری را جذب و حفظ کند. تحقیقات نشان داده اند که 250  میلی لیتراز یک نوشیدنی ورزشی که حاوی 6 درصد قند و 110 میلی گرم سدیم سریعتر از آب جذب بدن می شود. اغلب نوشیدنی های مورد استفاده در ورزشکاران سدیم کمی دارند و بسرعت آب و سدیم جذب بدن شده و ازکم آبی بدن محافظت می کنند.

نکات قابل توجه
• نوشیدنی های حاوی 8-6 درصد قند استفاده کنید که سدیم کمی هم داشته باشد.
• سعی کنید از نوشیدنی های استفاده کنید که درصد کمی سدیم و کمی هم پتاسیم و کلر داشته باشند.
• نوشیدنی هایی ورزشی که  طعم دلپذیری دارند مصرف کنید. طعم مایعات نقش مهمی در افزایش اشتیاق شما به مصرف آنها و در نتیجه مصرف بیشتر آنها دارد.
• حدود 450-300 سی سی مایعات 30-15 دقیقه قبل از شروع ورزش نوشید که بهتر است کمی خنک باشد.
• در فواصل 15-10 دقیقه حین ورزش حدود 200-100 سی سی مایع مصرف کنید.
• نگذارید تشنه شوید بعد آب مصرف کنید طبق زمانبندی فوق حتی اگر تشنه  نبودید آب یا سایر مایعات را مصرف کنید.
• از مصرف مایعات حاوی کافئین (نوشابه) یا الکل بخاطر اثر ادرار آور آنها ( و لذا کاهش آب بدن ) پرهیز کنید.
نوشیدن مایعات حین ورزش را تمرین کنید چنانچه قبلاً این کار را تمرین نکرده اید برای اولین بار مسابقات مهم آنرا انجام ندهید چرا که به انجام آن عادت ندارید و می تواند اثر منفی روی عملکرد شما داشته باشد

موضوع : مقالات ورزشی |

هدف از تغذیه قبل از رقابت ورزشی
تغذیه مناسب قبل از رقابت های ورزشی دو هدف عمده را دنبال می کند:
1-پیشگیری از گرسنگی حین و قبل از رقابت
2- حفظ سطح قند خون مناسب جهت عملکرد مناسب عضلات در خلال رقابت و فعالیت ورزشی
بسیاری از ورزشکاران وعده غذایی قبل از تمرین یا رقابت را حذف می کنند، بخصوص اگر این رقابت یا تمرین در صبح انجام گردد. حذف نمودن وعده غذایی قبل از تمرین صبحگاهی سبب پائین آمدن سطح انرژی بدن و کاهش کارایی ورزشکار می گردد.
این امر به خصوص زمانی به چشم می آید که فعالیت ورزشی بیش از 30 دقیقه طول بکشدیا شامل ورزشهای شدید باشد.

چه موقع باید قبل از رقابت مواد غذایی مصرف کرد؟
معده در هنگام ورزش نباید پر باشد، بطور معمول حدود 4-1 ساعت زمان لازم است تا معده محتویات خود را هضم و آن را تخلیه کند، چنانچه عصبی باشید این زمان می توئاند طولانی تر باشد، چنانچه در هنگام تمرین ورزشی معده حاوی مواد غذایی باشد این امر می تواند به ناراحتی معده، استفراغ یا تهوع منجر گردد. چنانچه شما3-1 ساعت قبل از فعالیت ورزشی از مواد غذایی مناسب استفاده کنید معده معمولاً در زمان ورزش خالی خواهد بود.

رژیم مناسب غذایی قبل از رقابت ورزشی                                                                                                                                                                 رژیم غذایی مناسب قبل از رقابت و تمرین ورزشی رژیمی است که کربوهیدرات زیادی داشته باشد غذاهایی مثل نان، سبزیجات و میوه جات مفید اند. این مواد به سرعت توسط معده هضم و تخلیه می شوند. کربو هیدرات (قندها) همچنین سبب تقویت ذخایر انرژی بدن شده و سبب می شوند فرد در هنگام رقابت ذخایر انرژی کافی داشته باشد.
جهت جلوگیری از ناراحتی معده هر چه زمان کمتری تا شروع رقابت مانده باشد کمتر نیاز به تغذیه وجود دارد. استفاده از مایعات حاوی قند قبل از شروع رقابت مفید است چراکه بسرعت توسط معده هضم می شوند، این امر بخصوص در افراد هیجانی و عصبی ارزشمند است.
چنان چه در مسابقات چند مرحله ای در یک روز شرکت می کنید می توانید در فواصل بین مراحل مختلف مسابقه با توجه به زمان باقی مانده تا مرحله بعد نسبت به استفاده از مواد غذایی مناسب اقدام کنید.
در فاصله یک ساعت مانده به رقابت از کدام مواد غذایی می توان استفاده نمود
• آب میوه مثل آب پرتقال
• میوه تازه مثل سیب، پرتقال، هلو و گریب فروت.
•نوشیدنی های مناسب ورزشی

در فاصله 3 تا 4 ساعت مانده به فعالیت ورزشی از چه مواد غذایی می توان استفاده کرد
• میوه تازه، آب میوه
• نان، گوجه فرنگی، ماست کم چرب، حبوبات همراه با شیر کم چرب، ساندویچ های دارای گوشت کم و پنیر کم چرب
آیا استفاده از مواد قندی درست قبل از رقابت در بهبود عملکرد ورزشکار موثر است
گاهی ورزشکاران درست قبل از ورزش یا رقابت از قندهای ساده مثل عسل، نبات یا نوشیدنی های حاوی قند استفاده می کنند تا کارایی خود را افزایش دهند، در تحقیقات نشان داده شده است این امر نه تنها نفعی ندارد بلکه بخاطر افزایش ناگهانی قند خون و به دنبال آن کاهش سریع قند می تواند کارایی ورزشکار را کاهش دهد. نشان داده شده است قندی که در طی یک رقابت ورزشی مصرف می شود از ذخایر قبل بدن یا غذاهایی که طی ساعات قبل مصرف شده اند تامین می شوند. چنانچه در ورزشهای با فشار و مدت طولانی شزکت می کنید تحقیقات نشان داده اند که استفاده از عسل یا نوشیدنی های ورزشی 45-30 دقیقه قبل از رقابت می تواند در هنگامی که ذخایر قبلی بدن کاهش می یابد کارایی بدن ورزشکار را با تامین سطح قند خون مناسب حفظ کند.

آیا استفاده از کافئین می تواند کارایی ورزشکار را افزایش دهد
در گذشته تصور و تحقیقات تأ کید بر این داشتند که کافئین از یک سو سبب افزایش هوشیاری ورزشکار می شود و از سویی در ورزشهای طاقت فرسا با کاهش دادن مصرف گلوکز در عضله و افزایش مصرف چربی بجای گلیکوژن در عضله کارایی عضله را افزایش میدهد. تحقیقات امروزه فقط بر نقش محرک کافئین بر سیستم عصبی مرکزی تاکید می کنند و نظر دوم را چندان تأیید نمی کنند.
کافئین به همه ورزشکاران کمک نمی کند در برخی که به آن حساس هستند عوارضی مثل ورزش عضلانی، تهوع و سردرد ایجاد می کند. از سویی کافئین ادرار آور است و سبب از دست دادن مایعات بدن بخصوص در هنگام ورزش در هوای گرم می شود و ورزشکار به کم آبی بدن و عوارض مستعد می کند.

از چه مواد غذایی نباید قبل از مسابقه استفاده نمود
از هات داگ، چیپس و مواد غذایی حاوی چربی بالا مثل ماست پر چرب و خامه نباید قبل از ورزش استفاده شود.

