تیم پتروشیمی تبریز قهرمان ۴ کیلو متر تیمی پیست در تهران شد.

در اخرین روز مسابقات لیگ برتر در بخش پیست روز چهارشنبه بعد ز افطار برگزار گردید تیم پتروشیمی

تبریز با ترکیب بهنام خسروشاهی -حسین ناطقی- حامد جنت- حامد قصاب زاده در رشته ۴ کیلو متر تیمی

پیست به مقام قهرمانی رسید. و همچنین در رشته دور حذفی حامد جنت به مقام چهارمی دست یافت.

در مجموع تیمی دانشگاه آزاد - پیکان تهران- شهرداری مهریز- پتروشیمی تبریز به ترتیب اول تا چهارم قرار دارند.

موضوع : اخبار |

برترینهای تبریز درتورکندوان

 ۸۰رکابزن درمیسرتبریز بطرف خسروشهر واسکو دردو مرحله باهمت یداله هوشیار رییس انجمن و پایگذار مسابقات هفتگی برگزار ونتایج به شرح زیر :

مرحله اول                                                       

رامین ملکی  مقام اول                    

حمید شیری    دوم

ابراهیم جوانی   سوم

رده جوانان

حامد قصاب زاده    اول

مرحله دوم

ابراهیم جوانی    اول

حمید شیری     دوم                              

سیروس هاشم زاده    سوم             

رده جوانان                                    

وحید عبدی   اول                           

مجموع کل تور

ابراهیم جوانی   مقام اول

حمید شیری    مقام دوم

رامین ملکی   مقام سوم

مجموع کل جوانان

وحید عبدی   اول

امیر محمدی  دوم

حامد قصاب زاده  سوم

درآخربه نفرات برتر جوایز اهدا گردد  ضمنآاشاره کنم درتبریز هرهفته مسابقه دوچرخه سواری برگزار می شود.    عکسها در ادامه مطلب....         

موضوع : اخبار مسابقات هفتگی | | ادامه مطلب

تیم پتروشیمی تبریز در سومین مرحله لیگ برتر از روز سه شنبه 26/6/87بعد از افطار در پیست فدراسیون دوچرخه سواری برگزار می شود.

تیم پتروشیمی تبریز با ترکیب بهنام خسروشاهی - حسین ناطقی- حامد جنت- هادی عبادی نژاد- حامد قصاب زاده- امیر محمدی- آرین گودرزی در مسابقات شرکت می کند.

این مسابقات در ۲ مرحله برگزار خواهد شد.

تیم پتروشیمی تبریز که با ترکیب جوانتر به مسابقات فرستاده می شود بعد از تیم های دانشگاه آزاد-پیکان تهران.مس کرمان در جایگاه چهارم قرار دارد.

موضوع : اخبار |

۱- فضای سالن بدنسازی که در ان تمرینات با وزنه ( تمرینات قدرتی) انجام می شود باید دارای درجه حرات ثابت و نسبتا گر باشد. وجود باد و یا فضای سرد باعث افزایش خطر اسیب دیدگی میشود.

۲- تمرین باید با گرم کردن شروع شود. عضلات باید حتما گرم و برای فشار های بعدی اماده شوند.

۳- لباس ورزشی بای مطابق با درجه حرات سالن بوده و در عین حال امکان عمل مطلوب عضلات را بدهد.

۴- تمرین مطلوب وقتی امکان پذیر می شود که ورزشکار تکنیک صحیح انجام هر یک از تمرینات را بخوبی بداند. ورزشکار قبل از اینکه وزن وزنه ها را افزایش دهد باید تسلط کامل بر نحوه صحیح انجام دادن حرکات داشته باشد.

۵- وسائل کمکی مانند دستکش و یا پودر ضد عرق باعث جلو گیری از اسیب دیدگی احتمالی می شوند.

۶- قبل شروع تمرین حتما باید اسباب و وسائل را از نظر سالم و بی خطر بودن مورد ازمایش قرار داد تا از این طریق خطر اسیب دیدگی به خاطر اسباب و وسائل نامطمئن کاملا بر طرف شود.

۷- استاندارد های تدوین شده برای ابزار و اسباب بدنسازی و تمرینات قدرتی باید حتما در ابزار واسباب مورد استفاده رعایت شود.

۸- حتما به مسائل بهداشتی توجه کنید.

۹- بعد از تمرینات قدرتی تدابیر مقتضی برای استراحت کافی اتخاذ نمائید.

۱۰- مایعات از دست داده شده در طول تمرین باید بلا فاضله در همان حین تمرین به وسیله نوشیدن مایعات به مقدار کم ( در هر نوبت ) جبران شوند.

موضوع : تمرینات دوچرخه سواری |

۱-تمرینات قدرتی باوسایل دوچرخه کوهستان 2- دوچرخه ارگومتری یا غلتک                    ۳-باوزنه درسالنهای بدنسازی  

هرسه فرم تمرینات قدرتی باعث افزایش بسیارزیاد ومناسب قدرت دوچرخه سوارمیشوند به طور مثال با ترکیب تمرینات قدرتی باوزنه وتمرینات قدرتی روی دوچرخه ارگومتری میتوان به نتایج بسیارخوبی دست یافت

تمرینات قدرتی عمومی –تمرینات قدرتی باوسایل ووزنه های معمولی

درابتدا تمرکزروی تمرینات قدرتی عمومی است برای ماده های سرعت وکوتاه مدت پیست مانند اسپرنیت  سرعت 500 و1000 متر المپیک اسپرینت وکایرین تشخیص داده شده که انجام تمرینات قدرتی عمومی درتمامی طول سال مفید هستند دراین تمرینات تمرکزاصلی روی تکامل حداکثر قدرت وتوان است استقامت قدرت به خاطرخصوصیات این ماده ها تقریبآغیرضروری وبیاهمیت هستند درمادههای استقامتی پیست  دوچرخه سواری جاده وهمچین دوچرخه سواری کوهستان نیز تمرینات قدرتی عمومی دارای مکان ثابت واهمیت زیادی است این تمرینات هم برای پرورش جوانان دردراز مدت وهم برای ورزشکاران نخبه کاملآ مهم هستند به وسیله انجام این تمرینات شرایط عضلانی مناسب برای ورزشکاربه وجودمی آید تمرینات قدرتی عمومی با وسیله <وزنه> بیشتر به منظور بالا بردن توانایی استقامت قدرت است اما چون در موردساختاربازدهی دوچرخه سواران استقامتی نیزحداکثرقدرت وتوان نقش ایفا میکنند تعدادی برنامهتمرینی برای بهبودی این عناصر نیز باید در برنامه کلی وجود داشته باشد

افزایش حداکثر قدرت ونیز توان برای دوچرخه سواران سرعتی وکوتاه مدت مادههای پیست قاعدتآ توام با افزایش حجم عضلات است به این منظور تمامی گروههای عضلانی که برای ماده های سرعت وکوتاه مدت پیست ضروری هستند تمرین داده می شوند این گروه از عضلات عبارتندازعضلات خم کننده وراست ساعد وبازو عضلات کمر بندشانه ای  عضلات شکم وپشت عضلات باسن  عضلات ران  عضلات پشت ساق پا بخصوص دو قلو وبالاخره عضلات پا ان قسمت که در ناحیه مچ پا به پایین است   تمرینات افزایش حداکثر قدرت وتوان باعث بزرگتر شدن وافزایش حجم عضله میشود و همزمان با آن وزن بدن افزایش می یابد   که این نیز به نوبه خود باعث بالا رفتن سطع بازدهی ورزشکارمیشود از طریق یک رژیم غذایی باهدف که سرشارازپروتیین باشد <بدون استفاده ازمواد نیروزای ممنوعه مانند آنابوله میتوان این روند افزایش را بهتر نیزکرد.

بر خلاف ماده های سرعت و کوتاه مدت پیست برای دوچرخه سواران استقامتی پیست و دوچرخه سواران جاده و یا کوهستان هدف این است که افزایش در زمینه قدرت (قدرت استقامت)

تا انجا که امکان دارد بدون افزایش وزن بدن صورت می گیرد. این امر تنها وقتی می تواند صورت پذیرد که تمزکز اصلی بر روی استقامت قدرت بوده و عضلاتی تمرین داده شوند که دارای اهمیت زیادی هستن. عضلات باسن . عضلات خم کننده و راست کننده ران. عضلات ساق پا و دو قلوی پشت ساق پا و همچنین عضلات شکم و پشت .از تقویت عضلات کمر بند شانه ای و دست صرف نظر می شود تا از افزایش وزن بدن جلو گیری شود.به منظور جلو گیری از اضافه وزن بدن که در هر حال به خاطر افزایش حجم عضلات به وجود می اید باید سعی شود مقدار چربی بدن را کاهش اد تا وزن ثابت بماند. تمرینات قدرتی عمومی برای ورزشکاران دوچرخه سوار جاده تنها در زمانی که مسابقات دوچرخه سواری تعطیل هستند انجام پذیرفته و باید دو هفته قبل از انجام اولین مسابقه کاملا کنار گذاشته شود. برنامه تمرینی باید شامل 30 جلسه تمرینی یاشد تا اثر مثبت طولانی مدت داشته باشد.

افزایش بازدهی دوچرخه سوار در اثر افزایش قدرت تنها وقتی می تواند امکان پذیر شود مه این افزایش قدرت توام با افزایش تعداد دور پا باشد. به این خاطر توصیه می شود که همواره در ادامه تمرینات قدرتی تمرینات دور پا روی روله یا دوچرخه ارگومتری انجام پذیرد.

( 10 تا 20 دقیقه بدون مقاومت با 120 تا 130 دور پا در دقیقه)

در ورزش دوچرخه سواری عضلات زیر در گیر هستند که باید بطور کامل تمرین داده شوند.

روش انجام تمرینات قدرتی عمومی : تمرینات دایره ای یا هرمی

ساختار یک جلسه تمرین در سالن بدنسازی

گرم کردن : 10تا15 دقیقه دو و نرمش

                                                                                                                                                                             

تمرینات دایره ای/هرمی افزایش تعداد سری ها و تکرار طبق برنامه داده شده که با توجه تست حداکثر قدرت انجام می پذیرد.

 

سرد کردن: روی دوچرخه ارگومتری یا روله بدون مقاومت 120 تا 130 دور پا در دقیقه

موضوع : تمرینات دوچرخه سواری |

ورزش قهرمانی برزگترین پروژه ساختمانی جهان است. در هیچ جای دیگری به این اندازه در تمامی زمینه ها با دقت و وسواس کار نمی شود تجزیه و تحلیل نمی گردد و انقدر دقیق برنامه ریزی نمی شود. اما این کار هیچوقت به پایان نمی سد. در اینجا هر پایانی یک شروع جدید است. هرکس ساکن بماند و به گذشته تکیه داشته اشد در زیر چرخ ها له می شود. و من یک جمله به ان اضافه می کنم:موفقیت تنها وقتی حاصل می شود که سیستم کار در ورزش قهرمانی هر روز با علوم جدید و دانستیهای نو غنی تر شود. منظور من از سیستم کار در ورزش قهرمانی تمامی تدابیری است که حین تمرین و مسابقه به کار گرفته می شود است. توسعه و تکامل ورزش قهرمانی نیاز هر چه بیشتر به دانستیها جدید بخصوص در زمینه تمرینی را طلب می کند. پیشرفت و تکامل ورزش قهرمانی و بهبود رکورد ها هیچگاه به پایان نمی رسد وبه این دلیل این اصل را بیان می داریم که: ما امروز تمرین می کنم – برای بازدهی های فردا بنابراین ما باید هر روز این سوال را از خود بکنیم که : دانستیهای روز و اینده کدامند؟ تکامل سریع ورزش قهرمانی در دوچرخه سواری که انرا در هر چه سریع تر شدن رکوردهای به دست امده مشاهده می کنیم ( بخصوص رکورد های به دست امده در تور های مسهور تور فرانسه . تور ایتالیا. تور اسپانیا و یا مسابقات مختلف پیست ) دارای دلایل مختلفی دارند. یک دلیل بسیار مهم در حال حاضر و بخصوص در اینده توسعه قدرت است .

بهبود بازدهی به معتای افزایش سرعت است . و این تنها وقتی میسر می شود که دور پا افزایش پیدا کند. افزایش دور پا و به عبارت دیگر توانائی راندن با خودرو سنگین نیز تنها وقتی امکان پذیر است که ورزشکاران دارای قدرت مناسب باشد.تمرینات قدرتی تا دهه 80 میلادی دارای اهمیت زیادی نبود. اولین بار تمرینات قدرتی در ماده اسپرینت 1000 متر پیست به کار گرفته شد اما رفته رفته در سایر ماده های استقامتی پیست و جاده و حتی کوهستان نیز به کار گرفته شد. در دوچرخه سواری جاده ورزشکاران اغلب با توجه به ساختار بدنی و در درجه اول با توجه به وزن بدن و قد و شرایطی که با توجه به انها به وجود می ایند به صورت زیر تقسیم بندی می شود:

دوچرخه سوار سرعتی : برزگ و نسبتا سنگین 80 تا 90 کیلو گرم و کاملا عضلانی درباره اینگونه دوچرخه سوار گفته می شود که او مشکل بتواند سر بالائی پا بزند و موفقیت او فقط در مسیر کفی امکان پذیر است .

دوچرخه سوار کوهستانی : نسبا کوتاه قد و سبک 55 تا 65 کیلو گرم کمتر عضلانی درباره اینگونه دوچرخه سواران گفته می شود : متخصص سر بالائی یا کوهستان فقط می تواند در سر بالائی ها موفق باشد اگر بتواند علاوه بر این تایم نیز خوب براند می تواند در تور های چند مرحله ای به نولن رهبر باشد.

دوچرخه سوار کفی : برزگ و نیمه سنگین 70 تل 80 کیلو گرم از نظر عضلانی مناسب در باره اینگونه دوچرخه سواران گفته می شود : که می توانند در تور های چند مرحله ای نیمه مشکل رهبر باشند و در تور های مشکل تر بهتر است کمک کننده باشند. اما اگر او تایم تریل را خوب براند و دارای توانایی خوبی در سر بالایی خوبی باشد می توان از او به عنوان رهبر نیز استفاده کرد.

دوچرخه سوار ترکیبی : که در ورزش دوچرخه سواری کاملا استثنا هستند و قادرند سرعت. تایم تریل و سربالائی پا بیاید.

در گذشته روی فاکتور هایی که ورزشکاران قوی تر بود تمرین می شد و گفته می شد که ورزشکار باید کم و بیش با ضعف های خود کنار بیاید.

