هوشیار خبر داد:

آغاز رقابت دو رکابزن تبریزی در قهرمانی آسیا

مشاهده متن کامل خبر ....

آيا ورزشکاران به هنگام ابتلا به سرماخوردگي و آنفلونزا بايد به تمرين خود ادامه دهند؟

بيماري هاي عفوني

عفونتهاي مجاري تنفسي فوقاني مانند سرما خوردگي ،سرفه ، عفونتهاي گلو و گوش مياني از دلايل اصلي مراجعان به پزشکان عمومي در سطح جهان است. از آنجا که افراد بالغ به طور متوسط 2 تا 5 بار در سال دچار سرماخوردگي مي شوند، تعجب آور نيست که پيامدهاي اقتصادي و اجتماعي اين بيماريها از نظر شمار روزهاي کاري از دست رفته و هزينه هاي مشاوره و مراقبت هاي پزشکي و داروهايي که بدون تجويز پزشک  مصرف مي شود، بسيار قابل توجه باشد.

سرماخوردگي و آنفلوآنزا

سرما خوردگي و آنفلوانزا با انتقال ويروس ها از فردي به فرد ديگر ايجاد مي شود. در فصل زمستان اين بيماري شيوع بيشتري دارد. نشانه هاي سرماخوردگي شامل عطسه،آبريزش بيني ،سردرد و گلودرد است که چند روز طول مي کشد. آب ريزش بيني ناشي از افزايش ترشح مخاط از مجاري ملتهب بيني است، وسردرد به دليل بسته شدن سينوس ها رخ مي دهد که موجب فشار سينوسي و درد در بالا و پايين چشمها مي شود.

سرماخوردگي شديد ممکن است موجب تب شود که با لرز، خستگي و درد همراه است. افزايش دماي بدن تا 2درجه سانتي گراد در نتيجه باز نشاني دستگاه تنظيم گرمايي هيپوتالاموس در حضور سطوح بالاي IL-6 ايجاد مي شود.هدف اصلي تب کاهش تکثير باکتري هاي مهاجم مي باشد. مدت آنفلوانزا بلندتر از سرما خوردگي است . آنفلوانزا با احساس ضعف و خستگي همراه است.

درمان آنفلوآنزاو سرماخوردگي

• داروهاي مورد استفاده براي اين بيماري عبارتند از:

• داروهاي ضد التهاب:آسپرين، پاراستامول ،ايپوبروفن، کدئين

• داروهاي ضد احتقان: فنيل افرين، اکسي متازولين و متانول

• آنتي بيوتيک ها: پني سيلين، اريترومايسين، تتراسايکلين و سايپروفلاکسين

اما ورزشکاران بايد بر اساس توصيه هاي پزشک خود دارو مصرف کنند که بر خلاف قوانين ضد دوپينگ ورزش مورد نظر نباشد.

آيا ورزشکاران بايد به هنگام عفونت تمرين کنند؟

زماني که ورزشکاران از عفونت رنج مي برند کاهش اجراي ورزشي قابل پيش بيني مي باشد. به هنگام  انفلوآنزاي با يک ضد احتقان در روز و يک آنتي هيستامين در شب نيازي به کاهش بار تمرين نيست.

در زمان مسابقه اگر فرد داراي بيماري ويروسي پيشرونده است(با تورم غدد، درد مفاصل، تهوع، استفراغ، خستگي و سرفه سينه اي) بايد براي چند روز تمرين را قطع کرد.در دوره عفونت نبايد مکمل آهن استفاده کرد.

 در هر صورت استراحت ، يك بخش مهم از رژيم درماني بيماران عفوني است. در واقع، مشاهدات طب قديم نشان مي‌دهد كه فعاليتهاي جسمي مي‌تواند عفونتهاي خاصي را وخيم تر سازند. با وجود اينكه استراحت ، پيشنهاد عاقلانه‌اي براي اكثر عفونت هاي حاد و شديد است ، اما استراحت طولاني و بيش از اندازه مي‌تواند موقعيت نامطلوبي ايجاد كند و نتيجه فيزيولوژيكي و عملي زيان آوري  را براي ورزشکار درپي داشته باشد.

به علاوه افرادي كه عادت به ورزش دارند ، به اخطارهايي مبني بر ورزش نكردن بي‌ميل هستند. بنابراين ، بايد سعي كنيم توصيه‌هاي خود را به شكل ويژه‌اي ارائه دهيم، يعني استراحت را در صورت لزوم و ورزش را در صورت امكان تجويز كنيم .

آيا ورزش تاثيري بر عدم ابتلا به آنفلونرا دارد؟

نتايج حاصل از مطالعه جديد نشان مي دهد: تمرين‌هاي ورزشي مرتب با تقويت دستگاه ايمني از بدن در برابر آنفلوانزا محافظت مي‌كند .به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) - واحد علوم پزشکي ايران، نتايج اين مطالعات مي‌افزايد: افرادي که به طور متوسط تمرين مي‌کنند به سرماخوردگي‌هاي شديد و عفونت‌هاي آنفلوانزايي کمتري نسبت به سايرين مبتلا مي شوند و اين در حالي است که خستگي حاصل از کار روزمره ممکن است آسيب پذيري بدن به اين عفونت ها را افزايش دهد.