موضوع : مقالات ورزشی |

گرفتگي عضلاني زماني روي مي دهد كه عضله دچار اسپاسم شده و در آن حالت باقي بماند. اين حالت توسط هر عاملي كه در انقباض يا ارتجاع عضله دخالت دارد رخ مي دهد.

مغز از طريق اعصاب ، پيام هايي به عضلات مي فرستد ، وقتي سيگنالها از اعصاب به عضلات مي رسند يك سري فرايند مرتبط به حركت مواد معدني در داخل و خارج عضله ، منجر به انقباض عضله مي شود .

جريان الكتريكي به علت تفاوت غلظت مواد معدني در دو طرف غشاء سلول برقرار مي شود . در بدن انسان هر ماده معدني ، يك يا دو بار الكتريكي دارد . جمع جبري باز مواد معدني بايد در داخل و خارج سلولها برابر باشد . اگر هر گونه تفاوتي موجود باشد ، جريان الكتريكي در طول عضله برقرار مي گردد . سديم و كلسيم در ابتدا در خارج سلولهاي عضلاتي قرار دارند و پتاسيم در داخل اين سلولها است . هنگامي كه پيام از مغز به عضله مي رسد، كلسيم به داخل سلولهاي عضلاني و پتاسيم به خارج از آنها حركت مي كند .  

اين عمل منجر به يك فعاليت الكتريكي در طول عضله مي شود كه موجب انقباض عضله نيز مي گردد . سپس هنگامي كه بارهاي الكتريكي نسبت به هم متعادل شوند از عضله رفع انقباض مي شود . براي عمل طبيعي انقباض و ارتجاع عضلات نياز به مقادير كافي چربي و قند و اكسيژن است تا اين مواد را تجزيه كنند. همچنين به غلظت كافي مواد معدني سلولي هم نياز است.

 بدون در نظر گرفتن عامل ايجاد كننده ، درمان گرفتگي ها يكسان است . چنين عضله اي را بايد توسط يك دست كشيده و به طور متناوب با دست ديگر آن را ماساژ داد. براي مثال :

در گرفتگي عضله ساق پا بايد قسمت قدامي پا را با يك دست به طرف بالا كشيد و هر چند ثانيه عضله ماهيچه ساق را فشرد.  

گرچه درمان گرفتگي به علت آن مربوط نيست ولي پيشگيري از گرفتگي به علت آنها مربوط است. طول مدت گرفتگي مي تواند در رديابي علت آن كمك كننده باشد.

گرفتگي عضلاني در هنگام شروع ورزش

اين مشكل معمولاً مربوط به عدم تعادل مواد معدني است مثلا :

كاهش يا افزايش كلسيم ، سديم و يا پتاسيم مقادير غير طبيعي اين مواد در خون منجر به انقباض عضله و جلوگيري از بازگشت آن به حالت اول است .

براي تشخيص مقادير غير طبيعي اين مواد آزمايش خون انجام مي گيرد. گرفتگي هايي كه به هنگام شروع ورزش رخ مي دهد ، مي تواند به علت كم كاري تيروئيد يا عدم توانايي عضله جهت تجزيه قند باشد. آزمايش آدرنالين خون براي بررسي عملكرد تيروئيد انجام مي شود. همچنين به منظور اطلاع از عملكرد عضله مي توان از بيوپسي عضله استفاده نمود.

                                                                                                                     ادامه مقاله...

موضوع : مقالات ورزشی | | ادامه مطلب

کافئین عملکرد تمرین را بهبود می بخشد؟

کافئین احتمالا رایج ترین ماده مخدر مورد مصرف در جهان می باشد یک الکالوئید (شبه قلیا) که از چند نوع گیاه تولید می شود به ارزانی و به اسانی و در شکل قرص موجود می باشد و با محصولات رایجی مثل قهوه. چای. نوشابه و کاکائو موجود می باشد.

مثل میلیون ها نفر ممکن است شما برای این که هوشیاری و ادراک تان بهتر شود وابسته به ان شوید. کافئین چیزی فراتر از یک محرک است. همچنین یک کمک موثر برای انجام تمرین بهتر می باشد. بیشتر از 20 سال پیش جامعه علمی هزینه هنگفتی را پرداخت کرد تا متوجه تاثیر روانی کافئین روی تمرین شود و نتایج به وضوح نشان داد که این می تواند نوع برتری را تامین کند. شما می توانید چربی سوزی را در حین تمرین بیشتر کنید و می توانید با مصرف کافئین عملکرد تمرین هوازی خود را بهبود ببخشید. یکی از مهمترین عواملی که راندمان تمرین را بالا می برد ممکن است در داخل اشپزخانه منزل تان یا در کافی شاپ نزدیک منزل تان باشد.

راهنمای مصرف کافئین

استفاده از کافئین یکی از مهمترین استراتژی های مصرف موجود می باشد. در اینجا سه راه برای کمک به شما برای مصرف بهینه کافئین معرفی می شود.

1)   برای مصرف کافئین استراتژی داشته باشید: این تفکر وجود دارد که اثر مصرف کافئین در مردمی که به طور برابر کافئین مصرف می کنند ممکن است کند باشد اما قاعده خاصی وجود ندارد در حقیقت چندین مطالعه نشان داده است که کسانی به انها مصرف کننده سنگین (بیشتر از 6 فنجان قهوه در روز و در حدود 660 میلی گرم از قهوه) خطاب می شود و کسانی که به انها مصرف کننده سبک (کمتر از دو فنجان قهوه در روز و در حدود 220 میلی گرم) خطاب می شود دارای عملکرد یکسان می باشند. بنابراین این انگیزه ایجاد می شود که بری دست اوردن کافئین یک استراتژی داشته باشید.

الف) اگر شما عمدتاُُُُ چندین فنجان قهوه در روز می نوشید سعی کنید که در روزهای تمرین مصرف قهوه تان را محدود کنید و قبل از تمرین مقداری قهوه بنوشید.

ب) اگر یک ورزشکار مصمم هستید سعی کنید که مصرف کافئین تان را محدود کید یا تقریباُُُُُُ 72 ساعت قبل از مسابقه مصرف ان را متوقف کنید که این از لحاظ تئوری قدرت اثر بخشی ان را قبل از مسابقه خیلی زیاد می کند.

ج) اگر شما مقادیر زیادی کافئین را استفاده می کنید باید قبل از مسابقه کاملا از مصرف ان پرهیز کنید و این کار را انجام دهید تا متوجه شوید که چطور کافئین تان عقب نشینی می کند.

2) مکمل های خود را هوشمندانه انتخاب کنید:  این خیلی مهم است که یک منبع قابل اطمینان پیدا کنید. در اینجا روش هایی وجود دارد که شما از قرص های کافئین به درد خور و قابل اطمینان هستند. با استفاده از کافئین خالص عملیات هضم تان بهتر می شود و باعث می شود شما به طور کامل از ان بهره برداری کنید. شما همچنین این کار را مو به مو و به درستی برای وزن بدن تان انجام می دهید. نشانه های جدیدی وجود دارد که نشان می دهد که قهوه های کافئین دار ممکن است اثردهی کافئین خالص را نداشته باشد. در یک مطالعه جدید نشان داده شده که ترکیب های شیمیایی زیادی در بنشن قهوه وجود دارد که ممکن است ویژگی زیاد شدن تمرین در اثر استفاده

کافئین را کم کند. انها تنها یک مطالعه است اما با این وجود کسانی بودند که با استفاده از قهوه  نحوه تمریناتشان به صورت ارگانیک بهبود یافت. بنابراین بهترین روش این است که به تجربیات شخصی قهوه یا کافئین خالص را امتحان کنید. اگر شما می خواهید که از قهوه به جای مکمل کافئین تان استفاده کنید. اسپرسو بهترین انتخاب است. همچنین اولین مزیت قهوه و چای خانگی این است که راحت هستید. ایس تی و نوشابه منابع خوبی برای جایگزین شدن به جای مکمل کافئین نیستند انها شامل مقدار زیادی شکر و یک مقدار کافئین هستند بنابراین انها می توانند واقعا برای عملکرد تمرین مضر باشند.