امروز و در اینده : بیشتر روی نقاط ضعف ورزشکار تمرکز می شود . نقاط ضعف به نقاط قوت تبدیل می شود. ورزشکار باید در تمامی زمینه های فیزیکی و روانی به حداکثر توانایی های ممکن دست پیدا کند.

در این زمینه مثال های زیادی وجود دارد من به یکی از انها اشاره می کنم : مارکوپا نتانی او در گذشته فقط می توانست سربالائی ها را خوب پا بزند . او امروز می تواند سربالائی ها را عالی پا بزند و در تایم تریل به حد خیلی خوب برسد و با توجه به این تکامل در کیفیت او زمینه مناسبی برای موفقیت در تور دو فرانسه و جیرود ایتالیا به دست اورده.

با توجه به دانستنیها جدیدی که در ساختار بازدهی و راندمان به دست امده نقاط ثقل جدیدی نبز در اموزش مربیان و ورزشکارن پدیدار گردیده است. از طریق نکات جدید تمربنی تیپ های جدید ورزشکا با کیفیت های نو به وجود امده اند . به این ترتیب حتی امکان پذیر شده که دوچرخه سواران نسبتا برزگ و سنگین نبز قادر باشند سربالائی ها را به خوبی پا بزنند. متد های جدید تمرینی توام با کاهش در صد چربی و به حد طبیعی رساندن ان در بدن دلیل عمده این موفقیت است.

 

موضوع : آموزش دوچرخه سواری |

موضوع : تمرینات دوچرخه سواری |

تیم پتروشیمی تبریز با ترکیب قادر میزبانی - حسین ناطقی- مهدی فریدی- رضا باقری - وحید غفاری به

مقام پنجمی تیمی و همچنین حسین ناطقی قهرمان امتیازی و کوهستان در کل تور تایلند را کسب کرد.

این مسابقات در ۶ مرحله برگزار شد.  تیم دوچرخه سواری پتروشیمی تبریز روز سه شنبه به ایران بازگشت

 

 

موضوع : اخبار |

 

سوخت وساز انرژی چربی	روشها	اندازه خودرو	طول مسافت	مقدارد لاکتیک	تعداد دور پا	تعداد ضربان قلب	هدف	زمینه
97%	روش طولانی	39:21.20.19	60 – 20 K	1.3 - 0	120 - 100	120  -100	باز سازی باز پروری	BE
95%	روش طولانی و تداومی	39:21.20.19.18.1.7.16	30 – 60 k	3 - 1	110 - 90	150 - 120	تکامل استقامت	E
70%	روش تکراری	53:18.17.16.15	3KM-5K -10K 20 KM	6 - 3	120-100	170 – 150	تکامل استقامت مسابقه ای	TH
50%	روش انتیر وال	53:11.12.13.14.15	200M-500M 1KM-2 KM	MAX6	MAX-100	170 -MAX	تکامل سرعت	OTH

موضوع : تمرینات دوچرخه سواری |

با توجه به اینکه مسابقات قهرمانی جهان هر ساله در سطح بسیار بالا و با حضور بر ترین رکابزنان دنیا برگزار میگردد و تمامی تیمهای شرکت کننده با آمادگی کامل در این مسابقات شرکت می کنند لذا به جهت صدمه دیدن مهدی سهرابی در مسابقات اخیر در تایلند و پائین بودن روحیه مابقی دوچرخه سواران از اینرو با پیشنهاد کادر فنی و پذیرش مربی تیم ملی مقرر گردید که فقط تیم امید به جهت کسب تجربه در مسابقات قهرمانی جهان که از تاریخ 1 / 7 /87 لغایت 7 /7 /87 در ایتالیا برگزار می شود با 5 رکابزن شرکت کند . شایان ذکر است که تیم اعزامی روز 29 شهریور ماه تهران را به مقصد ورسای ایتالیا ترک خواهد کرد . اسامی دوچرخه سواران تیم ملی امید ترکیبی از حسین ناطقی ، حامد جنت ، بهنام خسروشاهی ، مهدی علمائی و حسین علیزاده خواهند بود و برای آمادگی بیشتر برای حضور در این رقابتها از فردا اعضای فوق زیر نظر مجید ناصری مربی تیم ملی کشورمان در تهران اردو خواهند زد .

موضوع : اخبار |

سومین مرحله از مسابقات ليگ برتر دوچرخه سواري باشگاههاي كشور در بخش پیست از روز سه شنبه مورخه 26 شهریور ماه در تهران برگزار خواهد شد . این رقابتها تا روز پنج شنبه مورخ 28 شهریور ماه پیگیری خواهد شد . شایان ذکر است که این رقابتها هر روز از ساعت 20 لغایت 23 در پیست دوچرخه سوار مجموعه ورزشی آزادی برگزار خواهد شد . لازم به ذکر است که زمان و مکان برگزاری رقابتهای جاده سومین مرحله متعاقبا اعلام خواهد شد . در مجموع رده بندی تیمی پیست و جاده در پایان مرحله دوم تیم دانشگاه آزاد اسلامی با کسب 1048 امتیاز در صدر ایستاد . تیمهای مس کرمان با 967 امتیاز ، شهرداری مهریز یزد با 850 امتیاز ، پتروشیمی تبریز با 776 امتیاز ، پیکان تهران تیمهای مس کرمان با 967 امتیاز ، شهرداری مهریز یزد با 850 امتیاز ، پتروشیمی تبریز با 776 امتیاز ، پیکان تهران با 731 امتیاز و نیروی زمینی ارتش با 512 امتیاز به ترتیب در سکوهای دوم تا ششمی این رقابتها ایستادند . این رقابتها در 5 رشته پیست و 2 رشته جاده به مدت 4 روز در پیست دوچرخه سواری مجموعه ورزشی آزادی ، فاز 2 چیتگر و کمربندی شمالی فرود گاه بین المللی امام خمینی ( ره ) برگزار شد . در این مسابقات 100 دوچرخه سوار در قالب تیمهای دانشگاه آزاد اسلامی كرج ، پیكان تهران ، پتروشیمی تبریز ، مس كرمان ، نیروی زمینی ارتش ، دانشگاه آزاد گرگان ، شهرداری مهریز یزد ، شهرکهای صنعتی خوزستان ، سازمان حمل و نقل ترافیك شهرداری تهران ، مس نوین ، هیات ایلام ، هیات همدان و شهرکهای صنعتی زاهدان حضور داشتند . زمان بندی مسابقات : v دوشنبه مورخ 25/6/87 ساعت 18:00 پذیرش تیمها در پیست دوچرخه سواری مجموعه ورزشی آزادی v سه شنبه مورخ 26/6/87 لغایت 28/6/87 مسابقات پیست از ساعت 20 لغایت 23

موضوع : اخبار |

تاریخچه دوچرخه دوچرخه وسيله است مكانيكي كه با استفاده از قدرت حركتي پاها به هر شكلي قادر به حركت است . اين وسيله در ابتدايي ترين شكل در 2300 سال قبل از ميلاد مسيح در كشورهايي همچون چين ، مصر و هند ديده و بر روي ديواره غارها نيز اشكالي از آن موجود است . لفظ دوچرخه از كلمه يوناني به نام KYKLOS گرفته شده و بعدها اين ريشه يوناني در زبان لاتين به كلمه BICYCLE تبديل گرديد ، كلمه پيشوند BI به مفهوم عدد دو و كلمه پسوند CYCLE به معني دايره و به عباراتي طوقه است . به هر صورت اولين دوچرخه شناخته شده رسمي در تاريخ اين وسيله ((سله ريفر)) نام دارد كه از دو طوقه چوبي تشكيل شده و با استفاده از پاها در حالتي شبيه به راه رفتن اين وسيله را به طرف جلو و عقب هدايت مي كرده اند . رسما در سال 1690 (سيوارك) فرانسوي لقب اسب چوبي به اين وسيله بدون چرخ را داد و تا سال 1790 وسيله مذكور چوبي را به اشكال مختلفي همچون مار ، اسب ، و ... مي ساختند كه وسيله اي بود مورد توجه كودكان و به عنوان ابزاري براي بازي مورد استفاده آنان قرار مي گرفت . اسبهاي چوبي در فرانسه تكامل بيشتري يافتند ، به نحوي كه با پا به زمين زدن و حالت مشابه راه رفتن سرعت حركتي اين وسيله در سطوح افقي و سراشيبي تا 5 كيلومتر در ساعت ثبت (سله ريفر) شده است . اين تكه چوب افقي در اشكال نختلف در آن زمان مورد توجه اهالي پاريس واقع نگرديد و استقبال شايسته اي از اين وسيله براي براي سنين بزرگسال در فرانسه ذكر نشده است . تاريخچه تكاملي و تكميل دوچرخه را بر اساس تغيير اين وسيله در زير مشاهده مي فرمائيد: 1816: در اين سال فردي آلماني به نام «وندريز» فرمان را به «سله ريفر» اضافه نمود ولي كماكان با استفاده از حركت پاها بر روي زمين ، حركت آن امكان پذير بوده است ( سرعت به 15 كيلومتر رسيد). 1817: در اين سال دوچرخه كامل تري توسط «براون فون درياس» از شهر كالسروهه ساخته شد، كه داراي يك زين كوچك بود.«دنيس جانسون» يكي از دوچرخه هاي فون درياس را باخود به كشور انگلستان برد تا نمونه هايي از روي آن ساخته و يا آن را تكميل تر نمايد. در اين شرايط و در كنار اين هدف ، او اقدام به برگزاري كلاس هاي آموزشي براي استفاده از اين وسيله نمود و مشتاقان زيادي براي فراگيري اين فن به او مراجعه كردند . كم كم در كشور انگلستان دوچرخه و دوچرخه سواري بعنوان يك سرگرمي محبوب و متداول و جذاب رواج يافت . 1818: يك فرانسوي به نام «بارون ساوربرن» دوچرخه ديگري را طراحي كرده و ساخت . چرخ جلويي اين دوچرخه ، بسيار بزرگ و چرخ عقبي آن كوچك بود و در اين شرايط به چرخ جلويي و بزرگ يك طناب حلقوي به صورت دايره واربسته شده بود كه باكشيدن آن با دست چرخ جلو به حركت در مي آمد و وسيله حركت مي كرد . اين نوآوري ، وسيله مذكور را براي دوچرخه سواران به صورت يك مهارت در آورد به نحوي كه بند بازان در سيرك از اين وسيله بعنوان ابزاري تفريحي و سرگرم كننده براي مردم استفاده نمودند . 1821: «لوييس گوهبر» دوچرخه ديگري را مشابه با دوچرخه ساوربرن ساخت اما به جاي طناب از وسيله اي مشابه با زنجير دوچرخه هاي امروزي استفاده نمود و اين كار موجب شد تا حركت دوچرخه تسهيل گردد. 1834: يك آهنگر اسكاتلندي به نام «مك ميلان» به دوچرخه هاي موجود پنجه ركاب ابتدايي را اضافه كرد تا ديگر احتياجي به فشار پا بر روي زمين نباشد . او در طي 5 سال ، كار جدي بر روي اين وسيله در اشكال ويژه اي همانند كالسكه براي استفاده در مزارع و به جاي اسب انجام داد. دوچرخه مك ميلان امروزه در موزه شهر لندن در معرض ديد همگان قرار دارد. 1839: اسكاتلندي ديگري به نام «كيرك پاتريك» دوچرخه ركابدار را به شكل كامل تري تهيه و در دسترس مردم قرار داد . 1860: كارخانه دار فرانسوي به نام «پيرميشو» مهندس جواني را به نام «پيرلالمنت» براي تغيير در ساختار دوچرخه استخدام نمود. او قسمت هايي از دوچرخه را كه از چوب ساخته شده بود با لوله هاي آهني تعويض كرده و بخش خارجي چرخ هاي چوبي را با نوارهاي لاستيكي ضخيم پوشانيد . 1861: دوچرخه ساخته شده پيرميشو به نام «ولوسپيديا ولوسي پتل» معروف گرديد. هر چند اين وسيله قديمي نسبت به دوچرخه هاي امروزي وسيله راحتي نبود اما اولين دوچرخه ترمز دار در دوران خود محسوب مي شد ولي از زنجير و دنده در دوچرخه هاي آن زمان گزارشي ثبت نگرديده است . 1862: دوچرخه ولوسي پتل ساخت پيرميشو و پيرلالمنت مورد توجه آمريكائيان واقع شد ، لذا نمونه انتقال يافته به آمريكا را «بون شيكر» نامگذاري كردند . ركاب اين دوچرخه بر روي چرخ جلويي كه بزرگ بود استقرار يافته و عامل حركت محسوب مي شد. 1867: در اين سال هنوز طوقه جلو بزرگ تر از طوقه عقب بود و پدال و ركاب به صورت ثابت در چرخ جلو تعبيه شده بودند. طوقه هاي چوبي را در اين زمان با طوقه هاي آهني تعويض كردند لذا وزن دوچرخه ، در حدود 50 كيلوگرم گرديد. نام اين دوچرخه جديد «پني فارتنيك» لقب يافت . 1869: در اين سال اولين مسابقه رسمي در تاريخ دوچرخه سواري و به مسافت 34 كيلومتر از شهر پاريس تا وروان با 333 شركت كننده تدارك ديده شد . شركت كنندگان برتر قادر شدند با دوچرخه هاي جديد ، مسافت مذكور را 3 ساعت و 9 دقيقه طي كنند . اما قبل از آن مسابقه ديگري در انگلستان به نام «هندون» درسال 1868 نيز ثبت شده است . 1870 : هنوز تغيير چشمگيري در تكامل دوچرخه روي نداده است. چرخ جلو بزرگ و چرخ عقب هنوز خيلي كوچك مي باشد و براي تسهيل استفاده كنندگان از اين وسيله پله كوچكي را درست در بالاي چرخ عقب تا زين طراحي نموده اند . بهترين زمان ثبت شده در اين سال 30 كيلومتر در ساعت اعلام و ثبت شده است . 1871: يك انگليسي به نام «جيمز استانلي» دوچرخه اي شبيه به «بون شيكر» ساخت كه داراي يك پدال در چرخ بزرگ جلو بود ولي كماكان هنوز چرخ عقب اين وسيله كوچك است. 1873: «هاري لاوسون» بر اساس الهام از نقاشي هاي «لئوناردو داوينچي» چيزي شبيه به زنجير را براي دوچرخه طراحي نمود و براي اولين بار نخستين دوچرخه زنجيردار به بازار آمد. زنجير اين چرخ به طوقه عقب وصل مي شد و با گردش آن توسط فشار پا ، دوچرخه را به حركت در مي آورد اما هنوز لاستيك هاي آن توپر بودند. اين دوچرخه هم اكنون در موزه ميلان ايتاليا موجود است. 1876: «اف .ال.دادز» از دانشگاه كمبريج لندن، دوچرخه ديگري را ساخت كه سرعت متوسط 25 كيلومتر در ساعت را به نام خود ثبت داشته است و در اين زمان ركورد رسمي دوچرخه سواري از اين وسيله گرفته شد. 1879: ابداع ديگري توسط «باب توماس» در جهت افزايش سرعت دوچرخه انجام گرديد. او در مركز چرخ ها وسيله اي مشابه با بلبرينگ هاي امروزي قرار داد تا دوچرخه او ، از سرعت بالاتري برخوردار گردد. 1881: در دهه 1880 دوچرخه هاي زنجيردار با اتصال به مركز چرخ عقب و با بلبرينگ به بازار آمد، توليد اينگونه دوچرخه ها، در سال 1881 توسط يك كارخانه چرخ خياطي به صورت سريال انجام گرديد. اين كارخانه چرخ خياطي چرخ عقب و چرخ جلو را به يك اندازه طراحي كرد و انقلابي را در اين وسيله ايجاد نمود. 1885: رسماً توليد دوچرخه در كشورهاي مختلف آغاز گرديد و «پني فارتينگ» 50 كيلوگرمي با كاهش وزني در حدود 10 كيلوگرم هنوز هم مورد توجه همگان قرار داشت . سرعت اين دوچرخه به صورت متوسط 19 كيلومتر در ساعت ثبت شده است . همچنين در سال 1885 اولين مسابقه قهرماني در ايتاليا به مسافت 160 كيلومتر در شهر ميلان برگزار گرديد. 1888: شركت « دانلوپ» لاستيك هاي هوادار را به بازار عرضه نمود كه عمر آن در حدود 5000 كيلومتر اعلام گرديد. در پايان همين سال نيز يك گروهبان به نام «بلفاست» براي كمپاني دانلوپ ، لاستيك هاي تويي و رويي را همانند لاستيك هاي امروزي ساخت . نمونه هاي لاستيك اوليه شركت دانلوپ هنوز هم در موزه «ادينبور» در شهر لندن در معرض ديد همگان قرار دارد. 1892: رسماً خودرو و زنجير فرمان مشخص ، زين مناسب و طوقه به دوچرخه اضافه گرديد اما هنوز هم كماكان قطر طوقه جلويي كمي بزرگ تر از قطر طوقه عقب بوده است . در سال 1892IOC در شهر لندن و با عضويت چندين كشور اروپائي و آمريكايي ايجاد و اولين تشكل هاي دوچرخه سواري شكل گرفت . 1895: بر اساس ارزيابي هاي انجام شده در اين سال از هر 27 نفر آمريكايي يك نفر داراي دوچرخه بوده و قيمت اين وسيله در يك قرن پيش با قيمت خريد يك اسب خوب برابري مي كرده است. درسال 1896 با شروع اولين دوره بازي هاي ورزشي المپيك ، رشته دوچرخه سواري نيز به عنوان يكي از رشته هاي ورزشي مستقل و پرطرفدار آن روز ، به جمع رشته هاي ورزشي افزوده و به شكل رقابتي اجرا گرديد. اولين مسابقه جهاني 1901: در 16 ماه مه سال 1901 با حضور 20 هزار تماشاگر مسابقات دوچرخه سواري جهان برگزار و «ژالكن» از فرانسه مقام اول و «ميجر تيلور» سياه پوست مقام دوم را كسب نمود. 1904: دومين دوره مسابقات دوچرخه سواري جهاني در اين سال برگزار و 60 دوچرخه سوار د رچند مرحله به مسافت 3890 كيلومتر به رقابت پرداختند در اين مسابقه كه به دليل درگيري دوچرخه سواران با هم تيراندازي هوايي توسط پليس انجام شد « موريس گارن » مقام اول را كسب كرد . اولين مسابقه تور دور فرانسه 1903: اولين دوره مسابقات دوچرخه سواري دور فرانسه به پيشنهاد روزنامه «اتوپاريس» به مسافت طولاني و در چند مرحله شكل گرفت ، كليه دوچرخه سواران زبده از نقاط مختلف جهان در آن شركت كردند . اين مسابقه در چند مرحله با 60 دوچرخه سوار آغاز و در پايان21 دوچرخه سوار به خط پايان رسيدند و «موريس گارن» مسافت 2428 كيلومتر را در 94 ساعت و 33 دقيقه به اتمام رسانيد . از سال 1904 به بعد هر ساله مسابقه تور دور فرانسه با مسافت بيشتر و كيفيت بالاتر در زمان معين انجام گرديد. براي مثال در سال 1903 (اولين دوره ) مسافت مسابقه 2428 كيلومتر و از آن سال به بعد روند روبه افزايش مسافت مسابقه ادامه داشت تا اين كه در سال 1926 مسافت تور دور فرانسه به 5745 كيلومتر رسيد و از آن سال به بعد سعي شد مسافت مسابقه بين 4000 تا 4800 كيلومتر حفظ شود تا اين كه در سال 1979 مسافت مسابقه به كمتر از 4000 كيلومتر و در سال 2003 اين مسافت به 3370 كيلومتر تقليل يافت . لازم به ذكر است اين مسابقه به استثناي سال هاي 1918-1915 و همچنين 1946-1940 در بقيه سالها انجام و در سال 2003 با قهرماني « لانس آرمسترانگ » پايان پذيرفت . تاكنون 5 نفر به اسامي : ژاك آنكيتل ، هينالت ، ايدوران ، ادي مركس و لانس آرمسترانگ توانسته اند 5 بار قهرمان تور مذكور شوند. 1905: سومين دوره مسابقات تور دورفرانس با حضور 60 دوچرخه سوار با اضافه كردن مسير كوهستاني آلپ به مسابقات در سال 1905 برگزار گرديد كه در پايان حدود24 دوچرخه سوار به خط پايان رسيدند . «لويي تروسيله» معروف به «تروترو» در اين مسابقات به مقام اول رسيد. 1906:چهارمين دوره مسابقات تور فرانسه به مسافت 4450 كيلومتر برگزار و «رندپوتير» مقام اول را كسب نمود. رشته های مسابقات دوچرخه سواری الف: پيست : b 200 متر Sprint b المپيك اسپرينت در پيست b يك كيلومتر انفرادي b چهار كيلومتر تعقيبي b چهار كيلومتر تعقيبي تيمي b اسكراش b دورامتيازي b حذفي b مديسيون b كايرين ب : جاده b 100 كيلومتر تايم تريل تيمي b استقامت جاده b 40-20 كيلومتر تايم تريل انفرادي رشته های کوهستان 1- دان هيل 2- کراس کانتری X.C تاریخچه فدراسیون فدراسيون دوچرخه سواري ايران در سال 1326 به رياست استاد ايزدپناه تشكيل گرديد و در زمان اسد بهادر به اوج شكوفائي خود رسيد. دوچرخه سواراني كه آغاز گر مسابقات دوچرخه سواري بوده اند عبارتند از آقاغفار، نادر خاني ، امين سرور، گل طلب ، مزلقاني ، چيذري ، طلاكش و ابراهيمي . روسای فدراسیون از ابتدا تا کنون استاد ايزدپناه 1329-1326 ميرعمادي 1330 -1329 ادب خواه 1331-1330 قره گزلو 1333-1331 ادب خواه 1334-1333 ملاكورانيد 1335-1334 اسد بهادر 1339-1335 سرتيپ وثيق 1342-1339 سپهبد رحيمي 1344-1342 سرتيپ اسعدي 1345-1344 سرهنگ گل تپه 1346-1345 سرهنگ ايرواني 1346-1346 سرتيپ بيات 1350-1346 جهانباني 1357-1350 سرهنگ طلاكش 1360-1357 روشن پور 1363-1360 امير هاشمي 1366-1363 شاه حسيني 1370-1366 ابراهيمي 1374-1370 سيد حسين هاشمي 1384-1374 امير رضا واعظي آشتياني از 1384 تا به امروز