در زمان مسابقه اگر فرد داراي بيماري ويروسي پيشرونده است(با تورم غدد، درد مفاصل، تهوع، استفراغ، خستگي و سرفه سينه اي) بايد براي چند روز تمرين را قطع کرد.در دوره عفونت نبايد مکمل آهن استفاده کرد

فعاليت‌هاي ورزشي ، تحرک در قسمت‌هاي مختلف دستگاه ايمني بدن را افزايش مي دهد که اين امر حملات ويروسي را محدود مي‌کند.

براساس گزارش رويترز، در اين مطالعه در زماني که محققان يک گروه از موش‌ها را به مدت ‌5/3 ماه روي تردميل به طور مرتب به دويدن در آوردند، اين حيوانات نشانه‌هاي تب شديد کمتري را در هنگام ابتلا به ويروس آنفلوانزا از خود نشان دادند.همچنين مشخص شد، موش‌هايي که تحت برنامه فعاليت‌هاي ورزشي قرار گرفتند قبل از ابتلا به آنفلوانزا مقاومت‌هاي محافظتي بيشتري در برابر بيماري از خود نشان دادند.

۱- در این حیطه ، شدت تمرین در پایین ترین حد، چربی سوزی در شرایط هوازی است. این حیطه فقط برای جبران یا تجدید قوا، قبل و بعد از فشار های تمرینی شدید به کار می رود .

۲- در این حیطه شدت تمرین ، ملایم و هدف از ان ، توسعه استقامت عمومی است تمرین بصورت چربی سوز و تا کمی کربو هیدارت سوز انجام می شود در این حیطه ظرفیت هوازی افزایش می یابد حیطه استقامت عمومی اهمیت بسیار زیادی دارد و اساس شدت های بالاتر را تشکیل می دهد

۳- در این تمرین با شدت متوسط و در شرایط هوازی بی هوازی انجام می شود و منجر تجربه چربی ، سهم تجزیه کربو هیدرات نیز افزایش می یابد بخش عمده ای از اموزش خاص مسابقه ( استقامت ، استقامت در قدرت و استقامت در سرعت خاص مسابقه در این بخش انجام می شود .

۴- شدت های بالا در بر می گیرد در این تجزیه کربوهیدرات ئر شرایط بی هوازی توسعه خواهد یافت . آمادگی بی هوازی در این تمرین بهبود می یابد.

۵- در رشته های استقامت این برنامه اغلب دست کم گرفته می شود با بهبود قدرت بیشینه و توان ، شرایط برای فائق آمدن بر میزان خودروی بالا با ذور پای بالا مهیا می شود تغییر سرعت و ریتم به ویژه در مسابقات کوهستان مستلزم توسعه مناسب این برنامه است.

۶- به کمک این برنامه ، شرایط ایجاد خواهد شد که امکان دور پای بالا همراه با میزان خودروی بالا را در دوره های زمانی طولانی

۷- تمامی مسابقات در این برنامه خلاصه شده مسابقه پیچیده ترین و بالاترین شکل فشار است به ویژه در مسابقاتی که جنبه آمادگی برای اهداف بعدی دارند. شدت تمرین را می توان طوری تنظیم کرد که در رقابت اصلی اهداف وظایف  واضح تمرینی بتواند محقق شوند . برای مثال در مسابقه شدت را می توان طوری تنظیم کرد که وارد حیطه بی هوازی ( فراتر از استانه بی هوازی ) نشویم یا بصورت هدفمند وارد آن شویم.

عوامل جسمانی عملکرد

تمامی رقابت های دوچرخه سواری جاده جزو دسته رقابت های استقامتی دراز مدت قرار دارند زیرا مسابقه معمولا ساعات زیادی طول می کشد اینجا استقامت عامل غالب و مهم ترین عامل در بین عوامل جسمانی عملکرد است منظور از استقامت توانایی بدن برای حفظ یک قابلیت عملکردی مشخص طی دوره زمانی چند ساعته بدون افت قابل ملاحضه  عملکرد است

( مثلا چند ساعت تمرین با سرعت ۳۰ کیلومتر در ساعت )

این بخش از استقامت ، در علم تمرین به عنوان استقامت عمومی تعریف می شود. فشار کار در شرایط هوازی منجر به تجزیه چربی می شود.

قابلیت های استقامتی که از بخش هوازی فراتر می روند و در شرایط هوازی ، بی هوازی جریان می یابند به عنوان استقامت شناخته می شوند.

پس از استقامت ، قدرت رتبه ذوم را به خود اختصاص می دهد در دوچرخه سواری قدرت معنای غلبه بر مقاومت هوا و چرخ و نیروی منحرف کننده در سر اشیبی در هنگام رکاب زدن با فعالیت عضلانی می باشد .

( استقامت قدرت )   ( قدرت سرعت )

دوچرخه سواری بیش از هر چیز توسط ذور پا با توجه به میزان خودرو مشخص می شود . توانایی شتاب گرفتن ( هنگام شروع ) و نیز کندن یا سرعت گرفتن ، در حیطه سرعت قرار می گیرند.