3) قبل از تمرین 60 دقیقه برای جذب وقت بگذارید : بالاترین درجه پلاسما از کافئین تقریبا 60 دقیقه پس از مصرف رخ می دهد تحقیقاتی که در دانشگاه بال استیت انجام شد نشان دهنده افزایش صد درصدی اسیدهای پرچرب ازاد شده در پلاسما تنها بعد از 60 دقیقه می باشد و همچنین برای گروه های تحقیق کننده 60 دقیقه یک عامل رایج برای هضم می باشد.

موضوع : مقالات ورزشی |

بعضی اوقات شما بعد از ورزش، احساس درد عضلانی می كنید. اگر شما چند روز پشت سر هم مسافتی را با سرعت یكنواخت و آهسته ای بدوید، هرگز سریع تر نخواهید دوید یا قوی تر نخواهید شد. اگر هنگام برداشتن وزنه از زمین، احساس سوزش عضلانی كنید، آن را به زمین می گذارید، در نتیجه روز بعد احساس درد نخواهید كرد ولی قوی تر هم نخواهید شد. هر نوع پیشرفتی در قوی كردن ماهیچه ها توسط فشار آوردن به آنها( ورزش شدید) و جبران مجدد آن( استراحت) حاصل می شود. روزی كه شما به بیرون از خانه می روید و به شدت ورزش می كنید، باعث می شوید ماهیچه هایتان در طی ورزش احساس سوزش كنند. این سوزش نشان می دهد، عضلات شما در حال تخریب شدن هستند. روز بعد، احساس درد عضلانی می كنید، چرا كه ماهیچه ها تخریب شده اند و نیاز به بهبود مجدد دارند. دانشمندان این فرآیند راDOMS یعنی "درد عضلانی تاخیر یافته" می نامند. حداقل 8 ساعت وقت لازم است تا این درد را احساس كنید. بعد از اتمام ورزش احساس می كنید قوی شده اید، ولی روز بعد، صبح كه از خواب بلند می شوید، عضلاتی كه ورزش كرده بودند، احساس درد می كنند. قبلاً گفته می شد افزایش مقدار اسید لاكتیك در ماهیچه باعث این درد می شود، ولی هم اكنون معلوم شده است، اینگونه نیست. بلكه تخریب فیبرهای ( تارهای) عضلانی باعث ایجاد این درد می شوند. نمونه برداری آزمایشگاهی از ماهیچه در روز بعد از ورزش شدید، نشان داد خونریزی و قطع اتصال فیلامان های ماهیچه( كه باعث نگهداری فیبرهای عضلانی می شود) در اثر سائیده شدن آنها بر روی هم در طی انقباض عضلانی، باعث ایجاد این درد می شود. دانشمندان با اندازه گیری مقدار آنزیم ماهیچه ای بنامCPK ( كراتین فسفوكیناز) در خون، میزان تخریب عضلانی را تخمین می زنند . CPKدر حالت عادی در ماهیچه وجود دارد ولی هنگام تخریب عضلات وارد جریان خون می شود. ورزشكارانی كه بیشترین افزایشCPK خون را بعد از ورزش دارا باشند، بیشتر احساس درد عضلانی خواهند داشت. بر این اساس، محققین نشان داده اند افرادی كه علی رغم احساس درد در هنگام ورزش، به عمل خود ادامه می دهند، در روز بعد بیشتر از سایر افراد احساس درد خواهند داشت. بسیاری از افراد فكر می كنند اگر بعد از ورزش سخت و شدید، سرعت و شدت آن را كاهش داده و خنك شوند، این درد را نخواهند داشت. ولی اینطور نیست. خنك شدن باعث برداشت سریع اسیدلاكتیك از عضلات می شود، ولی همانگونه كه گفته شد مقدار اسید لاكتیك نقشی در ایجاد این درد ندارد. همچنین كشیدن عضلات بعد از ورزش و انبساط آنها، درجلوگیری از این درد نقشی ندارد زیرا این درد در اثر انقباض فیبرهای عضلانی نیست، ولی اگر اینطور بود انبساط عضلات در كاهش درد نقش خواهد داشت. درد عضلانی بعد از ورزش شدید بایستی به صورت یك راهنما برای انجام تمرینات ورزشی در نظر گرفهت شود. اگر هنگام ورزش شدید در یك روز در ماهیچه هایتان احساس سوزش كردید، دیگر ورزش را ادامه ندهید تا آنها كاملاً آسیب نبینند و مجدداً بعد از مدتی با سرعت و شدت كمتری آن را شروع كنید تا احساس سوزش كنید. این عمل را به همین ترتیب انجام دهید تا احساس كنید عضلاتتان سفت شده اند، سپس ورزش را برای آن روز تمام كنید. روز بعد بسته به اینكه عضلات شما چقدر درد می كنند، می توانید با سرعت آهسته، ورزش را ادامه دهید تا اینكه اصلاً ورزش نكنید. ولی هرگز روز بعد آنقدر ورزش نكنید تا دوباره احساس سوزش عضلانی كنید، بلكه بایستی چند روزی به آرامی ادامه دهید تا این احساس درد در شما كاملاً از بین برود. بیشتر ورزشكاران یك روز ورزش شدید می كنند و بعد از آن تا هفت روز به آهستگی و خیلی ملایم به ورزش خود ادامه می دهند و مجدداً بعد از هفت روز، یك روز به سختی ورزش می كنند. برای راهنمایی شما، چند نمونه از فعالیت ورزشكاران حرفه ای را بیان می كنیم: - دوندگان جهانی دوی ماروتن ، فقط 2 بار در هفته با شدت و سرعت زیاد می دوند. - قهرمانان وزنه بردار در مدت 2 هفته، فقط یك مرتبه وزنه های خیلی سنگین را بلند می كنند. - ورزشكاران حرفه ای پرش ارتفاع، یك بار در هفته تا ارتفاع خیلی بالا می پرند. - پرتاب كننده های وزنه، فقط یك بار در هفته، تا مسافت های طولانی وزنه پرتاب می كنند. در كل بایستی گفت تمرینات ورزشی بایستی بصورت چرخشی، یك روز با شدت و بعد از آن مدتی استراحت برای بهبود همراه باشد.