موضوع : تاریخچه دوچرخه سواری |

26 ركابزن تيم ملي دوچرخه سواري كشورمان فردا صبح رقابت خود را با ديگر دوچرخه سواران آسيائي در مسابقات دوچرخه سواري قهرماني آسيا آغاز خواهند كرد . امير زرگري – حسين عسگري – حسين ناطقي – قادر ميزباني – عباس سعيدي تنها – سيد مصطفي سيد رضائي – بهنام خسروشاهي – مهدي سهرابي – حسن ملكي – محمود پراش – فرشيد فارسي نژاديان – عليرضا احمدي – محمد رجبلو و فرزين عرب دوچرخه سواران اعزامي در رده سني بزرگسالان مي باشند . علي علي عسگري – محمد صالح سعيد – عليرضا ورزگان – آروين گودرزي معظمي – غلامرضا چراغي – حامد قصاب زاده – امير محمدي – افشين ايوبي و هادي حسيني دوچرخه سواران اعزامي در رده سني جوانان مي باشند . عادله نوري و مريم جلاليه در رده سني بزرگسالان و طناز قديريان در رده سني جوانان نيز بانوان اعزامي به اين رقابتها مي باشند . قدرت داودي مدير تيمهاي ملي – فريده نيسيان نائب رئيس بانوان فدراسيون - علي بيدكي مسئول فرهنگي فدراسيون –– الكساندر تولومانوف مربي تيم ملي - ناصر هوشيار كمك مربي – حسن آريانفر و رضا حسن آبادي تحت عنوان مكانيسين تيم اعزامي را همراهي مي كنند . مسابقات قهرماني آسيا از فردا 22 فروردين ماه در دو رده سني جوانان و بزرگسالان و دو رشته پيست و جاده در شهر اوزاكا برگزار خواهد شد . شايان ذكر است تيم ملي كشورمان در مسابقات 2007 قهرماني آسيا كه در كشور تايلند برگزار شد با درخششي بي نظير موفق به كسب 15 مدال رنگارنگ گرديد .

موضوع : اخبار |

تيم دوچرخه‌سواري پتروشيمي تبريز با دو تيم"الف" و"ب" در تور بين‌المللي " تفتان " شركت مي‌كند. " ناصر هوشيار" مربي تيم دوچرخه‌سواري جوانان پتروشيمي تبريز روز سه‌شنبه به خبرنگار ايرنا گفت: در اين تور كه از دهم اسفندماه سالجاري و در پنج مرحله برگزار مي‌شود ‪۱۵‬تيم داخلي و خارجي با هم رقابت خواهند كرد. بهنام خسروشاهي، حسين ناطقي،حامد پاسبان، وحيد غفاري، حامد جنت و سعيد نويد در تيم پتروشيمي"الف"و بهنام خسروشاهي، حسين ناطقي،حامد پاسبان، وحيد غفاري، حامد جنت و سعيد نويد در تيم پتروشيمي"الف"و هادي عبادي‌نژاد، مهدي بازرگان، فرهاد مختاري، قادر نجفي و عليرضا اصغرزاده در تيم پتروشيمي"ب" حضور دارند. وي همچنين ازبرگزاري اردوي تيم‌ملي جوانان و بزرگسالان اعزامي به مسابقات قهرماني آسيا در كرمان خبر داد. هوشيار افزود:اين‌اردو سوم اسفندماه سالجاري براي حضور مقتدرانه تيم ملي دوچرخه‌سواري كشورمان در مسابقات قهرماني آسيا در ژاپن كه اوايل فروردين سال آينده برگزار خواهد شد، در اين شهرستان تشكيل مي‌شود. در رده‌جوانان، علي اشكبوس ، اصغر علي‌اصغري، امير محمدي، نعيم دادستدچي و سعيد سليمي‌نيا و دررده بزرگسالان‌نيز قادر ميزباني، احد كاظمي، مهدي پرتوي، رضا باقري ، صمد پورسيدي ، وحيد غفاري، حامد پاسبان و بهنام خسروشاهي از تبريز به اين اردو دعوت شده‌اند.

موضوع : اخبار |

اردوي آمادگي تيم ملي دوچرخه سواري در دو رده سني بزرگسالان و اميد در دو رشته پيست و جاده با شركت ‪۴۰‬دوچرخه سوار از روز ‪۲۵‬اسفند ماه جاري در پيست دوچرخه سواري مجموعه ورزشي تهران برپا مي‌شود و 9 ركاب زن تبريزي در اي اردو حضور دارند. اين اردو كه تا روز نوزدهم فروردين ماه سال آينده ادامه دارد به منظور انتخاب دوچرخه سواران ملي پوش براي شركت در رقابتهاي قهرماني آسيا كه 20 فرورين در ژاپن برگزار مي‌شود داير خواهدشد و در رشته استقامت جوانان وحيد عبدي ، حامد قصابزاده ، امير محمدي و عسگر علي اصغري از تبريز به مربيگري ناصر هوشيار مربي جوان تبريزي حضور دارند. همچنين در رشته استقامت جاده قادر ميزباني سلطان كوهستان آسيا ، بهنام خسروشاهي ركابزن 5 مداله مسابقات قهرماني جوانان آسيا ، حامد جنت ، مهدي پرتوي و حسن ملكي ميزان حضور دارند.

موضوع : اخبار |

بعضی اوقات شما بعد از ورزش، احساس درد عضلانی می كنید. اگر شما چند روز پشت سر هم مسافتی را با سرعت یكنواخت و آهسته ای بدوید، هرگز سریع تر نخواهید دوید یا قوی تر نخواهید شد. اگر هنگام برداشتن وزنه از زمین، احساس سوزش عضلانی كنید، آن را به زمین می گذارید، در نتیجه روز بعد احساس درد نخواهید كرد ولی قوی تر هم نخواهید شد. هر نوع پیشرفتی در قوی كردن ماهیچه ها توسط فشار آوردن به آنها( ورزش شدید) و جبران مجدد آن( استراحت) حاصل می شود. روزی كه شما به بیرون از خانه می روید و به شدت ورزش می كنید، باعث می شوید ماهیچه هایتان در طی ورزش احساس سوزش كنند. این سوزش نشان می دهد، عضلات شما در حال تخریب شدن هستند. روز بعد، احساس درد عضلانی می كنید، چرا كه ماهیچه ها تخریب شده اند و نیاز به بهبود مجدد دارند. دانشمندان این فرآیند راDOMS یعنی "درد عضلانی تاخیر یافته" می نامند. حداقل 8 ساعت وقت لازم است تا این درد را احساس كنید. بعد از اتمام ورزش احساس می كنید قوی شده اید، ولی روز بعد، صبح كه از خواب بلند می شوید، عضلاتی كه ورزش كرده بودند، احساس درد می كنند. قبلاً گفته می شد افزایش مقدار اسید لاكتیك در ماهیچه باعث این درد می شود، ولی هم اكنون معلوم شده است، اینگونه نیست. بلكه تخریب فیبرهای ( تارهای) عضلانی باعث ایجاد این درد می شوند. نمونه برداری آزمایشگاهی از ماهیچه در روز بعد از ورزش شدید، نشان داد خونریزی و قطع اتصال فیلامان های ماهیچه( كه باعث نگهداری فیبرهای عضلانی می شود) در اثر سائیده شدن آنها بر روی هم در طی انقباض عضلانی، باعث ایجاد این درد می شود. دانشمندان با اندازه گیری مقدار آنزیم ماهیچه ای بنامCPK ( كراتین فسفوكیناز) در خون، میزان تخریب عضلانی را تخمین می زنند . CPKدر حالت عادی در ماهیچه وجود دارد ولی هنگام تخریب عضلات وارد جریان خون می شود. ورزشكارانی كه بیشترین افزایشCPK خون را بعد از ورزش دارا باشند، بیشتر احساس درد عضلانی خواهند داشت. بر این اساس، محققین نشان داده اند افرادی كه علی رغم احساس درد در هنگام ورزش، به عمل خود ادامه می دهند، در روز بعد بیشتر از سایر افراد احساس درد خواهند داشت. بسیاری از افراد فكر می كنند اگر بعد از ورزش سخت و شدید، سرعت و شدت آن را كاهش داده و خنك شوند، این درد را نخواهند داشت. ولی اینطور نیست. خنك شدن باعث برداشت سریع اسیدلاكتیك از عضلات می شود، ولی همانگونه كه گفته شد مقدار اسید لاكتیك نقشی در ایجاد این درد ندارد. همچنین كشیدن عضلات بعد از ورزش و انبساط آنها، درجلوگیری از این درد نقشی ندارد زیرا این درد در اثر انقباض فیبرهای عضلانی نیست، ولی اگر اینطور بود انبساط عضلات در كاهش درد نقش خواهد داشت. درد عضلانی بعد از ورزش شدید بایستی به صورت یك راهنما برای انجام تمرینات ورزشی در نظر گرفهت شود. اگر هنگام ورزش شدید در یك روز در ماهیچه هایتان احساس سوزش كردید، دیگر ورزش را ادامه ندهید تا آنها كاملاً آسیب نبینند و مجدداً بعد از مدتی با سرعت و شدت كمتری آن را شروع كنید تا احساس سوزش كنید. این عمل را به همین ترتیب انجام دهید تا احساس كنید عضلاتتان سفت شده اند، سپس ورزش را برای آن روز تمام كنید. روز بعد بسته به اینكه عضلات شما چقدر درد می كنند، می توانید با سرعت آهسته، ورزش را ادامه دهید تا اینكه اصلاً ورزش نكنید. ولی هرگز روز بعد آنقدر ورزش نكنید تا دوباره احساس سوزش عضلانی كنید، بلكه بایستی چند روزی به آرامی ادامه دهید تا این احساس درد در شما كاملاً از بین برود. بیشتر ورزشكاران یك روز ورزش شدید می كنند و بعد از آن تا هفت روز به آهستگی و خیلی ملایم به ورزش خود ادامه می دهند و مجدداً بعد از هفت روز، یك روز به سختی ورزش می كنند. برای راهنمایی شما، چند نمونه از فعالیت ورزشكاران حرفه ای را بیان می كنیم: - دوندگان جهانی دوی ماروتن ، فقط 2 بار در هفته با شدت و سرعت زیاد می دوند. - قهرمانان وزنه بردار در مدت 2 هفته، فقط یك مرتبه وزنه های خیلی سنگین را بلند می كنند. - ورزشكاران حرفه ای پرش ارتفاع، یك بار در هفته تا ارتفاع خیلی بالا می پرند. - پرتاب كننده های وزنه، فقط یك بار در هفته، تا مسافت های طولانی وزنه پرتاب می كنند. در كل بایستی گفت تمرینات ورزشی بایستی بصورت چرخشی، یك روز با شدت و بعد از آن مدتی استراحت برای بهبود همراه باشد.

موضوع : مقالات ورزشی |

كلمه دوپینگ از واژه بین المللیDope گرفته شده است كه هم به عنوان فعل و هم به عنوان اسم به كار می رود . فرهنگ آكسفورد این كلمه را به واژه هلندیDoopنسبت می دهد كه به معنی « آیین غسل تهیدستی » می باشد . شباهت این دو واژه به علت آنست كه كسانی دوپینگ می كنند كه با این كار می خواهند كاستی ها و عیوب خود را بپوشانند . بعضی معتقدند كه مصرف مواد ویژه برای كسب برتری در یك مسابقه ورزشی به 2000 سال قبل از میلاد مسیح برمی گردد، یعنی زمانی كه ورزشكارهای یونانی دسته ای از قارچ ها را به عنوان منبعی غنی از پروتئین مصرف می كرده اند. عده ای دیگر بر آنند كه این واژه از آفریقای جنوب شرقی منشأ گرفته است، جائی كه فرقه ای در آنجا نوعی نوشیدنی محلی را كه به اصطلاح دوپ نامیده می شد ، در رقص های مذهبی خود به عنوان محرك استفاده می كردند . بعدها این كلمه تحت عنوانdopeبه نوشابه ای الكلیBrandy اطلاق شد كه از پوست نوعی انگور در افریقای جنوبی تهیه می شود . در نوشته های دانشمندان یونانی نظیر جالینوس و فیلوستراتوس نظریه هایی در خصوص رعایت اصول اخلاقی توسط رقابت كننده های بازی های المپیك باستانی به چشم می خورد . در همان زمان گلادیاتورهای رومی را مجبور به خوردن داروهای خاصی میكرده اند ، تا اینكه نبرد بین آنان سنگین تر و خونین تر ادامه یابد و تماشاگرها را بیشتر ارضاء نماید. در قرن 19 ، ورزشكارهای فرانسوی مخلوطی از برگهای كوكا و شراب را به نام وین ماریام می خوردند كه معتقد بودند احساس خستگی و گرسنگی حاصل از تمرین های درازمدت را كاهش می دهد . لغت دو پینگ كمتر از 100 سال است كه در بین ورزشكاران مرسوم شده است. اما در سال 1865 میلادی گزارش هائی از شناگرهای كانال ها در آمستردام هلند مبنی بر استفاده مواد نیروزا وجود دارد. همچنین گزارش هایی مربوط به مصرف مواد كمكی توسط شركت كنندگان مسابقه 6 روزه دوچرخه سواری هلند در سال 1869 میلادی وجود دارد . نخستین مورد مرگ ناشی از دوپینگ ، در سال 1886 در یك مسابقه محلی دوچرخه سواری مشاهده شد كه دلیل آن مصرف مواد كمكی بیش از حد ماده شیمیایی تری متیل گزارش گردید. هم زمان با آن رویدادها ، مواردی از پارادوپینگ دیده شده است ، كه عبارتست از : خوراندن یك دارو به حریف توسط یك ورزشكار جهت كاستن كارآیی ورزش وی . دوپینگ برای اولین بار در سال 1910 به طور رسمی جنبه آزمایشی و قانونی پیدا كرد . در آن زمان ، طی آزمایش هائی ، وجود دسته ای از مواد شیمیایی با ساختمان آلكالوئیدی در بزاق یك اسب مسابقه ای ثابت شد.

موضوع : مقالات ورزشی |

نوشیدن مایعات كافی جهت فعالیتهای شدید ورزشی ضروری است. زیرا مایعات موادغذایی را به عضلات فعال حمل و حرارت و مواد زائد را دور می كنند در هنگام دفع فراوان آب، ورزشكاران باید از راهنمائیهای زیر پیروی كنند: 1. جلوگیری از دست دادن آب در طی تمرینات بوسیله نوشیدن مقدار كافی مایعات مثل آب یا آبمیوه به ورزشكاران از طریق اندازه گیری نمونه های ادرار خود، می توانند تخمین بزنند آیا مقدار كافی مایعات می نوشند یا خیر؟ ادرار باید رنگ روشن و به مقدار زیاد باشد. رنگ تیره كاهش ادرار یك نشانه برای كمبود جذب آب است و هشداری است تا ورزشكاران آب بیشتری مصرف كنند. برای كسب اطلاع بیشتر درباره میزان تعرق ورزشكاران در طی تمرینات، آنها باید خود را قبل و بعد از فعالیتهای ورزشی وزن كنند. هر پوند از كاهش وزن معادل 2 فنجان یا 6 اونس عرق می باشد. ورزشكاران باید وزن آب از دست داده را جانشین نمایند و سعی كنند كه كاهش وزنشان بیشتر از 2 درصد نشود و فعالیت خود را 10 درصد تا 15 درصد كاهش دهند. 2. ورزشكاران قبل از شروع مسابقات باید مقدار بسیار زیادی آب، آب میوه و مایعات دیگر بنوشند. دو ساعت قبل از شروع مسابقه لازم است 2 تا 3 لیوان مایعات مصرف نمایند. چون كلیه ها تقریباً 90 دقیقه وقت لازم دارند تا مایعات كافی را جذب نمایند. این زمان اجازه می دهد تا قبل از شروع مسابقه مثانه خالی شود. 5 تا 10 دقیقه قبل از شروع مسابقات، نیز ورزشكاران باید 1 تا 2 فنجان دیگر اب یا مایع دیگری بنوشند. 3. در طی تمرینات سخت، ورزشكاران باید تا آنجا كه لازم است مایعات مصرف كنند( بطور معمول 8 تا 10 اونس در هر دقیقه) حتی در بعضی مواقع كه احتمال عرق كردن بیشتر وجود دارد قبل از مسابقه و پیش از آنكه تشنه شوند باید بمقدار كافی مایعات بنوشند. چون نمی توان به میزان تشنگی برای نشان دادن از دست رفتن آب بدن اطمینان نمود. عرق دارای مقادیر بیشتری آب نسبت به نمك است. هنگامی كه جریان خون مقادیری از آب خود را از دست می دهد غلظت آن بیشتر می شود. در مغز سلولهای ویژه ای بنام گیرنده ای اسمزی وجود دارد كه درهنگام بالا رفتن غلظت نمك خون باعث بروز تشنگی می شوند. اگر عرق بدن تنها حاوی آب بود به محض شروع تعریق درد، احساس تشنگی می نمود. هر چقدر میزان نمكی كه از خون وارد عرق می شود بیشتر باشد. مدت بیشتری به طول می انجامد تا غلظت نمك خون بالا برود و در این زمان مقدار بیشتری آب از بدن دفع می شود و مدت بیشتری طول می كشد تا فرد احساس تشنگی نماید. در نتیجه فرد هنگامی احساس تشنگی می كند كه حدود 2 تا 4 پوند آب از بدن وی دفع شده است و در این هنگام جبران این مقدار آب از دست رفته مشكل است. در صورتی كه فرد 3 درصد از وزن بدن خود را بصورت مایع ازدست بدهد، دمای بدن وی شدیداً بالا رفته و باعث كاهش توانائیهای فرد می شود. برای كسانی كه بصورت تفریحی ورزش می كنند آب یك مایع مناسب قبل و در طی تمرینات و بعد از آن می باشد. برای ورزشكاران استقامتی و تمرینات بیش از 90 دقیقه مناسبترین نوشیدنی آبمیوه رقیق می باشد كه گلوكز آن مشخص و شامل 60 تا 100 كالری در هر اونس می باشد. چون آبمیوه بعنوان جانشین آب برای این دسته از ورزشكاران باعث حفظ طبیعی قند و همچنین الكترولیتهای از دست رفته می باشد. در واقع بهترین و مطمئن ترین نوشیدنی سرم قندی و نمكیO.R.S می باشد. قهوه قهوه پیش از شروع مسابقات بعنوان اینكه سرحال نگه می دارد مصرف می شود. قهوه برای بعضی از ورزشكاران مفید و كارایی آنها را آسانتر می كند و برای عده ای از ورزشكاران محرك شدید و باعث حالت عصبی می گردد و تكرر ادرار نیز آنها را آزار می دهد. اگرچه منابع تحقیقی در دسترس بیان می كند كه احتمالا كافئین سبب افزایش استقامت در تمرینات می شود ولی تحقیقات اخیر این مطلب را مورد تردید قرار می دهد. اگر یك ورزشكار به خوبی تغذیه شود، استراحت كافی داشته باشد. قهوه تقریباً هیچ تأثیر مفیدی برای او ندارد. به هر حال هر كس عكس العمل مخصوصی در برابركافئین دارد. بعضی ها با یك یا دو فنجان قهوه بیدار می مانند. بعضی ها نیز قدرت لمس اشیاء را از دست می دهند. همچنین باید به ورزشكاران یادآوری شود كه كافئین موجب از دست دادن آب بدن می شود و نیز بعنوان یكی از داروهای محدود شده توسط كمیته المپیك محسوب می شود.