موضوع : مقالات ورزشی |

كلمه دوپینگ از واژه بین المللیDope گرفته شده است كه هم به عنوان فعل و هم به عنوان اسم به كار می رود . فرهنگ آكسفورد این كلمه را به واژه هلندیDoopنسبت می دهد كه به معنی « آیین غسل تهیدستی » می باشد . شباهت این دو واژه به علت آنست كه كسانی دوپینگ می كنند كه با این كار می خواهند كاستی ها و عیوب خود را بپوشانند . بعضی معتقدند كه مصرف مواد ویژه برای كسب برتری در یك مسابقه ورزشی به 2000 سال قبل از میلاد مسیح برمی گردد، یعنی زمانی كه ورزشكارهای یونانی دسته ای از قارچ ها را به عنوان منبعی غنی از پروتئین مصرف می كرده اند. عده ای دیگر بر آنند كه این واژه از آفریقای جنوب شرقی منشأ گرفته است، جائی كه فرقه ای در آنجا نوعی نوشیدنی محلی را كه به اصطلاح دوپ نامیده می شد ، در رقص های مذهبی خود به عنوان محرك استفاده می كردند . بعدها این كلمه تحت عنوانdopeبه نوشابه ای الكلیBrandy اطلاق شد كه از پوست نوعی انگور در افریقای جنوبی تهیه می شود . در نوشته های دانشمندان یونانی نظیر جالینوس و فیلوستراتوس نظریه هایی در خصوص رعایت اصول اخلاقی توسط رقابت كننده های بازی های المپیك باستانی به چشم می خورد . در همان زمان گلادیاتورهای رومی را مجبور به خوردن داروهای خاصی میكرده اند ، تا اینكه نبرد بین آنان سنگین تر و خونین تر ادامه یابد و تماشاگرها را بیشتر ارضاء نماید. در قرن 19 ، ورزشكارهای فرانسوی مخلوطی از برگهای كوكا و شراب را به نام وین ماریام می خوردند كه معتقد بودند احساس خستگی و گرسنگی حاصل از تمرین های درازمدت را كاهش می دهد . لغت دو پینگ كمتر از 100 سال است كه در بین ورزشكاران مرسوم شده است. اما در سال 1865 میلادی گزارش هائی از شناگرهای كانال ها در آمستردام هلند مبنی بر استفاده مواد نیروزا وجود دارد. همچنین گزارش هایی مربوط به مصرف مواد كمكی توسط شركت كنندگان مسابقه 6 روزه دوچرخه سواری هلند در سال 1869 میلادی وجود دارد . نخستین مورد مرگ ناشی از دوپینگ ، در سال 1886 در یك مسابقه محلی دوچرخه سواری مشاهده شد كه دلیل آن مصرف مواد كمكی بیش از حد ماده شیمیایی تری متیل گزارش گردید. هم زمان با آن رویدادها ، مواردی از پارادوپینگ دیده شده است ، كه عبارتست از : خوراندن یك دارو به حریف توسط یك ورزشكار جهت كاستن كارآیی ورزش وی . دوپینگ برای اولین بار در سال 1910 به طور رسمی جنبه آزمایشی و قانونی پیدا كرد . در آن زمان ، طی آزمایش هائی ، وجود دسته ای از مواد شیمیایی با ساختمان آلكالوئیدی در بزاق یك اسب مسابقه ای ثابت شد.

موضوع : مقالات ورزشی |

نوشیدن مایعات كافی جهت فعالیتهای شدید ورزشی ضروری است. زیرا مایعات موادغذایی را به عضلات فعال حمل و حرارت و مواد زائد را دور می كنند در هنگام دفع فراوان آب، ورزشكاران باید از راهنمائیهای زیر پیروی كنند: 1. جلوگیری از دست دادن آب در طی تمرینات بوسیله نوشیدن مقدار كافی مایعات مثل آب یا آبمیوه به ورزشكاران از طریق اندازه گیری نمونه های ادرار خود، می توانند تخمین بزنند آیا مقدار كافی مایعات می نوشند یا خیر؟ ادرار باید رنگ روشن و به مقدار زیاد باشد. رنگ تیره كاهش ادرار یك نشانه برای كمبود جذب آب است و هشداری است تا ورزشكاران آب بیشتری مصرف كنند. برای كسب اطلاع بیشتر درباره میزان تعرق ورزشكاران در طی تمرینات، آنها باید خود را قبل و بعد از فعالیتهای ورزشی وزن كنند. هر پوند از كاهش وزن معادل 2 فنجان یا 6 اونس عرق می باشد. ورزشكاران باید وزن آب از دست داده را جانشین نمایند و سعی كنند كه كاهش وزنشان بیشتر از 2 درصد نشود و فعالیت خود را 10 درصد تا 15 درصد كاهش دهند. 2. ورزشكاران قبل از شروع مسابقات باید مقدار بسیار زیادی آب، آب میوه و مایعات دیگر بنوشند. دو ساعت قبل از شروع مسابقه لازم است 2 تا 3 لیوان مایعات مصرف نمایند. چون كلیه ها تقریباً 90 دقیقه وقت لازم دارند تا مایعات كافی را جذب نمایند. این زمان اجازه می دهد تا قبل از شروع مسابقه مثانه خالی شود. 5 تا 10 دقیقه قبل از شروع مسابقات، نیز ورزشكاران باید 1 تا 2 فنجان دیگر اب یا مایع دیگری بنوشند. 3. در طی تمرینات سخت، ورزشكاران باید تا آنجا كه لازم است مایعات مصرف كنند( بطور معمول 8 تا 10 اونس در هر دقیقه) حتی در بعضی مواقع كه احتمال عرق كردن بیشتر وجود دارد قبل از مسابقه و پیش از آنكه تشنه شوند باید بمقدار كافی مایعات بنوشند. چون نمی توان به میزان تشنگی برای نشان دادن از دست رفتن آب بدن اطمینان نمود. عرق دارای مقادیر بیشتری آب نسبت به نمك است. هنگامی كه جریان خون مقادیری از آب خود را از دست می دهد غلظت آن بیشتر می شود. در مغز سلولهای ویژه ای بنام گیرنده ای اسمزی وجود دارد كه درهنگام بالا رفتن غلظت نمك خون باعث بروز تشنگی می شوند. اگر عرق بدن تنها حاوی آب بود به محض شروع تعریق درد، احساس تشنگی می نمود. هر چقدر میزان نمكی كه از خون وارد عرق می شود بیشتر باشد. مدت بیشتری به طول می انجامد تا غلظت نمك خون بالا برود و در این زمان مقدار بیشتری آب از بدن دفع می شود و مدت بیشتری طول می كشد تا فرد احساس تشنگی نماید. در نتیجه فرد هنگامی احساس تشنگی می كند كه حدود 2 تا 4 پوند آب از بدن وی دفع شده است و در این هنگام جبران این مقدار آب از دست رفته مشكل است. در صورتی كه فرد 3 درصد از وزن بدن خود را بصورت مایع ازدست بدهد، دمای بدن وی شدیداً بالا رفته و باعث كاهش توانائیهای فرد می شود. برای كسانی كه بصورت تفریحی ورزش می كنند آب یك مایع مناسب قبل و در طی تمرینات و بعد از آن می باشد. برای ورزشكاران استقامتی و تمرینات بیش از 90 دقیقه مناسبترین نوشیدنی آبمیوه رقیق می باشد كه گلوكز آن مشخص و شامل 60 تا 100 كالری در هر اونس می باشد. چون آبمیوه بعنوان جانشین آب برای این دسته از ورزشكاران باعث حفظ طبیعی قند و همچنین الكترولیتهای از دست رفته می باشد. در واقع بهترین و مطمئن ترین نوشیدنی سرم قندی و نمكیO.R.S می باشد. قهوه قهوه پیش از شروع مسابقات بعنوان اینكه سرحال نگه می دارد مصرف می شود. قهوه برای بعضی از ورزشكاران مفید و كارایی آنها را آسانتر می كند و برای عده ای از ورزشكاران محرك شدید و باعث حالت عصبی می گردد و تكرر ادرار نیز آنها را آزار می دهد. اگرچه منابع تحقیقی در دسترس بیان می كند كه احتمالا كافئین سبب افزایش استقامت در تمرینات می شود ولی تحقیقات اخیر این مطلب را مورد تردید قرار می دهد. اگر یك ورزشكار به خوبی تغذیه شود، استراحت كافی داشته باشد. قهوه تقریباً هیچ تأثیر مفیدی برای او ندارد. به هر حال هر كس عكس العمل مخصوصی در برابركافئین دارد. بعضی ها با یك یا دو فنجان قهوه بیدار می مانند. بعضی ها نیز قدرت لمس اشیاء را از دست می دهند. همچنین باید به ورزشكاران یادآوری شود كه كافئین موجب از دست دادن آب بدن می شود و نیز بعنوان یكی از داروهای محدود شده توسط كمیته المپیك محسوب می شود.