موضوع : مقالات ورزشی |

مصرف ویتامین C در كاهش كوفتگی عضلانی ورزشكاران موثر است. مصرف ویتامینC به عنوان یك آنتی اكسیدانت قوی ، می تواند آثار سمی مواد حاصل از پر اكسید شدن چربی غشای سلول ها را از بین برده ، از انتشار آن جلوگیری نماید و از تخریب بافت عضلانی در یك منطقه وسیع ممانعت به عمل آورد. به گزارش سرویس پژوهشی ایسنا، دكتر خسرو ابراهیم ، دانشیار دانشگاه گیلان و دكتر فرهاد رحمانی نیا ، استادیار دانشگاه گیلان در پژوهشی با" بررسی تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC بر میزان ادامه حركتی و قدرت برونگرای عضلات تا كننده آرنج پس از كوفتگی عضلانی تاخیری "، عنوان كرده اند: یكی از پیامدهای منفی ناشی از تمرین ، كوفتگی عضلانی تأخیری است كه با محدودیت حركتی، سفتی عضلانی، درد، ورم ، ضعف و كاهش قدرت عملكردی همراه است. دراین پژوهش آمده است: كوفتگی عضلانی تجربه ای ناخوشایند به ویژه برای افرادی است كه به تازگی به ورزش روی آورده اند ، به گونه ای كه ممكن است مانع از ادامه فعالیت جسمانی آنان گردد. از سوی دیگر در مورد ورزشكاران حرفه ای نیز باید بپذیریم كه پدیده كوفتگی عضلانی ، نه تنها مانع شركت آنان در از سوی دیگر در مورد ورزشكاران حرفه ای نیز باید بپذیریم كه پدیده كوفتگی عضلانی ، نه تنها مانع شركت آنان در برنامه های تمرینی می شود، بلكه به عنوان یك عامل بازدارنده در نمایش مهارت های ورزش محسوب می شود. براساس تحقیقات انجام شده مشخص گردیده كه در طول تمرین و در نتیجه افزایش مصرف اكسیژن میتوكندری و جریان انتقال الكترون ها، تولید رادیكال های اكسیژن افزایش می یابد كه موجب پراكسیدن شدن چربی درغشای سلول عضلات اسكلتی می شود ؛ این حالت تحت عنوان فشار اكسیداتیو نیز معرفی شده است كه با پراكسید كردن چربی، آثار مخربی بر ساخت بیولوژیكی عملكرد سلولی به جای می گذارد. از سوی دیگر شروع تخریب عضلانی، درد و سفتی متعاقب آن ، به دنبال تمرینات غیر متعارف ممكن است نتیجه اثر رادیكال های آزاد باشد. در واقع انقباضات برونگرا ، یك نوع تمرین غیرمتعارف عضلانی است كه به عضله آسیب می رساند. نتایج تحقیقات نشان داده است: بعضی از بافت ها در طول انقباض ممكن است به طور موقت دچار هیپوكسی شوند. در زمان استراحت با جریان مجدد خون به طور كامل ممكن است این بافت ها برای پراكسید شدن ، مستعد شوند. از سوی دیگر ویتامینC كه یكی از آنتی اكسیدانت های قوی است می تواند در دفع رادیكال های آزاد مؤثر باشد ، از آنجا كه این ویتامین محلول در آب است از طریق ادرار دفع می شود، در نتیجه ، مصرف بیش از حد آن اثرهای جانبی برای بدن در بر نخواهد داشت . از این رو برای بدن به عنوان یك آنتی اكسیدانت مهم و بسیار مطلوب به شمار می رود. در این پژوهش به منظور بررسی تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC بر میزان دامنه حركتی و قدرت برونگرای عضلات تاكننده آرنج پس از كوفتگی تأخیری ،تعداد 37 نفر به ترتیب با میانگین سن، وزن و قد 02/22 ، 25/85، 58/159 در چهار گروه مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس این مطالعه ، گروه اول با مصرف 100 میلی گرم ویتامین C، گروه دوم با مصرف 200 میلی گرم ویتامینC ، گروه سوم با مصرف دارونما و گروه چهارم به عنوان گروه كنترل ، شركت كردند كه مصرف ویتامینC گروه ها از یك ساعت قبل از انجام انقباضات برونگرا تا 48 ساعت پس از آن ، انجام شد و سپس به منظور ایجاد بر اساس این مطالعه ، گروه اول با مصرف 100 میلی گرم ویتامین C، گروه دوم با مصرف 200 میلی گرم ویتامینC ، گروه سوم با مصرف دارونما و گروه چهارم به عنوان گروه كنترل ، شركت كردند كه مصرف ویتامینC گروه ها از یك ساعت قبل از انجام انقباضات برونگرا تا 48 ساعت پس از آن ، انجام شد و سپس به منظور ایجاد كوفتگی از آزمودنی ها خواسته شد تا 70 انقباض برونگرا را با دست غیر برتر بر روی صندلی مخصوص انجام دهند. نتایج این بررسی نشان داد: در كلیه گروه ها ، كاهش دامنه حركتی آرنج مشاهده شد و بین تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC دارونما بر میزان كاهش دامنه حركتی آرنج كه در چهار نوبت ( قبل ، 1، 24 و 48 ساعت) پس از انقباض های برونگرا تفاوت معنی داری مشاهده نگردید. همچنین حداكثر قدرت برونگرا نیز در كلیه گروه ها در طول دوران كوفتگی كاهش نشان داد و نیز بین و تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC و دارونما بر میزان حداكثر قدرت برونگرای عضلات تاكننده آرنج در سه نوبت 1، 24 و 48 ساعت پس از انقباض برونگرا تفاوت معنی داری مشاهده نشد. محققان خاطر نشان كردند: مصرف روزانه ویتامینC به مقدار 100 و 200 میلی گرم در مدت یك ساعت قبل از انقباضات برونگرا تا 48 ساعت پس از آن، تأثیری بر كاهش كوفتگی عضلانی ندارد؛ لیكن با توجه به اینكه ویتامینC، آنتی اكسیدانت قوی با پتانسیل هیدروژن دهی 08/0+ ولت است ، كه می تواند تغییراتی در فعل و انفعالات آنتی اكسیدانت ها به وجود آورد. بنابراین ، آثار همچنین حداكثر قدرت برونگرا نیز در كلیه گروه ها در طول دوران كوفتگی كاهش نشان داد و نیز بین و تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC و دارونما بر میزان حداكثر قدرت برونگرای عضلات تاكننده آرنج در سه نوبت 1، 24 و 48 ساعت پس از انقباض برونگرا تفاوت معنی داری مشاهده نشد. محققان خاطر نشان كردند: مصرف روزانه ویتامینC به مقدار 100 و 200 میلی گرم در مدت یك ساعت قبل از انقباضات برونگرا تا 48 ساعت پس از آن، تأثیری بر كاهش كوفتگی عضلانی ندارد؛ لیكن با توجه به اینكه ویتامینC، آنتی اكسیدانت قوی با پتانسیل هیدروژن دهی 08/0+ ولت است ، كه می تواند تغییراتی در فعل و انفعالات آنتی اكسیدانت ها به وجود آورد. بنابراین ، آثار درمانی ویتامین درمقادیر مختلف بر روی فشارهای ناشی از تمرین ،باید از زوایای مختلف مورد بررسی قرار گیرد.

موضوع : مقالات ورزشی |

سوپر کراتین سوپر کراتین علاوه بر کراتین منو هیدرات حاوی ترکیبات زیر می باشد : 1.اسید آمینه – گلوتامین 2.الفا لیپوئیک اسید 3.لسید آمینه – متیونین 4.اسید آمینه – آرژنین ویژگی این محصول عبارتند از : افزایش توان و قدرت بدنی تقویت سیستم ایمنی بدن تاخیر در بروز خستگی بهبود خونرسانی به بافتها کمک به افزایش جذب کراتین در سلولهای عضلانی کراتین منو هیدرات پودر کراتین منوهیدرات یک کمل فوق العاده برای افزایش کارایی و توان بدنی هنگام انجام تمرینات سنگین ورزشی و نیز در دوره مسابقات می باشد. خواص اصلی کراتین عبارت است از : بازسازی و افزایش ذخایر انرژی در بدن بالا بردن تحمل و استقامت ورزشکاران افزایش حجم عضلات ورزشکاران قدرتی کراتین اتیل استر کراتین اتیل استر تنها فرم کراتین است که محلول در اب می باشد. ویژگیهای این محصول عبارنتد از : سهولت مصرف دوز مصرف کمتر ( 2 گرم به جای 5 گرم ) جذب سریعتر در عضلات نسبت به انواع دیگر کراتین آل – آرژنین افزایش کارایی ورزشکار بهبود عملکرد سیستم ایمنی بدن بهبود زخم ها و تسریع التیام بافتها بهبود عملکرد قلب و تنظیم فشار خون تحریک ترشح هورمون رشد

موضوع : مقالات ورزشی |

خیلی از افراد عادت دارند که ساعت 6 صبح از خواب بیدار شده و به انجام تمرینات خود بپردازند و عقیده دارند که این زمان بهترین زمان برای ورزش کردن آنهاست چون به آنها برای ادامه روز انرژی می دهد. اما خیلی های دیگر اصلاً فکرش را هم نمی کنندکه حتی یک روز قبل از ظهر تمریناتشان را انجام دهند و ترجیح می دهند که بعد از شام یک دوری بزنند و کمی پیاده روی کنند. اما آیا ساعت خاصی وجود دارد که تمرین کردن در آن ساعت بیشتر نتیجه دهد؟ واقعیت این است که هیچ سند و مدرکی وجود ندارد که ثابت کند ورزش کردن در يك ساعت خاص کالری بیشتری می سوزاند و فایده بیشتری دارد، اما ساعت تمرین کردن تاثیر بسیار زیادی بر احساس شما از تمرین دارد. مهمتر از همه اینکه، متخصصین می گویند، بهتر است یک ساعت خاص را برای تمرین کردن خود اتتخاب کرده و آن را ادامه دهید تا ورزش کردن برایتان به شکل عادت درآید. ساعت بدن ریتم شبانه روزی بدن شما تعیین می کند که چه نوع آدمی باشید، مثل خروس سحرخیز باشید یا مثل جغد شب ها بیدار بمانید و کار چندانی هم از دستتان برای تغییر آن برنمی آید.ریتم شبانه روزی با چرخش 24 ساعته زمین کنترل می شود. این ریتم ها بر عملکردهای بدن مثل فشارخون، دمای بدن، سطح هورمون ها، و ضربان قلب تاثیرگذار است که همه اینها برای آمادگی شما برای انجام تمرینات مهم هستند. استفاده از ساعت بدنتان برای تعیین ساعت تمرینات می تواند ایده خوبی باشد. اما مسائل دیگری مثل خانواده و برنامه های کاری هم هستند که در این زمینه نقش دارند. ورزش اول صبح تحقیقات نشان می دهد که برای ایجاد یک عادت ورزشی ثابت و پایدار، بهتر است افراد اول صبح ورزش کنند. دلیل آن این است که در این ساعت می توانند قبل از اینکه فشارهای زمانی و سایر برنامه ها در ورزش کردن آنها اختلال ایجاد کند، تمریناتشان را انجام می دهند. توصیه مهم برای ورزش در اول صبح این است که چون دمای بدن در این ساعت از روز پایین است، باید زمان بیشتری را به گرم کردن بدن اختصاص دهید. وقتی پای بی خوابی به میان می آید متاسفانه وقتی شب گذشته بیخوابی کشیده باشید، بیدار شدن از خواب در اول صبح کار چندان ساده ای نخواهد بود. داشتن عادات خوب و منظم برای خواب، به شما برای مقابله با بیخوابی کمک می کند. بدن باید برای خوابیدن آماده شود. ضربان قلب و دمای بدن باید به حالت استراحت درآیند. این مسئله کمک می کند تا بدن به خواب عادت کند. ورزش کردن یا غذا خوردن دیرهنگام میل بدن شما را به خواب کاهش میدهد. چون هر دو این اعمال باعث بالا بردن ضربان قلب و دمای بدن می شوند که برای خوابیدن به هیچ عنوان مناسب نیست. وقتی دیرتر بهتر است برای خیلی از افراد که عادت به زود بیدار شدن ندارند، ورزش کردن اول صبح چندان هم مناسب نیست. بهترین زمان برای ورزش کردن این افراد عصرها بعد از اتمام کار است. در این زمان کمتر مجبور می شوند با بدنشان بجنگند. برای خیلی از افراد هم ساعت ناهار بهترین زمان برای ورزش است، به ویژه اگر همکارانتان هم با شما همراهی کنند. اما توجه داشته باشید که تمریناتتان را قبل از غذا خوردن انجام دهید نه بعد از آن. ورزش کردن بلافاصله بعد از خوردن غذا صحیح نیست. چون خونی که باید به عضلات شما حین ورزش برسد، به دستگاه گوارش می رود. برای ورزش کردن باید حداقل 90 دقیقه بعد از خوردن غذای سنگین صبر کرد. بهترین ساعت ورزش را برای خودتان پیدا کنید لازم نیست حتماً تخصص چندانی درمورد ریتم شبانه روزی بدنتان داشته باشید تا بتوانید بهترین زمان را برای ورزش کردن خود انتخاب کنید. می توانید ساعات مختلف روز را امتحان کنید. چند هفته اول صبح ورزش کنید، بعد ظهر را امتحان کنید و بعد عصر را. ببینید که در کدامیک از این ساعات لذت بیشتری از ورزش می برید و کدام برایتان راحت تر است. نوع ورزش و کارهای روزانه تان را هم در نظر داشته باشید. ساعتی را انتخاب کنید که بتوانید آن را ادامه دهید تا ورزش کردن برایتان به شکل عادت درآید. خلق عادت ورزش کردن یک روز به یک جایی می رسید که ورزش روزانه برایتان مثل نفس کشیدن عادی میشود. در آن زمان است که نیاز به تغییر و تنوع پیدا می کنید. برای حفظ فعالیت فیزیکی، برخی از افراد هر از چند گاهی نوع تمرینات خود و ساعت انجام آن را تغییر می دهند. تغییر و تنوع باعث می شود لذت بیشتری از ورزش ببرید و علاقه و انگیزه بیشتری برای ادامه آن پیدا کنید. اما اگر هنوز به ورزش عادت نکرده اید و از آن غفلت میکنید، تنظیم یک ساعت خاص برای انجام تمرینات به شما کمک می کند که ورزش را نیز جزء عادات زندگی خود درآورید.

موضوع : مقالات ورزشی |

دوچرخه سواری یکی از بهترین ورزشهاست که متاسفانه این روزها در کشور ما کمتر مورد توجه قرار می گیرد. این ورزش به غیر از تاثیرات مستقیم برروی سلامتی انسان همچنین فواید زیست محیطی را همراه است که باعث سلامتی بیشتر جامعه طی دراز مدت می شود به نظر می رسد که دوچرخه - این وسیله نقلیه کلاسیک - در کشورهای پیشرفته و مدرن کاربرد بیشتری دارد تا در کشورهایی نه کاملا پیشرفته نظیر ایران. برای مثال در اکثر کشورهای اروپایی دوچرخه دارای ارزشی مثل یک ماشین سواری (و حتی بیشتر) است. در این کشورها برخی از دوچرخه ها (نسبت به مدل و کاراییشان) گاها" از خودروهای مدل بالا نیز گرانترند. این ارزش به دلیل قابلیتهایی نظیر حمل و نقل آسان، ورزش آسان و بی ضرر بودن برای محیط زیست است. دوچرخه سواری همیشه به عنوان ورزشی ساده برای تمام سنین پیشنهاد می شود. این ورزش می تواند هم سبک انجام شود و هم سنگین. برای انجام ورزش دوچرخه سواری لازم نیست که شخص مثلا" تمریناتی خاص را انجام دهد و یا موقعیت فیزیکی آن از شرایطی خاص برخوردار باشد. در این ورزش بیشتر عضلات پاها در حرکت خواهند بود. که این عمل باعث بالابردن استقامت بدن می شود. البته کمر و سیستم تنفسی انسان نیز تحت تاثیر قرار می گیرند. ● انواع دوچرخه تا به حال انواع مختلفی از دوچرخه ارایه شده است که البته دو نوع مهم آن، نوع کراس (Cross) و کوهستان (Mountain) هستند. نوع دیگری که طرفدار زیادی هم دارد نوع BMX است که البته این نوع معمولا برای تفریحات به اصطلاح Extreme (غیر عادی) - نظیر حرکات نمایشی استفاده می شود. به هر حال اگر شما این وسیله را برای ورزش روزانه و یا وسیله ای نقیله انتخاب می کنید، بهتر است نسبت به کارایی خود یکی از دو نوع کراس یا کوهستان را برگزینید. نوع کراس یا به قول خودمان کورسی، نوعی است که برای جاده و یا مسیرهای صاف استفاده می شود. کراس معمولا دارای چرخه های نازک و بدنه ای سبک است. استفاده از نوع کراس باعث می شود تا نیروی کمتری صرف حرکت گردد. از کراس معمولا برای شتاب بیشتر استفاده می شود. فرمان کراس که معمولا شکلی رو به پایین دارد در دو حالت قابل هدایت است. این قابلیت باعث می شود تا راننده در دوحالت - نسبت به شتاب لازمه - دوچرخه را براند. البته بعضی از مدلهای کراس دارای فرمانی صاف هستند. ● نوع کوهستان اما نوع دیگر یعنی کوهستان معمولا برای مسیرهای کوهستانی و پر فراز و نشیب استفاده می شود. این نوع دوچرخه معمولا دارای لاستیک هایی پهن و بدنه ای مستحکم است، که این موضوع به دلیل بالابردن استقامت در مسیرهای کوهستانی و غیر صاف می باشد. فرمان نوع کوهستان نیز معمولا صاف یا دارای شاخکهای رو به بالا (و یا پایین) است که این موضوع باعث کنترل دوچرخه در دوحالت عادی و استقامتی می شود. البته نوع دیگری از دوچرخه نیز وجود دارد که اصطلاحا" به آن نوع شهری گفته می شود. این نوع دوچرخه، تقریبا دارای خصوصیاتی بین کراس و کوهستان است. نوع شهری معمولا برای استفاده در شهر و جنگل کاربرد دارد. انتخاب نوع دوچرخه بستگی به کارایی و علاقه شما دارد. برای مثال اگر می خواهید برای مسابقات سرعتی دوچرخه سواری کنید، نوع کراس پیشنهاد می شود. یا اگر می خواهید استفاده روزمره از این نوع دوچرخه داشته باشید و مثلا سرکار رفته یا هر از گاهی به بیرون از شهر نیز بروید پیشنهاد ما دوچرخه نوع کوهستان یا شهری است . ● ایمنی توجه داشته باشید که یکی از مسایل مهم در این ورزش، ایمنی آن است. سعی کنید به هنگام دوچرخه سواری در هر حال از وسایل ایمنی آن مثل کلاه، زانو بند و آرنجبند استفاده کنید. اگر از زانو بند و آرنجبند به دلایلی نمی توانید استفاده کنید، حداقل خود را به کلاه ایمنی دوچرخه سواری مجهز کنید. البته در مسابقات و یا دوچرخه سواری در کوهستان استفاده از تمامی تجهیزات ایمنی لازم است. اگر در شهر دوچرخه سواری می کنید، سعی کنید که در مسیرهای مشخص شده برای دوچرخه برانید. اگر چه در کشور ما این مسیرها معمولا کم بوده و یا اصلا وجود ندارند. دوچرخه خود را هر از گاهی کنترل بدنه ای و یا به اصطلاح آچارکشی کنید. از لاستیکهای خود مطمین باشید و بادهای تیوپ را همیشه کنترل کنید. ● نوع کراس معمولا دوچرخه ها دارای جعبه ابزار و وسایل ابتدایی کمکهای اولیه هستند. اگر دوچرخه تان این وسایل را ندارد، سعی کنید این وسایل را در کیف یا کوله خود بهمراه داشته باشید . اگر در شب می رانید، شب نما ها یا چراغهای دوچرخه را جهت عملکرد درست بررسی کنید. همچنین از لباسهای روشن استفاده کنید.

موضوع : تاریخچه دوچرخه سواری |

از رایج ترین و محبوب ترین مسابقات دوچرخه سواری در جاده، مسابقات تور است که در چند مرحله انجام می شود. میانگین مسافت برای هر مرحله حدود ۱۵۵ کیلومتر است. دوچرخه در زبان انگلیسی، BICYCLE خوانده می شود. این واژه از دو بخش BI به معنی «دو» و CYCLE که برگرفته از لغت یونانی KYKLOS به معنی دایره تشکیل یافته است. ● انواع مسابقات دوچرخه سواری ▪ مسابقات استقامت یک مرحله ای این نوع مسابقه ها به مسافت ۱۸۰ کیلومتر تا ۲۵۰ کیلومتر در جاده انجام می شود که می تواند بصورت انفرادی یا تیمی باشد. معمولترین این مسابقات ۱۸۰ تا ۲۵۰ کیلومتر انفرادی، ۱۰۰ کیلومتر تایم تریل تیمی، ۱۸۰ کیلومتر تیمی، دور امتیازی و ۷۰ کیلومتر زنان می باشد. ▪ مسابقات چند مرحله ای جاده (تور) از رایج ترین و محبوب ترین مسابقات دوچرخه سواری در جاده، مسابقات تور است که در چند مرحله انجام می شود. میانگین مسافت برای هر مرحله حدود ۱۵۵ کیلومتر است. ▪ مسابقات دوچرخه سواری رشته های سرعت (مسابقات پیست) مسابقات پیست، رشته هایی از مسابقات دوچرخه سواری است که در استادیوم های مخصوص برگزار می شود. اندیشه ایجاد چنین استادیوم هایی، از آنجا بروز کرد که مردم از تماشای مسابقاتی که در جاده برگزار می شد و دوچرخه سواران به سرعت از مقابل آنها می گذشتند، احساس رضایت نمی کردند. آنها می خواستند این امکان را داشته باشند که در مکانی بنشینند و به تماشای رقابت های دوچرخه سواران بپردازند. استادیوم های مخصوص دوچرخه سواری را ولودروم (Veloderome) می گویند. پیست ولودروم،‌ سطحی است که نسبت به سطح افق ۳۳ مسابقات پیست، رشته هایی از مسابقات دوچرخه سواری است که در استادیوم های مخصوص برگزار می شود. اندیشه ایجاد چنین استادیوم هایی، از آنجا بروز کرد که مردم از تماشای مسابقاتی که در جاده برگزار می شد و دوچرخه سواران به سرعت از مقابل آنها می گذشتند، احساس رضایت نمی کردند. آنها می خواستند این امکان را داشته باشند که در مکانی بنشینند و به تماشای رقابت های دوچرخه سواران بپردازند. استادیوم های مخصوص دوچرخه سواری را ولودروم (Veloderome) می گویند. پیست ولودروم،‌ سطحی است که نسبت به سطح افق ۳۳ درجه شیب دارد. ولودروم دوچرخه سواری در ایران در مجموعه ورزشی آزادی قرار دارد که از بهترین های دنیاست. در پیست، این رشته از مسابقات اجرا می شود: - یک کیلومتر تایم تریل انفرادی که در آن، دوچرخه سوار در مسیر خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت رکاب می زند. - ۲۰۰ متر سرعت انفرادی. - یک کیلومتر سرعت انفرادی. - ۴ کیلومتر تعقیبی انفرادی. - دور امتیازی انفرادی. - ۲۰۰ متر سرعت بانوان. - ۴ کیلومتر تعقیبی تیمی. ● دوچرخه های مخصوص مسابقات دوچرخه مسابقاتی، با دوچرخه معمولی تفاوت دارد. وزن دوچرخه های مسابقاتی سبک تر و دسته (فرمان) آنها پائین تر از زین است. این نوع دوچرخه ها را که کورسی نامیده می شوند، مخصوصاً به این شکل خاص می سازند که دوچرخه سوار به حالت خمیده قرار گیرد و فشار هوای مقابل به حداقل برسد. طوقه و تایر دوچرخه های مسابقاتی هم باریک است تا کمترین اصطکاک را با جاده و پیست داشته باشد و سرعت بیشتری بگیرد. - دوچرخه استقامت اصولاً سنگین تر از دوچرخه مخصوص سرعت در پیست است. - دوچرخه های جاده معمولاً بین ۸ تا ۱۲ کیلوگرم وزن دارند. - دوچرخه های سرعت را از فیبرکربن می سازند و معمولاً بین ۳ تا ۶ کیلوگرم وزن دارند. - دوچرخه های مخصوص سایکلو کراس نسبت به بقیه دوچرخه ها کمی سنگین تر هستند. - دوچرخه های استایر که مخصوص پیست موتور هستند، وزنی بین ۷ تا ۵/۷ کیلوگرم دارند. - دوچرخه مسابقات کوهستان حدوداً ۱۰ تا ۱۲ کیلومتر وزن دارد. لازم به ذکر است طوقه های جدید دوچرخه ها به صورت دیسک بوده و دیگر پره ندارد و بصورت تارهایی بافته شده از فیبرکربن است. در سالهای اخیر، آن قسمت از طوقه ها که با لنت های ترمز در ارتباط است از سرامیک ساخته می شود و اکثراً حالت آیرودینامیکی دارد و فرمان دو چرخه هم به صورت شاخه گاوی ساخته می شود. ● وسایل دوچرخه سواران ▪ لباس دوچرخه سواران: لباس دوچرخه سواران شامل پیراهن و شورت مخصوص می باشد که از جنسی ساخته می شود که حالت آیرودینامیکی بهتری داشته و با کم کردن مقاومت هوا امکان افزایش عملکرد دوچرخه سوار را در سرعت های بالا تأمین نماید. ▪ دستکش: معمولاً زیر دستکش از جنس چرم و جیر بوده و روی آن به وسیله نخهای ابریشم بافته شده و بصورت توری می باشد. ▪ کفش: کفش دوچرخه سواران از جنس فایبرگلاس فشرده می باشد که دیگر احتیاجی به فنر نداشته و پلهای مخصوص آن مربوط به پنجه رکاب می شود. ▪ کلاه: دوچرخه سواران از دو نوع کلاه استفاده می کنند که یکی حالت آیرودینامیکی داشته و جنس آن از فایبرگلاس است و نوع دیگر از جنس چرم بوده که البته امروزه استفاده نمی شود.