موضوع : مقالات ورزشی |

مصرف ویتامین C در كاهش كوفتگی عضلانی ورزشكاران موثر است. مصرف ویتامینC به عنوان یك آنتی اكسیدانت قوی ، می تواند آثار سمی مواد حاصل از پر اكسید شدن چربی غشای سلول ها را از بین برده ، از انتشار آن جلوگیری نماید و از تخریب بافت عضلانی در یك منطقه وسیع ممانعت به عمل آورد. به گزارش سرویس پژوهشی ایسنا، دكتر خسرو ابراهیم ، دانشیار دانشگاه گیلان و دكتر فرهاد رحمانی نیا ، استادیار دانشگاه گیلان در پژوهشی با" بررسی تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC بر میزان ادامه حركتی و قدرت برونگرای عضلات تا كننده آرنج پس از كوفتگی عضلانی تاخیری "، عنوان كرده اند: یكی از پیامدهای منفی ناشی از تمرین ، كوفتگی عضلانی تأخیری است كه با محدودیت حركتی، سفتی عضلانی، درد، ورم ، ضعف و كاهش قدرت عملكردی همراه است. دراین پژوهش آمده است: كوفتگی عضلانی تجربه ای ناخوشایند به ویژه برای افرادی است كه به تازگی به ورزش روی آورده اند ، به گونه ای كه ممكن است مانع از ادامه فعالیت جسمانی آنان گردد. از سوی دیگر در مورد ورزشكاران حرفه ای نیز باید بپذیریم كه پدیده كوفتگی عضلانی ، نه تنها مانع شركت آنان در از سوی دیگر در مورد ورزشكاران حرفه ای نیز باید بپذیریم كه پدیده كوفتگی عضلانی ، نه تنها مانع شركت آنان در برنامه های تمرینی می شود، بلكه به عنوان یك عامل بازدارنده در نمایش مهارت های ورزش محسوب می شود. براساس تحقیقات انجام شده مشخص گردیده كه در طول تمرین و در نتیجه افزایش مصرف اكسیژن میتوكندری و جریان انتقال الكترون ها، تولید رادیكال های اكسیژن افزایش می یابد كه موجب پراكسیدن شدن چربی درغشای سلول عضلات اسكلتی می شود ؛ این حالت تحت عنوان فشار اكسیداتیو نیز معرفی شده است كه با پراكسید كردن چربی، آثار مخربی بر ساخت بیولوژیكی عملكرد سلولی به جای می گذارد. از سوی دیگر شروع تخریب عضلانی، درد و سفتی متعاقب آن ، به دنبال تمرینات غیر متعارف ممكن است نتیجه اثر رادیكال های آزاد باشد. در واقع انقباضات برونگرا ، یك نوع تمرین غیرمتعارف عضلانی است كه به عضله آسیب می رساند. نتایج تحقیقات نشان داده است: بعضی از بافت ها در طول انقباض ممكن است به طور موقت دچار هیپوكسی شوند. در زمان استراحت با جریان مجدد خون به طور كامل ممكن است این بافت ها برای پراكسید شدن ، مستعد شوند. از سوی دیگر ویتامینC كه یكی از آنتی اكسیدانت های قوی است می تواند در دفع رادیكال های آزاد مؤثر باشد ، از آنجا كه این ویتامین محلول در آب است از طریق ادرار دفع می شود، در نتیجه ، مصرف بیش از حد آن اثرهای جانبی برای بدن در بر نخواهد داشت . از این رو برای بدن به عنوان یك آنتی اكسیدانت مهم و بسیار مطلوب به شمار می رود. در این پژوهش به منظور بررسی تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC بر میزان دامنه حركتی و قدرت برونگرای عضلات تاكننده آرنج پس از كوفتگی تأخیری ،تعداد 37 نفر به ترتیب با میانگین سن، وزن و قد 02/22 ، 25/85، 58/159 در چهار گروه مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس این مطالعه ، گروه اول با مصرف 100 میلی گرم ویتامین C، گروه دوم با مصرف 200 میلی گرم ویتامینC ، گروه سوم با مصرف دارونما و گروه چهارم به عنوان گروه كنترل ، شركت كردند كه مصرف ویتامینC گروه ها از یك ساعت قبل از انجام انقباضات برونگرا تا 48 ساعت پس از آن ، انجام شد و سپس به منظور ایجاد بر اساس این مطالعه ، گروه اول با مصرف 100 میلی گرم ویتامین C، گروه دوم با مصرف 200 میلی گرم ویتامینC ، گروه سوم با مصرف دارونما و گروه چهارم به عنوان گروه كنترل ، شركت كردند كه مصرف ویتامینC گروه ها از یك ساعت قبل از انجام انقباضات برونگرا تا 48 ساعت پس از آن ، انجام شد و سپس به منظور ایجاد كوفتگی از آزمودنی ها خواسته شد تا 70 انقباض برونگرا را با دست غیر برتر بر روی صندلی مخصوص انجام دهند. نتایج این بررسی نشان داد: در كلیه گروه ها ، كاهش دامنه حركتی آرنج مشاهده شد و بین تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC دارونما بر میزان كاهش دامنه حركتی آرنج كه در چهار نوبت ( قبل ، 1، 24 و 48 ساعت) پس از انقباض های برونگرا تفاوت معنی داری مشاهده نگردید. همچنین حداكثر قدرت برونگرا نیز در كلیه گروه ها در طول دوران كوفتگی كاهش نشان داد و نیز بین و تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC و دارونما بر میزان حداكثر قدرت برونگرای عضلات تاكننده آرنج در سه نوبت 1، 24 و 48 ساعت پس از انقباض برونگرا تفاوت معنی داری مشاهده نشد. محققان خاطر نشان كردند: مصرف روزانه ویتامینC به مقدار 100 و 200 میلی گرم در مدت یك ساعت قبل از انقباضات برونگرا تا 48 ساعت پس از آن، تأثیری بر كاهش كوفتگی عضلانی ندارد؛ لیكن با توجه به اینكه ویتامینC، آنتی اكسیدانت قوی با پتانسیل هیدروژن دهی 08/0+ ولت است ، كه می تواند تغییراتی در فعل و انفعالات آنتی اكسیدانت ها به وجود آورد. بنابراین ، آثار همچنین حداكثر قدرت برونگرا نیز در كلیه گروه ها در طول دوران كوفتگی كاهش نشان داد و نیز بین و تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC و دارونما بر میزان حداكثر قدرت برونگرای عضلات تاكننده آرنج در سه نوبت 1، 24 و 48 ساعت پس از انقباض برونگرا تفاوت معنی داری مشاهده نشد. محققان خاطر نشان كردند: مصرف روزانه ویتامینC به مقدار 100 و 200 میلی گرم در مدت یك ساعت قبل از انقباضات برونگرا تا 48 ساعت پس از آن، تأثیری بر كاهش كوفتگی عضلانی ندارد؛ لیكن با توجه به اینكه ویتامینC، آنتی اكسیدانت قوی با پتانسیل هیدروژن دهی 08/0+ ولت است ، كه می تواند تغییراتی در فعل و انفعالات آنتی اكسیدانت ها به وجود آورد. بنابراین ، آثار درمانی ویتامین درمقادیر مختلف بر روی فشارهای ناشی از تمرین ،باید از زوایای مختلف مورد بررسی قرار گیرد.