موضوع : تاریخچه دوچرخه سواری |

مردم از زمان پیدایش دوچرخه به دوچرخه سواری خارج از جاده می پرداخته اند ولی با ورود لاستیک های پهن با عرض 2.125 اینچ که به تایر های بالونی معروف بودند افکار مردم در مورد دوچرخه سواری خارج از جاده به تحرک در امد . در بررسی تاریخ دوچرخه سواری کوهستان می بینیم که مردم از سال های خیلی دور به دوچرخه سواری خارج از جاده می پرداخته اند.از زمانی که تایر های بالونی در آمریکا عرضه شدند در اوایل دهه 1930 افرادی بودند که با این تایر های پهن دوچرخه سواری خارج از جاده می کرده اند . ولی آن گروه ها و افراد می آمدند و می رفتند آنها حتی با صنایع دوچرخه سازی در ارتباط نبودند یا در شرایت زمانی و مکانی نبودند که حتی اندکی امید ان برود که بقیه را تشویق به این طرز استفاده از دوچرخه کنند و آن گروه ها منزوی باقی می ماندند. این مسئله تا دهه 1970 به طول انجامید زمانی که در منطقه Marin در California آمریکا گروهی از دوچرخه سواران این سرسختی را داشتند که سرگرمیشان را چنان توسعه دهند تا به محبوبیِِّت جهانی برسد. دوچرخه های معمول آن زمان دوچرخه های کورسی بودند. منطقه ساحلی San Fancisco که شامل Marin هم می شد محل مناسبی برای ترقی دوچرخه سواری کورسی بود. با وجود دوچرخه سواران متعدد در منطقه Marin پتانسیل بالایی برای تبادل افکار میان دوچرخه سواران وجود داشت و امکان تفحس و تحقیق روی افکار جدید بود برخی از کورسی سواران دوچرخه سواری خارج از جاده را به حالت Cyclo Crossکه نوعی دوچرخه سواری خارج از جاده با استفاده از دوچرخه های کورسی با لاستیک های نازک ولی عاج دار بودتوسعه دادند. آنها در یکی از کوه های محلی به نام Tamal Paiseتمرین می کردند این کوه برای چندین دهه پذیرای گروههای منزوی دوچرخه سوار کوهستان بوده که از تایر های بالونی استفاده می کردند. یکی از این گروه ها که در Lark Spoor بودند Canion Gang نام داشتند به معنی دار و دسته دره . -John York Tom Slifka—Robert ‘Kim Croft به همراه رفقایشان حتی مسابقات فی البداهه ای را هم در کوه Tamal Paise برگزار می کردند در سال 1971 فعالیت های آنها توجه بعضی از دوچرخه سواران محلی را جلب کرد. در سال 1974 چند نفر از کورسی سواران گروه Vello Club Tamal Paiseبا دوچرخه های قدیمی متعلق به سال های 1930 و 1940 که تک دنده بودند و تایر های پهن داشتند در تور ها و گردهمایی هایشان حاضر می شدند. هر کدام از آنها به نوعی خاص دوچرخه های پهن تایر خود را سر هم کرده بودند ولی همه آنها از گروه Canion الهام گرفته بودند . آنها متوجه شدند که این دوچرخه های قدیمی و پهن تایر وسایل مناسبی برای کاوش در جاده های خاکی کوه Tamal Paise و مناطق اطراف هستند. یکی از افراد گروه به نام Mark در این نوع فعالیت ها تجربه و اعتبار زیادی داشت او در Lark Spoor بزرگ شده بود و در فعالیت های گروه Canion حضور داشت . ورود او به کورسی سواری و الحاق اش به گروه Vello Club Tamal Paise تاثیر بسزایی در جنون دوچرخه سواری کوهستان این گروه داشت . یکی از مشخصه های مهم این دوچرخه ها قابلیت آنها برای دان هیل بود . در حالی که کورسی سواری نیروی ماهیچه ای آنها را تقویت می کرد دوچرخه های کوهستان فرصتی فراهم می کردند تا مهارت هایشان را به نمایش بگذارند . دوچرخه سواری دان هیل آزمایشی برای مهارت بود. وقتی آنها روی دان هیل متمرکز شدند روی دوچرخه هایشان چند دنده نصب کردند تا هم دوچرخه های کوهستانشان در حالت اولیه باقی بماند و هم علاقه فنی شان به دوچرخه کورسی حفظ شود. کل فعالیت های دوچرخه سواری کوهستان آنها در مقابل تمرینات 600 کیلو متری هفتگی شان یک سرگرمی محصوب می شد.ولی آنها این سرگرمی را با شور و شوق تمام انجام می دادند. اکثر آنها همه جاده های محلی را مثل کف دستشان می شناختند و برایشان تکراری بود پس دوچرخه سواری کوهستان ماجراهای جدیدی را عرضه می کرد. آنها هنگام دوچرخه سواری کوهستان شورتها و کفش های دوچرخه سواریشان را کنار می گذاشتند وبه جای آن از شلوار های لی و کفش های ورزشی استفاده می کردند و از تنه هایSchwinn مدل Vien Axelsior استفاده می کردند . این دوچرخه ها ویژگی های خوبی برای دان هیل داشتند و از قابل اعتماد ترین تنه ها بودند. ولی تا سال 1976خیلی از افراد هنوز با دوچرخه های تک دنده کوهستان سواری می کردند. مسیری که افراد در آن تمرین می کردند در دره Mill در کوهپایه های کوه Tamal Paise از ارتفاع 800 متری شروع می شد.در ابتدا مسیر مستقیم و آسفالت بود و به آرامی ارتفاع می گرفت . آنها هر روز مسیر بیشتری را نسبت به روزهای قبل می پیمودند تا زمانی که یک روزه تا بالای کوه را بدور از هر اتومبیلی می پیمودند به هر حال آنها کورسی سواران رده بالایی بودند و این مسیر ها برایشان تمرینات قدرتی محصوب می شد ولی استفاده از طبق 52 دندانه در کوهستان سواری نیز منسوخ شد . محدودیت های استفاده از دوچرخه های تک دنده و ارتفاع کوهستان دوچرخه سواران Marin را وادار کرد به دنبال چیز بهتری بگردند و آن چیز بهتر در اول دسامبر 1974 ظاهر شد. مسابقات Cyclo Crossآزاد ساحل غربی سه دوچرخه سوار از 100 کیلومتری جنوب آنجا با دوچرخه هایی که مجهر به دسته دنده های شصتی و ترمز های کاسه ای موتور سیکلت بودند در مسابقات حضور داشتند.در میان اهالی Marin که شاهد این دوچرخه های جدید بودند Garry Fisher-Charley Keley و Oaise Breezer حضور داشتند .برای کلی و Breezer بدون شک اولین باری بود که دوچرخه های کوهستان شانجمان دار می دیدند. راس ماهون اولین کسی بود که در سال 1974 دسته دنده شصتی و شانجمان را روی دوچرخه های کوهستان نصب کرد. او از اعضائ گروه کاپرتینو بود این گروه هرگز بیش از ده عضو نداشت و پس از مسابقه سال 1974 به سرعت محو شد ولی قبل از آن افکارشان به گوش دوچرخه سواران Marin هم رسید. تا آن زمان دوچرخه های پهن تایر قدیمی از دوچرخه های کوهستان متمایز بودند و با عناوینی مثل از زنگ زده ها –بمب افکن ها-ضربتی ها که ناشی از ظاهر مندرس آنها بود چود اکثر آنها سالها در اوراق فروشی ها کار می کردند و عمدتا قطعات دوچرخه هایشان را هم از میان اوراق پیدا می کردند. گروهی هم بودند به نام نسیم که جنبشبی را در میان دوچرخه سواران Marin به حرکت در آوردند .کورسی سواران حرفه ای ای که نیم نگاهی هم به هم قطاران کوهستان سوار خود داشتند سخت تحت تاثیر گروه نسیم قرار گرفتند . این گروه یک نمونه کامل و دیدنی از یک دوچرخه 18 دنده با تایر های پهن داشتند و در این جا دیگر نمی شد از واژه زنگ زده در مورد آن صحبت کرد .خیلی از نوآوری ها از همین جا اغاز شد . در اواخر دهه 1970 جنبش دوچرخه سواران کوهستان Marin به جمعیت مطلوبی رسید و خبر آنها در آمریکا و دیگر نقاط جهان به سرعت پخش شد. اولین مقاله رسمی در مورد آنها در بهار 1978 در فصل نامه Co Evolotion و بعد هم مقالات متعدد دیگری در نشرییات منتشر شد دوچرخه کوهستان به نقطه حساسی رسیده بود دو چرخه کوهستان به بعضی افراد تصور سفر به مناطق کاملا بکر به دور از هر اتو مبیلی را می داد برای برخی دوچرخه سواران مستعد دیگر حالت ایستاده نشستن روی زین و زین راحت فاکتور هایی را معرفی می کرد که تا آن زمان در دوچرخه ها وجود نداشت و بی شک این ندا که من قبلا کوهستان سواری کرده ام در میان بسیاری از افراد در سراسر آمریکا شنیده می شد و با وجود این که فعالیت های قدیمی آنها با دوچرخه های پهن تایر به انزوا کشیده شده بود خبر دوچرخه های کوهستان علایق آنها را دوباره به جوش و خروش آورد. افراد غیر دوچرخه سوار دوچرخه های کوهستان رفقای خود را قرض می گرفتند و در باز گشت با لب خندی بر لب می گفتند این دوچرخه تا حالا کجا بوده. دوچرخه های کوهستان طبیعت محبوبی داشتند حالت ایستاده ی نشستن روی آنها که با استفاده از فرمان های قوس دار به وجود آمده بود زین فنر دار و البته سواری نرم روی تایر های پهن دوچرخه سوار را در وضعیت راحتی قرار می داد. دوچرخه های کوهستان با تایر های پهنشان پتانسیل برجسته ای برای تبدیل شدن به یک وسیله نقلیه را داشتند. هنگامی که مجلات خبر دوچرخه سواران کوهستان Marin را پخش کردند فروشگاههای محلی دوچرخه شروع به درخواست دوچرخه های کوهستان و قطعات آنها کردند. در سال 1978 برادران Koski که یک فروشگاه دوچرخه را در Mill Valey اداره می کردند شروع به ساخت یک تنه دو چرخه کوهستان با الحام از تنه Schwinn مدل وارسیتی کردند . آن تنه ها مهندسی جالبی نداشتند ولی قیمت آنها با توجه به جوشکاری دستی خیلی مناسب بود و صدهها نمونه از آنها فروخته شد. در سال 1977 یکی از مجلات خبر برگزاری تور دوچرخه سواری کوهستان را در Colorado نوشت و در پی آن سال آینده برخی از اعضائ گروه Marin برای اطلاع از جزئیات آن به Colorado رفتند ولی برگزار کنندگان آن طور برای برگزاری آن در سال دوم برنامه ای نداشتند ولی بعد از ملاقات با گروه Marin مشتاق برگزاری آن شدند و به اتفاق هم یک طور دو روزه را بر پا کردند و از آن پس این طور با نام Pearl Pass هر سال برگزار شد و کمک مهمی برای جنبش کوهستان سواران بود. در سال 1979 Tom Ritcheyکه کورسی سوار و تنه ساز بسیار موفقی بود در ساخت تنه ی یکی از دوچرخه هایش از دوچرخه های کوهستان الهام گرفت. Tom Ritchey کار تنه سازی اش را از سن 15 سالگی آغاز کرده بود وقتی برای اولین بار نمونه دوچرخه کوهستان را دید در حال طراحی تنه ای مقاوم بود که بتوان تایر های 1.5 اینچی را روی آن نصب کرد ولی با دیدن آن دوچرخه کارش راحت شد.در سال 1975 Garry Fisher یک Schwinn پنج دنده را سر هم کرد و راحتی آن در سر بالایی ها بقیه را متقاعد کرد که استفاده از چند دنده راه پیشرفت در دوچرخه سواری کوهستان است. به تدریج او طبق سه دنده را جایگزین طبق تک دنده بزرگ کرد و طبق عوض کن را هم به آن افزود همچنین برای بهتر شدن قدرت ترمز ها از ترمز های کاسه ای استفاده کرد تمام این مشخصات به قدرت و تنومندی دوچرخه افزود .این دوچرخه بدون گلگیر-ترک بند-جک و سبد 19.5 کیلو گرم وزن داشت و در سالهای بعد وقتی دوچرخه سواران قطعات بهتری را از دوچرخه های کورسی روی دوچرخه های کوهستان نصب کردند باز هم وزن دوچرخه های شان کمتر شد. Garry Fisher و دوستانش تعداد زیادی از این دوچرخه ها را برای دوستان و آشنایان خود ساختند. حس رقابت میان دوچرخه سواران Marin برانگیخته شده بود و طبیعی بود که مسابقاتی برای مشخص شدن بررترین کوهستان سواران برگزار شود.اولین مسابقه زمان گیری شده در 21 دسامربر سال 1976 در جبهه شرقی کوه Pine که در شمال Marin بود برگزار شد .مسیر سرا شیبی و پچ های مسابقه که 3400 متر طول داشت گریس ترمز های قدیمی را دود می کرد و چون شرکت کنندگان باید بعد از مسابقه گریس ترمز هایشان را تعویض می کردند این مسابقات Repack لقب گرفتند به معنای تعویض .در مسابقات Repack شرکت کنندگان با فاصله زمانی 2 دقیقه از هم وارد مسیر می شدند و زمان گیری هم توسط کرنومتر های نیروی دریایی انجام می شد. در کل 24 مسابقه از سری مسابقات Repack که از سال 1976 تا 1984 انجام شد Garry Fisher با زمان 2 دقیقه و 22 ثانیه رکورد دار بود. این سری مسابقات تاثیر بسزایی در تسریع توسعه دوچرخه سواری کوهستان داشته است .تا سال 1977 خیلی از کوهستان سواران Marin بهترین قطعات دوچرخه های کورسی را از اقصی نقاط جهان جمع آوری می کردند حتی چند قطعه موتور سیکلت نیز بکار رفت اما تمام این قطعات روی تنه های قدیمی Schwinn سوار می شدند که قدرت زیادشان فقط بخاطر جرم زیادشان بود .این تنه ها از ورق های کلفت استیل ساخته می شدند و اکثرا برای ساخت تنه خم می شدند این مسئله باعث می شد وزن تنه های خالی به 5 کیلو برسد .این تنه ها برای استفاده نوجوانان ساخته شده بودندن و استفاده در کوه های Tamal Paise و مسابقات Repack توسط ورزشکاران بزرگسال و خرفت چیزی نبود که سازندگانش در نظر داشتند .این تنه ها پشت سر هم می شکستند و زمان آن بود تا تنه های کاملا جدیدی ساخته شود کوهستان سواران حرفه ای بیشتر نیاز به تنه های جدید داشنتد Carley با وزنی بیش از 86 کیلو تنه های زیادی شکانده بود او از Breezer درخواست کرد تا یک تنه کوهستان برایش بسازد ولی چون Breezer سرش با تنه های کورسی شلوغ بود پیشنهاد او را رد کرد . Charley به سراغ یکی از تنه سازان به نام Michel رفت و درخواستش مورد قبول او قرار گرفت .در حالی که این تنه اولین تنه دوچرخه کوهستان از جنس کرومولی بود ولی Charley بعد از دو هفته دو باره لوازمش را روی تنه قدیمیش ریخت چون این تنه جدید قابلیت مانور خوبی نداشت .بعد ها در سال 1977 Charley دوباه به Breezer درخواست ساخت تنه داد و این بار در خواستش مورد موافقت قرار گرفت. Breezer 10 تنه را با استفاده از لوله های کرومولی که در ساخت خرپا های(سیستم استاتیکی برای کنترل نیرو های استاتتیکی مثل سیستم ساخت دکل های فشار قوی برق) بدنه هوا پیما استفاده می شد ساخت و اندازه های مهندسی آنها را هم از Schwinn های قدیمی اقتباس کرد. اولین نمونه آنها در اکتبر سال 1977 تکمیل شد و خود Breezer در مسابقات Repack با آن به مقام قهرمانی رسید نه دوچرخه دیگر را هم تا ژوئن 1978 ساخته شدند.این دوچرخه ها با اسم Breezerهر کدام به همراه یک تلنبه - قمقمه – تیوپ زاپاس و جعبه آچار مخصوص به قیمت 750 دلار فروخته شدند مشخصه دوچرخه های Breezer اکسل عقبشان (مثلث پشتی تنه ) بود که لوله های بالایش تا وسط لوله بالایی مثلث جلو آمده بود این مسئله استحکام افقی تنه های بلند را هم افضایش می داد .نه عدد از آنها آب کاری نیکل هم شده بودند. اکثر خریداران دوچرخه های بریزر قامت بلندی داشتند و تنه های اولین نمونه ها تماما در سایز 22 اینچ ساخته شده بود و لوله پیشانی آنها هم 5.25 اینچ طول داشت تا در صورت شکستن دوشاخ بتوان دوشاخ Schwinn را روی آن نصب کرد . پیشانی بلند باعث می شد لوله های بالایی مثلث جلو شیب منفی داشته باشد (در اصطلاح تنه شیب منفی داشت در آن سال Tom Ritcheyدر فکر ساخت تنه ای مقاوم تر بود که قبل از شروع کارش Garry Fisher به او در خواست ساخت چنین تنه ای را داد Ritchey سه نمونه تنه ساخت یکی برای خودش یکی برای Garry Fisher و یکی هم برای فروش.قبل از شروع کار Breezer نقشه های مهندسی تنه اش را بنا به در خواست Ritchey برایش فرستاد که در آنها پیشنهاداتی هم برای تصحیح تنه Breezer گنجانده شده بود مثل استفاده نکردن از سیستم مخصوص اکسل عقب (که قبلا به آن اشاره شد) – استفاده از لوله هایی با قطر بیشتر برای لوله پایینی مثلث جلو و لوله های پایینی اکسل عقب. این تصحیحات وزن تنه را نیم کیلو کم می کرد و ده نقطه جوش هم کمتر داشت در حالی که از استحکام تنه کاسته نشده بود.