موضوع : مقالات ورزشی |

سوپر کراتین سوپر کراتین علاوه بر کراتین منو هیدرات حاوی ترکیبات زیر می باشد : 1.اسید آمینه – گلوتامین 2.الفا لیپوئیک اسید 3.لسید آمینه – متیونین 4.اسید آمینه – آرژنین ویژگی این محصول عبارتند از : افزایش توان و قدرت بدنی تقویت سیستم ایمنی بدن تاخیر در بروز خستگی بهبود خونرسانی به بافتها کمک به افزایش جذب کراتین در سلولهای عضلانی کراتین منو هیدرات پودر کراتین منوهیدرات یک کمل فوق العاده برای افزایش کارایی و توان بدنی هنگام انجام تمرینات سنگین ورزشی و نیز در دوره مسابقات می باشد. خواص اصلی کراتین عبارت است از : بازسازی و افزایش ذخایر انرژی در بدن بالا بردن تحمل و استقامت ورزشکاران افزایش حجم عضلات ورزشکاران قدرتی کراتین اتیل استر کراتین اتیل استر تنها فرم کراتین است که محلول در اب می باشد. ویژگیهای این محصول عبارنتد از : سهولت مصرف دوز مصرف کمتر ( 2 گرم به جای 5 گرم ) جذب سریعتر در عضلات نسبت به انواع دیگر کراتین آل – آرژنین افزایش کارایی ورزشکار بهبود عملکرد سیستم ایمنی بدن بهبود زخم ها و تسریع التیام بافتها بهبود عملکرد قلب و تنظیم فشار خون تحریک ترشح هورمون رشد

موضوع : مقالات ورزشی |

خیلی از افراد عادت دارند که ساعت 6 صبح از خواب بیدار شده و به انجام تمرینات خود بپردازند و عقیده دارند که این زمان بهترین زمان برای ورزش کردن آنهاست چون به آنها برای ادامه روز انرژی می دهد. اما خیلی های دیگر اصلاً فکرش را هم نمی کنندکه حتی یک روز قبل از ظهر تمریناتشان را انجام دهند و ترجیح می دهند که بعد از شام یک دوری بزنند و کمی پیاده روی کنند. اما آیا ساعت خاصی وجود دارد که تمرین کردن در آن ساعت بیشتر نتیجه دهد؟ واقعیت این است که هیچ سند و مدرکی وجود ندارد که ثابت کند ورزش کردن در يك ساعت خاص کالری بیشتری می سوزاند و فایده بیشتری دارد، اما ساعت تمرین کردن تاثیر بسیار زیادی بر احساس شما از تمرین دارد. مهمتر از همه اینکه، متخصصین می گویند، بهتر است یک ساعت خاص را برای تمرین کردن خود اتتخاب کرده و آن را ادامه دهید تا ورزش کردن برایتان به شکل عادت درآید. ساعت بدن ریتم شبانه روزی بدن شما تعیین می کند که چه نوع آدمی باشید، مثل خروس سحرخیز باشید یا مثل جغد شب ها بیدار بمانید و کار چندانی هم از دستتان برای تغییر آن برنمی آید.ریتم شبانه روزی با چرخش 24 ساعته زمین کنترل می شود. این ریتم ها بر عملکردهای بدن مثل فشارخون، دمای بدن، سطح هورمون ها، و ضربان قلب تاثیرگذار است که همه اینها برای آمادگی شما برای انجام تمرینات مهم هستند. استفاده از ساعت بدنتان برای تعیین ساعت تمرینات می تواند ایده خوبی باشد. اما مسائل دیگری مثل خانواده و برنامه های کاری هم هستند که در این زمینه نقش دارند. ورزش اول صبح تحقیقات نشان می دهد که برای ایجاد یک عادت ورزشی ثابت و پایدار، بهتر است افراد اول صبح ورزش کنند. دلیل آن این است که در این ساعت می توانند قبل از اینکه فشارهای زمانی و سایر برنامه ها در ورزش کردن آنها اختلال ایجاد کند، تمریناتشان را انجام می دهند. توصیه مهم برای ورزش در اول صبح این است که چون دمای بدن در این ساعت از روز پایین است، باید زمان بیشتری را به گرم کردن بدن اختصاص دهید. وقتی پای بی خوابی به میان می آید متاسفانه وقتی شب گذشته بیخوابی کشیده باشید، بیدار شدن از خواب در اول صبح کار چندان ساده ای نخواهد بود. داشتن عادات خوب و منظم برای خواب، به شما برای مقابله با بیخوابی کمک می کند. بدن باید برای خوابیدن آماده شود. ضربان قلب و دمای بدن باید به حالت استراحت درآیند. این مسئله کمک می کند تا بدن به خواب عادت کند. ورزش کردن یا غذا خوردن دیرهنگام میل بدن شما را به خواب کاهش میدهد. چون هر دو این اعمال باعث بالا بردن ضربان قلب و دمای بدن می شوند که برای خوابیدن به هیچ عنوان مناسب نیست. وقتی دیرتر بهتر است برای خیلی از افراد که عادت به زود بیدار شدن ندارند، ورزش کردن اول صبح چندان هم مناسب نیست. بهترین زمان برای ورزش کردن این افراد عصرها بعد از اتمام کار است. در این زمان کمتر مجبور می شوند با بدنشان بجنگند. برای خیلی از افراد هم ساعت ناهار بهترین زمان برای ورزش است، به ویژه اگر همکارانتان هم با شما همراهی کنند. اما توجه داشته باشید که تمریناتتان را قبل از غذا خوردن انجام دهید نه بعد از آن. ورزش کردن بلافاصله بعد از خوردن غذا صحیح نیست. چون خونی که باید به عضلات شما حین ورزش برسد، به دستگاه گوارش می رود. برای ورزش کردن باید حداقل 90 دقیقه بعد از خوردن غذای سنگین صبر کرد. بهترین ساعت ورزش را برای خودتان پیدا کنید لازم نیست حتماً تخصص چندانی درمورد ریتم شبانه روزی بدنتان داشته باشید تا بتوانید بهترین زمان را برای ورزش کردن خود انتخاب کنید. می توانید ساعات مختلف روز را امتحان کنید. چند هفته اول صبح ورزش کنید، بعد ظهر را امتحان کنید و بعد عصر را. ببینید که در کدامیک از این ساعات لذت بیشتری از ورزش می برید و کدام برایتان راحت تر است. نوع ورزش و کارهای روزانه تان را هم در نظر داشته باشید. ساعتی را انتخاب کنید که بتوانید آن را ادامه دهید تا ورزش کردن برایتان به شکل عادت درآید. خلق عادت ورزش کردن یک روز به یک جایی می رسید که ورزش روزانه برایتان مثل نفس کشیدن عادی میشود. در آن زمان است که نیاز به تغییر و تنوع پیدا می کنید. برای حفظ فعالیت فیزیکی، برخی از افراد هر از چند گاهی نوع تمرینات خود و ساعت انجام آن را تغییر می دهند. تغییر و تنوع باعث می شود لذت بیشتری از ورزش ببرید و علاقه و انگیزه بیشتری برای ادامه آن پیدا کنید. اما اگر هنوز به ورزش عادت نکرده اید و از آن غفلت میکنید، تنظیم یک ساعت خاص برای انجام تمرینات به شما کمک می کند که ورزش را نیز جزء عادات زندگی خود درآورید.

موضوع : مقالات ورزشی |

تغذیه در ورزش دوچرخه سواری احتمالاً در بین تمام ورزش ها، این ورزش انواع متنوع تری دارد. در حقیقت، اگرچه دوچرخه سواری روی پیست یا در جاده مشابه هم هستند، اما وقتی که مسابقه ای به صورت شهر به شهر، یک مسابقه ی شش روزه، یک مسابقه ادامه دار، یک مسابقه ی آمریکایی یا مسابقه ی سرعت انجام می شود، در آن صورت هیچ شباهتی با هم ندارند. الف) مسابقه در جاده: این مسابقه فقط در مدت یک روز( شهر به شهر یا قهرمانی) انجام می شود. بهتر است شب قبل از مسابقه همان رژیم غذایی دوران تمرینات مصرف شود. - مسابقه بعد از ظهر : توصیه می شود صبحانه ی معمولی خورده شود. سپس تا سه ساعت قبل از شروع مسابقه، رژیم غذایی قبل از مسابقه استفاده شود. در مدت سه ساعت قبل از شروع مسابقه، غذایی حاوی مقدار کمی کربوهیدرات مصرف کنید، در حین ورزش انرژی بیشتری خواهید داشت.(طی روزهای آینده رژیم غذایی دوران تمرینات و رژیم غذایی قبل از مسابقه را برای شما در قسمت تازه های سایت ارائه خواهم کرد. منتظر باشید) معمولاً مسابقه در جاده بیش از 100 تا 120 کیلومتر نیست( منظور مسافتی است که بیش از سه ساعت طول نمی کشد). گر چه در طول این مدت مصرف انرژی عضلانی زیاد است، اما طبق برآورد به عمل آمده، رژیم غذایی قبل از مسابقه و رژیم غذایی انتظار، کاملاً برای تأمین نیاز این مدت و جلوگیری از کاهش شدید قند خون که حس گرسنگی و خستگی ایجاد می کند، مناسب است. با وجود این توصیه می شود، فرد دوچرخه سوار مقداری میوه خشک و چندین حبه قند که بتوان بلعید( جویده نشود چون باعث تحریک حسن تشنگی می شود) و یک قمقمه چای و آب میوه خالص که با نسبت مساوی مخلوط شده و با 30 گرم دکستروز یا گلوکز شیرین شده، همراه داشته باشد. - وقتی مسابقه بین دو شهر انجام می شود یا مسابقه صبح شروع شده و پیش بینی می شود بعد از ظهر ( یا قبل از ظهر) به اتمام برسد، در مورد افراد غیر حرفه ای توصیه می شود: دو ساعت و نیم یا سه ساعت قبل از شروع مسابقه، صبحانه ی معمولی خورده شود. یک ساعت قبل از شروع مسابقه : یک چهارم لیتر آب میوه ی شیرین نوشیده شود و یک تکه گوشت خورده شود. در کوله پشتی خود، دو تکه گوشت بگذارید و یک تکه را پس از طی کردن نصف مسیر و دیگری را یک ساعت و نیم قبل از رسیدن به مقصد بخورید. 30 تا 40 گرم پنیر، 50 گرم کشمش، برگه ی زرد آلو، آلو خشک و چند عدد بیسکویت خشک به اضافه ی دو قمقمه( با ظرفیت 500 سی سی) که حاوی مایعات زیر است، همراه داشته باشید : قمقمه اول: حاوی مخلوط مساوی چای و آب میوه شیرین شده با 30 گرم گلوکز یا دکستروز یا 40 گرم عسل به اضافه ی یک گرم نمک طعام باشد. قمقمه دوم: حاوی فرنی برنج مایع ( یا یک سوپ تهیه شده با آرد غلات دارای مالت با شیر) که به آن 5/0 گرم فسفات تری کلسیک و 5/0 گرم گلوکونات پتاسیم اضافه شده باشد. نوشابه ها نه تنها تامین کننده انرژی هستند، بلکه برای از بین بردن فرسودگی و سموم متابولیکی که باعث خستگی می شود نیز مفید هستند. بنابراین دوچرخه سوار باید انواع نوشابه ها را در دسترس داشته باشد تا مطابق ذائقه خود از آنها استفاده کند. تصور می شود یک چنین رژیم غذایی برای کار عضلانی زیاد( برای رکاب زدن) کافی باشد. مصرف این مواد غذایی مطلوب است، چون دارای هضم آسانی هستند. از نظر تغذیه ای کامل است و دارای تمام مواد مغذی موردنیاز از نظر کیفی می باشد. این غذا کاملاً متعادل است و نیازی به دریافت مکمل ویتامین ها ندارد. همچنین دارای مقادیر کافی آب، ترکیبات قلیایی، پتاسیم و نمک برای از بین بردن عدم تعادل اسید و باز است که موجب ایجاد ترکیبات متابولیکی می شود که منجر به خستگی می گردد. هر دوچرخه سوار، رژیم غذایی خود را مطابق ذائقه خود تنظیم می کند و ما نمی توانیم یک رژیم غذایی مطلوب برای هر دوچرخه سوار ارائه کنیم. اما تجارب به کرات نشان داده است که محتویات کوله پشتی دوچرخه سواران در جاده، به ندرت برای کار عضلانی که انجام می دهند، مناسب است. ب) مسابقه مرحله به مرحله : در اینجا مسئله کمی متفاوت است. در حقیقت در دو وضعیت قبلی( مسیر طولانی یا شهر به شهر) ورزشکار می تواند خطر نسبی تجمع مواد سمی که منجر به ایجاد خستگی می شود یا یک رژیم غذایی نامناسب را بپذیرد، در اینجا مسئله کمی متفاوت است. در حقیقت در دو وضعیت قبلی( مسیر طولانی یا شهر به شهر) ورزشکار می تواند خطر نسبی تجمع مواد سمی که منجر به ایجاد خستگی می شود یا یک رژیم غذایی نامناسب را بپذیرد، چون شب یا فردای مسابقه می تواند با استفاده از یک رژیم غذایی مناسب و استراحت آنها را از بین ببرد. اما در یک مسابقه ادامه دار که چند روز طول می کشد، شام هر شب باید ذخایر از دست رفته بدن را ترمیم کند و همزمان ترکیبات متابولیکی سمی را نیزدفع کند و موجب ترمیم ضایعات بدن شود. ج) حالت اختصاصی " شش روزه ": خصوصیت این نوع مسابقه این است که مصرف عضلانی در مدت شش روز و شش شب زیاد می باشد. گذشته از آن امکان خواب کم بوده و مسابقه در پیست سرپوشیده انجام می شود که اکسیژن آن کم و اشباع از موادآلوده و دود سیگار است. چون این تیم ها معمولاً در زمستان در سراسر اروپا دارای مسابقه شش روزه هستند و همیشه همان افراد در تمام مسابقات شرکت می کنند، دچار مشکلات زیادی می شوند. باید متذکر شویم که در چنین شرایطی باید اصول سم زدایی از بدن، ترمیم ضایعات و بازسازی ذخائر بدن با دقت زیاد انجام شود. تامین ذخایر مصرف شده نسبتاً آسان است، چون انجام این مسابقه به روش آمریکایی ها به هر تیم این امکان را می دهد که چهار بار غذا بخورند: - صبحانه: غلات با شیر، نان برشته یا کلوچه، عسل و مربا. - ناهار: سوپ سبزی، ماهی، ماکارونی با کره یا برنج، سالاد با روغن پنیر، کمپوت و میوه تازه، 3 عدد کلوچه یا نان. - شام: سوپ سبزی ،استیک کباب شده، سبزی های سبز پخته به روش انگلیسی ها، پنیر، کمپوت و میوه های تازه، 3 عدد کلوچه یا نان. - غذای قبل از خواب: سوپ سبزی، مرغ، سیب زمینی آب پز یا پوره سیب زمینی با شیر بدون چربی، کمپوت و میوه های تازه. مسلماً در صورتیکه دوچرخه سوار بین وعده های غذایی گرسنه باشد، می تواند موادغذایی غنی از کربوهیدرات بخورد. حتی توصیه می شود اغلب آب نبات عسلی بمکد، چون تا حدودی موجب جلوگیری از التهاب حلق در هوای آلوده و تحریک کننده سالن( بدون آنکه زیان آن نیاز به درمان پزشکی داشته باشد) می شود. ملاحظه می شود که نوشیدن نوشابه به هنگام خوردن غذا توصیه نشده است. در حقیقت سفارش شده مایعات در فاصله ی بین غذاها نوشیده شوند، زیرا نه تنها نوشابه ها تامین کننده انرژی هستند، بلکه برای از بین بردن فرسودگی و سموم متابولیکی که باعث خستگی می شود نیز مفید هستند. بنابراین دوچرخه سوار باید انواع نوشابه ها را در دسترس داشته باشد تا مطابق ذائقه خود از آنها استفاده کند. در هر حال این نوشابه ها باید دارای نمک طعام و گلوکونات پتاسیم، فسفات تری کلسیک و کربوهیدرات ها باشد. توصیه ها دراین نوع دوچرخه سواری: - ساعت 6 صبح، یک آب میوه تازه با عسل مصرف شود. - بین صبحانه و نهار: یک قمقمه شیر بدون چربی با 25/0 گرم گلوکونات پتاسیم نوشیده شود. - بین نهار و شام : یک قمقمه چای یا قهوه شیرین شده نوشیده شود. - بین شام و غذای قبل از خواب: یک کاسه سوپ سبزی با نمک و فسفات میل شود. - بعد از غذای قبل از خواب: شربت کمپوت و آب میوه تازه نوشیده شود. توشه ای را که دوچرخه سوار همراه دارد، نباید یکدفعه و زود مصرف نماید، زیرا در چنین شرایطی ممکن است ابتدا چند دقیقه ای از بقیه جلو بیفتد، اما وقتی که مواد غذایی و آشامیدنی او به اتمام رسید، خطر خستگی زودرس و باخت مسابقه وجود دارد. د) دوچرخه سواری در پیست: دوچرخه سوار باید غذا و نوشابه برای " نیمه وقت" مسابقه پیش بینی نماید، تا آب از دست داده را جبران نموده و مانع از آن شود که ذخایر انرژی بدنش به سرعت تحلیل رود. آخرین نکته را که درباره تغذیه دوچرخه سواران باید گفت این است کهصرف نظر از اینکه نوع مسابقه چه باشد، لازم است در مدتی که مسابقه ادامه دارد خیلی زود غذا خورده شود. مطلوب است که دوچرخه سوار هر نیم ساعت، چند جرعه از مایعات هر یک از قمقمه های خود را بنوشد تا قند خون او ثابت باقی بماند. یادآوری می شود، توشه ای را که دوچرخه سوار همراه دارد، نباید یکدفعه و زود مصرف نماید، زیرا در چنین شرایطی ممکن است ابتدا چند دقیقه ای از بقیه جلو بیفتد، اما وقتی که مواد غذایی و آشامیدنی او به اتمام رسید، خطر خستگی زودرس و باخت مسابقه وجود دارد.