موضوع : تاریخچه دوچرخه سواری |

تغذیه در ورزش دوچرخه سواری احتمالاً در بین تمام ورزش ها، این ورزش انواع متنوع تری دارد. در حقیقت، اگرچه دوچرخه سواری روی پیست یا در جاده مشابه هم هستند، اما وقتی که مسابقه ای به صورت شهر به شهر، یک مسابقه ی شش روزه، یک مسابقه ادامه دار، یک مسابقه ی آمریکایی یا مسابقه ی سرعت انجام می شود، در آن صورت هیچ شباهتی با هم ندارند. الف) مسابقه در جاده: این مسابقه فقط در مدت یک روز( شهر به شهر یا قهرمانی) انجام می شود. بهتر است شب قبل از مسابقه همان رژیم غذایی دوران تمرینات مصرف شود. - مسابقه بعد از ظهر : توصیه می شود صبحانه ی معمولی خورده شود. سپس تا سه ساعت قبل از شروع مسابقه، رژیم غذایی قبل از مسابقه استفاده شود. در مدت سه ساعت قبل از شروع مسابقه، غذایی حاوی مقدار کمی کربوهیدرات مصرف کنید، در حین ورزش انرژی بیشتری خواهید داشت.(طی روزهای آینده رژیم غذایی دوران تمرینات و رژیم غذایی قبل از مسابقه را برای شما در قسمت تازه های سایت ارائه خواهم کرد. منتظر باشید) معمولاً مسابقه در جاده بیش از 100 تا 120 کیلومتر نیست( منظور مسافتی است که بیش از سه ساعت طول نمی کشد). گر چه در طول این مدت مصرف انرژی عضلانی زیاد است، اما طبق برآورد به عمل آمده، رژیم غذایی قبل از مسابقه و رژیم غذایی انتظار، کاملاً برای تأمین نیاز این مدت و جلوگیری از کاهش شدید قند خون که حس گرسنگی و خستگی ایجاد می کند، مناسب است. با وجود این توصیه می شود، فرد دوچرخه سوار مقداری میوه خشک و چندین حبه قند که بتوان بلعید( جویده نشود چون باعث تحریک حسن تشنگی می شود) و یک قمقمه چای و آب میوه خالص که با نسبت مساوی مخلوط شده و با 30 گرم دکستروز یا گلوکز شیرین شده، همراه داشته باشد. - وقتی مسابقه بین دو شهر انجام می شود یا مسابقه صبح شروع شده و پیش بینی می شود بعد از ظهر ( یا قبل از ظهر) به اتمام برسد، در مورد افراد غیر حرفه ای توصیه می شود: دو ساعت و نیم یا سه ساعت قبل از شروع مسابقه، صبحانه ی معمولی خورده شود. یک ساعت قبل از شروع مسابقه : یک چهارم لیتر آب میوه ی شیرین نوشیده شود و یک تکه گوشت خورده شود. در کوله پشتی خود، دو تکه گوشت بگذارید و یک تکه را پس از طی کردن نصف مسیر و دیگری را یک ساعت و نیم قبل از رسیدن به مقصد بخورید. 30 تا 40 گرم پنیر، 50 گرم کشمش، برگه ی زرد آلو، آلو خشک و چند عدد بیسکویت خشک به اضافه ی دو قمقمه( با ظرفیت 500 سی سی) که حاوی مایعات زیر است، همراه داشته باشید : قمقمه اول: حاوی مخلوط مساوی چای و آب میوه شیرین شده با 30 گرم گلوکز یا دکستروز یا 40 گرم عسل به اضافه ی یک گرم نمک طعام باشد. قمقمه دوم: حاوی فرنی برنج مایع ( یا یک سوپ تهیه شده با آرد غلات دارای مالت با شیر) که به آن 5/0 گرم فسفات تری کلسیک و 5/0 گرم گلوکونات پتاسیم اضافه شده باشد. نوشابه ها نه تنها تامین کننده انرژی هستند، بلکه برای از بین بردن فرسودگی و سموم متابولیکی که باعث خستگی می شود نیز مفید هستند. بنابراین دوچرخه سوار باید انواع نوشابه ها را در دسترس داشته باشد تا مطابق ذائقه خود از آنها استفاده کند. تصور می شود یک چنین رژیم غذایی برای کار عضلانی زیاد( برای رکاب زدن) کافی باشد. مصرف این مواد غذایی مطلوب است، چون دارای هضم آسانی هستند. از نظر تغذیه ای کامل است و دارای تمام مواد مغذی موردنیاز از نظر کیفی می باشد. این غذا کاملاً متعادل است و نیازی به دریافت مکمل ویتامین ها ندارد. همچنین دارای مقادیر کافی آب، ترکیبات قلیایی، پتاسیم و نمک برای از بین بردن عدم تعادل اسید و باز است که موجب ایجاد ترکیبات متابولیکی می شود که منجر به خستگی می گردد. هر دوچرخه سوار، رژیم غذایی خود را مطابق ذائقه خود تنظیم می کند و ما نمی توانیم یک رژیم غذایی مطلوب برای هر دوچرخه سوار ارائه کنیم. اما تجارب به کرات نشان داده است که محتویات کوله پشتی دوچرخه سواران در جاده، به ندرت برای کار عضلانی که انجام می دهند، مناسب است. ب) مسابقه مرحله به مرحله : در اینجا مسئله کمی متفاوت است. در حقیقت در دو وضعیت قبلی( مسیر طولانی یا شهر به شهر) ورزشکار می تواند خطر نسبی تجمع مواد سمی که منجر به ایجاد خستگی می شود یا یک رژیم غذایی نامناسب را بپذیرد، در اینجا مسئله کمی متفاوت است. در حقیقت در دو وضعیت قبلی( مسیر طولانی یا شهر به شهر) ورزشکار می تواند خطر نسبی تجمع مواد سمی که منجر به ایجاد خستگی می شود یا یک رژیم غذایی نامناسب را بپذیرد، چون شب یا فردای مسابقه می تواند با استفاده از یک رژیم غذایی مناسب و استراحت آنها را از بین ببرد. اما در یک مسابقه ادامه دار که چند روز طول می کشد، شام هر شب باید ذخایر از دست رفته بدن را ترمیم کند و همزمان ترکیبات متابولیکی سمی را نیزدفع کند و موجب ترمیم ضایعات بدن شود. ج) حالت اختصاصی " شش روزه ": خصوصیت این نوع مسابقه این است که مصرف عضلانی در مدت شش روز و شش شب زیاد می باشد. گذشته از آن امکان خواب کم بوده و مسابقه در پیست سرپوشیده انجام می شود که اکسیژن آن کم و اشباع از موادآلوده و دود سیگار است. چون این تیم ها معمولاً در زمستان در سراسر اروپا دارای مسابقه شش روزه هستند و همیشه همان افراد در تمام مسابقات شرکت می کنند، دچار مشکلات زیادی می شوند. باید متذکر شویم که در چنین شرایطی باید اصول سم زدایی از بدن، ترمیم ضایعات و بازسازی ذخائر بدن با دقت زیاد انجام شود. تامین ذخایر مصرف شده نسبتاً آسان است، چون انجام این مسابقه به روش آمریکایی ها به هر تیم این امکان را می دهد که چهار بار غذا بخورند: - صبحانه: غلات با شیر، نان برشته یا کلوچه، عسل و مربا. - ناهار: سوپ سبزی، ماهی، ماکارونی با کره یا برنج، سالاد با روغن پنیر، کمپوت و میوه تازه، 3 عدد کلوچه یا نان. - شام: سوپ سبزی ،استیک کباب شده، سبزی های سبز پخته به روش انگلیسی ها، پنیر، کمپوت و میوه های تازه، 3 عدد کلوچه یا نان. - غذای قبل از خواب: سوپ سبزی، مرغ، سیب زمینی آب پز یا پوره سیب زمینی با شیر بدون چربی، کمپوت و میوه های تازه. مسلماً در صورتیکه دوچرخه سوار بین وعده های غذایی گرسنه باشد، می تواند موادغذایی غنی از کربوهیدرات بخورد. حتی توصیه می شود اغلب آب نبات عسلی بمکد، چون تا حدودی موجب جلوگیری از التهاب حلق در هوای آلوده و تحریک کننده سالن( بدون آنکه زیان آن نیاز به درمان پزشکی داشته باشد) می شود. ملاحظه می شود که نوشیدن نوشابه به هنگام خوردن غذا توصیه نشده است. در حقیقت سفارش شده مایعات در فاصله ی بین غذاها نوشیده شوند، زیرا نه تنها نوشابه ها تامین کننده انرژی هستند، بلکه برای از بین بردن فرسودگی و سموم متابولیکی که باعث خستگی می شود نیز مفید هستند. بنابراین دوچرخه سوار باید انواع نوشابه ها را در دسترس داشته باشد تا مطابق ذائقه خود از آنها استفاده کند. در هر حال این نوشابه ها باید دارای نمک طعام و گلوکونات پتاسیم، فسفات تری کلسیک و کربوهیدرات ها باشد. توصیه ها دراین نوع دوچرخه سواری: - ساعت 6 صبح، یک آب میوه تازه با عسل مصرف شود. - بین صبحانه و نهار: یک قمقمه شیر بدون چربی با 25/0 گرم گلوکونات پتاسیم نوشیده شود. - بین نهار و شام : یک قمقمه چای یا قهوه شیرین شده نوشیده شود. - بین شام و غذای قبل از خواب: یک کاسه سوپ سبزی با نمک و فسفات میل شود. - بعد از غذای قبل از خواب: شربت کمپوت و آب میوه تازه نوشیده شود. توشه ای را که دوچرخه سوار همراه دارد، نباید یکدفعه و زود مصرف نماید، زیرا در چنین شرایطی ممکن است ابتدا چند دقیقه ای از بقیه جلو بیفتد، اما وقتی که مواد غذایی و آشامیدنی او به اتمام رسید، خطر خستگی زودرس و باخت مسابقه وجود دارد. د) دوچرخه سواری در پیست: دوچرخه سوار باید غذا و نوشابه برای " نیمه وقت" مسابقه پیش بینی نماید، تا آب از دست داده را جبران نموده و مانع از آن شود که ذخایر انرژی بدنش به سرعت تحلیل رود. آخرین نکته را که درباره تغذیه دوچرخه سواران باید گفت این است کهصرف نظر از اینکه نوع مسابقه چه باشد، لازم است در مدتی که مسابقه ادامه دارد خیلی زود غذا خورده شود. مطلوب است که دوچرخه سوار هر نیم ساعت، چند جرعه از مایعات هر یک از قمقمه های خود را بنوشد تا قند خون او ثابت باقی بماند. یادآوری می شود، توشه ای را که دوچرخه سوار همراه دارد، نباید یکدفعه و زود مصرف نماید، زیرا در چنین شرایطی ممکن است ابتدا چند دقیقه ای از بقیه جلو بیفتد، اما وقتی که مواد غذایی و آشامیدنی او به اتمام رسید، خطر خستگی زودرس و باخت مسابقه وجود دارد.

موضوع : مقالات ورزشی |

اصول تغذیه در دوچرخه سواری حرکت نیاز به سوخت دارد. برای تحرک شدیدی مثل دوچرخه سواری بهترین سوخت، کربوهیدرات ها هستند، البته سرعت سوخت و ساز آنها به سرعت مواد غذایی دیگر نیست. تعیین سرعت سوخت و ساز مواد غذایی قنددار (ساده یا مرکب) با شاخص گلوگز سنجیده می شود، یعنی گلوگز به عنوان ماده ی مرجع با شاخص 100 انتخاب شده است. این ماده وقتی خورده می شود، پس از 20 دقیقه انرژی خود را آزاد می کند و وارد چرخه سوخت و ساز می شود، در حالی که مواد غذایی با شاخص کمتر از 35، انرژی ذخیره ای را برای بدن فراهم می کند. ذخیره انرژی در بدن به صورت گلیکوژن، چربی و در نهایت پروتئین است. در فعالیت های بدنی ابتدا گلیکوژن ذخیره شده در کبد و عضلات مصرف می شود که در ورزشی مثل دوچرخه سواری برای مدت دو ساعت ابتدایی دوام خواهد آورد و از آن به بعد، انرژی باید از طریق خوراکی تامین شود، یعنی اگر بیش از یک ساعت دوچرخه سواری می کنید، لازم است برای تأمین انرژی ساعت های بعدی تان، به ازای هر کیلوگرم وزن بدنتان، دو گرم کربوهیدرات با شاخص پایین مصرف کنید. اگر نزدیک به زمان تمرین غذا می خورید، این مقدار را نصف کنید تا قند خونتان در حین فعالیت متعادل باقی بماند، اما اگر فرصت زیادی تا شروع تمرینتان دارید، از مصرف غذاهای حاوی گلوکز و قندهای با شاخص بالا پرهیز کنید، زیرا باعث بروز واکنش انسولین شده و ذخایر قابل دسترس بدنتان را تحلیل می برند، بنابراین در همان اوایل رکاب زدن دچار تخلیه انرژی خواهید شد. در مقابل، مصرف مواد غذایی با شاخص قندی بالا در حین دوچرخه سواری، باعث تامین انرژی تان خواهد شد. در اینجا شاخص قندی بعضی مواد غذایی را ذکر می کنیم : گلوکز 100، عسل 73، شکر 65، برنج پخته شده 90، نان شیرینی 72، کشمش 64، موز 53، سیب زمینی پخته شده 85، ماکارونی 41، سیب 36، عدس 29 و بادام زمینی 15. یک دوچرخه سوار چه طور غذا بخورد؟ ابتدا، شما احتیاج به ذخیره گلیکوژنی کافی دارید که در کبد و عضلات انباشته شده و انرژی لازم برای دو ساعت اول دوچرخه سواری سریع را تامین می کند، ولی برای تامین انرژی در ساعت های بعدی رکاب زدنتان لازم است حداقل 250 کالری در هر یک ساعت مصرف کنید که بهتر است آن را دو قسمت کرده و میل کنید تا جایگزین انرژی در حال مصرف شما باشد. اگر قصد دوچرخه سواری برای ساعت های متمادی را دارید، غذا خوردن به طور متناوب بسیار اهمیت دارد؛ مثلاً بر اساس ساعت تنظیم کنید تا برای پیشگیری از تغییرات ناگهانی در میزان قند خون، آمادگی داشته باشید. توصیه می شود به صورت پی در پی، غذایی سبک و کم حجم بخورید. بر اساس نظریات جدید، بهترین روش تغذیه برای دوچرخه سواران شامل 40 درصد کربوهیدرات، 30 در صد پروتئین و 30 درصد چربی است. اما یادتان باشد مصرف چربی ها و پروتئین ها برای روز ورزش مناسب نیست، بلکه در حین ورزش این کربوهیدرات ها هستند که به دادتان می رسند و انرژی مورد نیازتان را تامین می کنند. بنابراین برای یک روز کامل دوچرخه سواری، سعی کنید از دو روز قبل برای انباشتن انرژی به صورت گلیکوژن، از مصرف ماکارونی یا مواد غذیی با شاخص قندی پایین مثل سیب زمینی شیرین بهره ببرید. در روز دوچرخه سواری سعی کنید از غذاهای چرب و دیر هضم و همچنین انواع حبوبات استفاده نکنید، چرا که هم برای تامین انرژی فوری مناسب نیستند و هم با ایجاد عوارض جانبی، مانع از دوچرخه سواری لذت بخشتان خواهند شد. به جای خوردن غذای میان روز و به صورت یک جا و به مقدار زیاد، سعی کنید آنها را در وعده های غذایی متعدد و مداوم به صورت قطعات کوچک میل کنید. غذا نخوردن در حین دوچرخه سواری باعث بروز پرخوری در پایان برنامه تمرین آن روزتان خواهد شد. جالب است بدانید که چربی ها در آتش کربوهیدرات ها می سوزند

موضوع : مقالات ورزشی |