موضوع : مقالات ورزشی |

اصول تغذیه در دوچرخه سواری حرکت نیاز به سوخت دارد. برای تحرک شدیدی مثل دوچرخه سواری بهترین سوخت، کربوهیدرات ها هستند، البته سرعت سوخت و ساز آنها به سرعت مواد غذایی دیگر نیست. تعیین سرعت سوخت و ساز مواد غذایی قنددار (ساده یا مرکب) با شاخص گلوگز سنجیده می شود، یعنی گلوگز به عنوان ماده ی مرجع با شاخص 100 انتخاب شده است. این ماده وقتی خورده می شود، پس از 20 دقیقه انرژی خود را آزاد می کند و وارد چرخه سوخت و ساز می شود، در حالی که مواد غذایی با شاخص کمتر از 35، انرژی ذخیره ای را برای بدن فراهم می کند. ذخیره انرژی در بدن به صورت گلیکوژن، چربی و در نهایت پروتئین است. در فعالیت های بدنی ابتدا گلیکوژن ذخیره شده در کبد و عضلات مصرف می شود که در ورزشی مثل دوچرخه سواری برای مدت دو ساعت ابتدایی دوام خواهد آورد و از آن به بعد، انرژی باید از طریق خوراکی تامین شود، یعنی اگر بیش از یک ساعت دوچرخه سواری می کنید، لازم است برای تأمین انرژی ساعت های بعدی تان، به ازای هر کیلوگرم وزن بدنتان، دو گرم کربوهیدرات با شاخص پایین مصرف کنید. اگر نزدیک به زمان تمرین غذا می خورید، این مقدار را نصف کنید تا قند خونتان در حین فعالیت متعادل باقی بماند، اما اگر فرصت زیادی تا شروع تمرینتان دارید، از مصرف غذاهای حاوی گلوکز و قندهای با شاخص بالا پرهیز کنید، زیرا باعث بروز واکنش انسولین شده و ذخایر قابل دسترس بدنتان را تحلیل می برند، بنابراین در همان اوایل رکاب زدن دچار تخلیه انرژی خواهید شد. در مقابل، مصرف مواد غذایی با شاخص قندی بالا در حین دوچرخه سواری، باعث تامین انرژی تان خواهد شد. در اینجا شاخص قندی بعضی مواد غذایی را ذکر می کنیم : گلوکز 100، عسل 73، شکر 65، برنج پخته شده 90، نان شیرینی 72، کشمش 64، موز 53، سیب زمینی پخته شده 85، ماکارونی 41، سیب 36، عدس 29 و بادام زمینی 15. یک دوچرخه سوار چه طور غذا بخورد؟ ابتدا، شما احتیاج به ذخیره گلیکوژنی کافی دارید که در کبد و عضلات انباشته شده و انرژی لازم برای دو ساعت اول دوچرخه سواری سریع را تامین می کند، ولی برای تامین انرژی در ساعت های بعدی رکاب زدنتان لازم است حداقل 250 کالری در هر یک ساعت مصرف کنید که بهتر است آن را دو قسمت کرده و میل کنید تا جایگزین انرژی در حال مصرف شما باشد. اگر قصد دوچرخه سواری برای ساعت های متمادی را دارید، غذا خوردن به طور متناوب بسیار اهمیت دارد؛ مثلاً بر اساس ساعت تنظیم کنید تا برای پیشگیری از تغییرات ناگهانی در میزان قند خون، آمادگی داشته باشید. توصیه می شود به صورت پی در پی، غذایی سبک و کم حجم بخورید. بر اساس نظریات جدید، بهترین روش تغذیه برای دوچرخه سواران شامل 40 درصد کربوهیدرات، 30 در صد پروتئین و 30 درصد چربی است. اما یادتان باشد مصرف چربی ها و پروتئین ها برای روز ورزش مناسب نیست، بلکه در حین ورزش این کربوهیدرات ها هستند که به دادتان می رسند و انرژی مورد نیازتان را تامین می کنند. بنابراین برای یک روز کامل دوچرخه سواری، سعی کنید از دو روز قبل برای انباشتن انرژی به صورت گلیکوژن، از مصرف ماکارونی یا مواد غذیی با شاخص قندی پایین مثل سیب زمینی شیرین بهره ببرید. در روز دوچرخه سواری سعی کنید از غذاهای چرب و دیر هضم و همچنین انواع حبوبات استفاده نکنید، چرا که هم برای تامین انرژی فوری مناسب نیستند و هم با ایجاد عوارض جانبی، مانع از دوچرخه سواری لذت بخشتان خواهند شد. به جای خوردن غذای میان روز و به صورت یک جا و به مقدار زیاد، سعی کنید آنها را در وعده های غذایی متعدد و مداوم به صورت قطعات کوچک میل کنید. غذا نخوردن در حین دوچرخه سواری باعث بروز پرخوری در پایان برنامه تمرین آن روزتان خواهد شد. جالب است بدانید که چربی ها در آتش کربوهیدرات ها می سوزند

موضوع : مقالات ورزشی |